Μνημόνια: Η λεηλασία μιας χώρας υπέρ των τραπεζών
Η λεηλασία μιας χώρας: Oι δανειστές των Μνημονιών πούλησαν μέσω ΤΧΣ μετοχές της Εθνικής με ζημιά για τους πολίτες 7,5 δισ. ευρώ!
To ελληνικό Δημόσιο μετά την πώληση λόγω απαίτησης του ΤΧΣ του 10% στην Εθνική Τράπεζα, από το 18,3% που είχε απομείνει στην κατοχή του κατέγραψε μία μεγάλη ζημιά 7,5 δισ. ευρώ παρά τους «πανηγυρισμούς» της διοίκησης και της κυβέρνησης για τη μεγάλη ζήτηση που εκδηλώθηκε για τις μετοχές που διατέθηκαν προς πώληση.
Συγκεκριμένα, το Δημόσιο, δηλαδή οι Έλληνες φορολογούμενοι, βγαίνει με ζημιά, αφού έχει επενδύσει απευθείας στην Εθνική 8,5 δισ. ευρώ και θα έχει εισπράξει 1,8 δισ. ευρώ από τις δύο πωλήσεις που έχει πραγματοποιήσει μέχρι τώρα.
Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας που διαχειρίζεται τις μετοχές του Δημοσίου στις τράπεζες, πούλησε πέρσι το Νοέμβριο το 22% της Εθνικής και εισέπραξε 1,06 δισ. ευρώ, ενώ τώρα πουλά το 10% και θα εισπράξει περί τα 800 εκατ. ευρώ.
Εάν υπολογίσουμε και τα περίπου 800 εκατ. ευρώ που το ελληνικό Δημόσιο έβαλε για να καλύψει τα ανοίγματα των τραπεζών που κρίθηκαν μη βιώσιμες οι οποίες απορροφήθηκαν από την Εθνική η ζημιά φτάνει στο ποσό των 7,5 δισ. ευρώ.
Κυβέρνηση και Εθνική τράπεζα «καμαρώνουν» ότι η ζήτηση για το 10% των μετοχών υπερκάλυψε 11 φορές την προσφορά, αλλά δεν εξηγούν γιατί το Δημόσιο σπεύδει να ξεφορτωθεί τη συμμετοχή του την οποία θα μπορούσε είτε να κρατήσει στρατηγικά, είτε να πουλήσει σε επόμενη φάση, με μεγαλύτερο κέρδος.
Από την προηγούμενη πώληση, του 22% τον Νοέμβριο του 2023 με τιμή μετοχής 5,3 ευρώ, το Δημόσιο είχε διαφυγόντα κέρδη 490 ευρώ.
Εάν είχε κρατήσει εκείνο το 22% των μετοχών της Εθνικής, με την μετοχή στα 7,8 ευρώ, η αξία του θα ήταν 1,56 δισ. ευρώ, δηλαδή 500 εκατ. ευρώ παραπάνω. Εάν είχε ακόμα στην κατοχή του αυτό το «πακέτο» θα εισέπραττε και 73 εκατ. ευρώ από το μέρισμα το οποίο διανεμήθηκε τον περασμένο Ιούλιο.
Συνολικά δηλαδή, τα διαφυγόντα κέρδη από εκείνη την «επιτυχημένη αποεπένδυση» φτάνουν στα 570 εκατ. ευρώ.
Τώρα το 10% πωλείται με τιμή μετοχής πιθανόν γύρω στα 7,6-7,8 ευρώ, και το ίδιο σενάριο προφανώς θα επαναληφθεί, αφού υπάρχουν εκτιμήσεις για άνοδο της μετοχής της Εθνικής στα 10 και 11 ευρώ, καθώς προβλέπεται να έχει κέρδη 1,3 δισ. ευρώ φέτος και να δώσει μέρισμα περίπου το 50% από αυτά, ενώ έχει πλεονάζον κεφάλαιο άνω των 2 δισ. ευρώ, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει για να πραγματοποιήσει αγορά ιδίων μετοχών, ανεβάζοντας την αξία των μετόχων.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η μετοχή συμπιέστηκε τους τελευταίους μήνες, ενόψει της πώλησης του 10%, αφού είχε φτάσει στα 8,4 ευρώ στα τέλη Ιουλίου, αλλά χθες ήταν στα 7,65 ευρώ, μια βουτιά κοντά στο 9%.
Η πώληση επηρεάστηκε από την πτώση που σημείωσε το χρηματιστήριο λόγω της επίθεσης του Ισραήλ στο Λίβανο, αλλά υπήρξαν ενδείξεις για ενδιαφέρον βραχυπρόθεσμων hedge funds, κάτι που προμηνύει σκαμπανεβάσματα στη μετοχή, καθώς αυτού του είδους οι επενδυτές μπαίνουν και βγαίνουν γρήγορα, στοχεύοντας στο γρήγορο κέρδος, δημιουργώντας πιέσεις στη μετοχή.
Συνολικά οι ζημιές του Δημοσίου από τις 4 συστημικές τράπεζες, ανέρχονται σε 24 δισ. ευρώ, αφού έβαλε σε αυξήσεις κεφαλαίου 31,8 δισ. ευρώ, ενώ για να καλύψει ανοίγματα μη βιώσιμων τραπεζών (Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, Αγροτική Τράπεζα, FBB, συνεταιριστικές τράπεζες) έβαλε 14,4 δισ. ευρώ.
Από τις πωλήσεις μετοχών και των 4 συστημικών τραπεζών τις οποίες έχει ενισχύσει το ελληνικό Δημόσιο, έχει εισπράξει 8,3 δισ. ευρώ -αν υπολογίσουμε και τα 800 εκατ. ευρώ που θα πάρει για το 10% της Εθνικής.
Ο αντίλογος της κυβέρνησης και του ΤΧΣ είναι ότι μπορεί μεν το Δημόσιο να έχασε αυτά τα χρήματα, αλλά αποτράπηκε η κατάρρευση των τραπεζών η οποία θα είχε κοστίσει πολύ περισσότερα στην οικονομία, ενώ προβάλλεται και το όφελος του Δημοσίου από το PSI!
Αυτά, όμως, δεν αναιρούν το γεγονός ότι οι πωλήσεις έγιναν άρον-άρον με σκοπό να αποσυρθεί το Δημόσιο από τις τράπεζες, ενώ επισπεύδεται κατά ένα έτος και το κλείσιμο του ΤΧΣ, χωρίς να επιδιωχθεί η βέλτιστη δυνατή αξιοποίηση των χρημάτων που έβαλαν οι Έλληνες φορολογούμενοι στις τράπεζες.
Παρόλα αυτά και παρά το γεγονός ότι οι τράπεζες στηρίχθηκαν με κρατικά λεφτά και αφήνουν το Δημόσιο με μια τρύπα δεκάδων δισ. ευρώ, οι διοικήσεις των τραπεζών μια χαρά ζουν καθώς από το 2023 τριπλασίασαν τις αμοιβές τους, με το «πακέτο» για κάθε έναν από τους επικεφαλής να φτάνει το 1,5 εκατ. ευρώ.
Ειδικότερα, ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας Παύλος Μυλωνάς, ο οποίος για το 2023 εισέπραξε 1.488.000 ευρώ, ακολουθεί ο Χρήστος Μεγάλου της Τράπεζας Πειραιώς με 1.373.500 ευρώ, ο Φωκίων Καραβίας της Eurobank με 1.321.643 ευρώ και τέλος ο Βασίλης Ψάλτης της Alpha Bank με 1.066.876 ευρώ.
………………………..
Η νέα «κλοπή» των 7,5 δισ. ευρώ της Εθνικής Τράπεζας δείχνει το «έγκλημα» που έγινε σε βάρος της ελληνικής οικονομίας
Η νέα «κλοπή» των 7,5 δισ. ευρώ με την Εθνική Τράπεζα, χρήματα που έχασαν οι Έλληνες φορολογούμενοι, δείχνει το έγκλημα που συντελέστηκε σε βάρος της οικονομίας και των ίδιων και τι πρέπει να αλλάξει:
Η επιστροφή των τραπεζών σε εθνικό-ελληνικό έλεγχο είναι εκ των ουκ άνευ.
To ελληνικό Δημόσιο μετά την πώληση λόγω απαίτησης του ΤΧΣ του 10% της Εθνικής Τράπεζας, από το 18,3% που είχε απομείνει στην κατοχή του κατέγραψε μία μεγάλη ζημιά 7,5 δισ. ευρώ παρά τους «πανηγυρισμούς» της διοίκησης και της κυβέρνησης για τη μεγάλη ζήτηση που εκδηλώθηκε για τις μετοχές που διατέθηκαν προς πώληση.
Συγκεκριμένα, το Δημόσιο, δηλαδή οι Έλληνες φορολογούμενοι, βγαίνει με ζημιά, αφού έχει επενδύσει απευθείας στην Εθνική 8,5 δισ. ευρώ και θα έχει εισπράξει 1,8 δισ. ευρώ από τις δύο πωλήσεις που έχει πραγματοποιήσει μέχρι τώρα.
Αυτά ως προς την Εθνική Τράπεζα γιατί ισχύουν ακριβώς τα ίδια και ως προς τις άλλες πρώην ελληνικές τράπεζες.
Οι συνολικές αποεπενδύσεις που έκανε το Δημόσιο ξεπουλώντας τις τραπεζικές μετοχές που είχε αγοράσει με το υστέρημά των Ελλήνων φορολογουμένων έχουν προκαλέσει ζημιά στις τσέπες τους, μεγαλύτερη των 50 δισεκατομμυρίων €!
Οι δανειστές υποχρέωσαν τους Έλληνες πολίτες να αγοράσουν τις τράπεζές τους και τώρα τους υποχρεώνουν (με τη βοήθεια και της ελληνικής κυβέρνησης βεβαίως) να τις πουλήσουν σε εξευτελιστικές τιμές!
Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι πως οι τράπεζες ανήκουν σε ξένους ιδιοκτήτες.
Στην ιστορία ουδέποτε υπήρξε οικονομία που να αναπτύχθηκε και να ευημέρευσε χωρίς να έχει δικό της εγχώριο τραπεζικό σύστημα.
Χωρίς ελληνικές τράπεζες δεν μπορεί να υπάρξει χρηματοδότηση σε ελληνικές επιχειρήσεις.
Γιατί όταν οι τράπεζες βρίσκονται στα χέρια αλλοδαπών ιδιοκτητών το πρώτο πράγμα που τους ενδιαφέρει είναι να κερδίζουν οι ίδιοι και όχι η οικονομία της χώρας στην οποία βρίσκονται τα αποκτήματα τους.
Και μπορούν πολύ εύκολα να κερδίζουν κάνοντας χρήση απλώς των χρημάτων των Ελλήνων πολιτών χωρίς κανένα απολύτως ρίσκο.
Κυριολεκτικά «πάρτι» κάνουν οι τράπεζες με τα χρήματα των καταθετών καθώς την ίδια στιγμή που δανείζουν με 5,78% (νέα αύξηση) το επιτόκιο που δίνουν στους καταθέτες είναι μόλις 0,57%!
Και αυτό το θεωρούν και «επιτυχία» τέτοιου επιπέδου που μοίρασαν και μέρισμα λόγω εκτόξευσης κερδών, ύψους 814 εκατομμυρίων ευρώ!
Οι ελληνικές τράπεζες κεφαλαιοποιημένες από το αίμα του ελληνικού λαού είναι «ωσεί παρούσες» στη ελληνική οικονομία.
Δίνουν δάνεια μόνο όταν συμμετέχει η ΕΕ και όταν εγγυάται η ΕΚΤ!
Με λίγα λόγια οι αλλοδαποί οι ιδιοκτήτες τους δανειοδοτούν μόνο εκ του ασφαλούς, τουτέστιν όταν ξέρουν ότι θα λάβουν κέρδη.
Πρακτικά δεν υπάρχει τραπεζικός τομέας στην ελληνική οικονομία.
Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών είναι «η φωτογραφία της στιγμής» που δείχνει όχι μόνο ότι είναι ελλειμματικό, αλλά κάθε χρόνο χειροτερεύει, αφού η παραγωγικότητα καταρρέει.
Δεν μπορεί να υπάρξει παραγωγικότητα εάν δεν υπάρχει τράπεζα για να την στηρίζει.
Και χωρίς παραγωγικότητα δεν μπορούν να υπάρχουν εξαγωγές.
Δεν θα υπάρξει τράπεζα που θα το κάνει αυτό διότι απλούστατα είναι ξένης ιδιοκτησίας και δεν ενδιαφέρεται για το τι θα συμβεί στην ελληνική οικονομία.
Συνεπώς η μόνη λύση που υπάρχει είναι η επαναφορά των τραπεζών σε ελληνική ιδιοκτησία.
Βέβαια για να γίνουν αυτά χρειάζεται χρήμα, αλλά πρωτίστως ελληνική πολιτική ηγεσία με εθνοκεντρική προσέγγιση των πραγμάτων.
Για να γίνει αυτό χρειάζεται και μία ελληνική κοινωνία η οποία πρέπει να πάψει να ζει σε μία «αφασία διαρκείας» και να κατανοήσει πως αν θέλει να βγει από το σημερινό «τέλμα» θα πρέπει να είναι διαθέσιμη να βαδίσει «τολμηρούς» δρόμους.
