Οι δύο νικητές από τον πόλεμο στο Ιράν…
Οι δύο νικητές από τον πόλεμο στο Ιράν…: Ενόσω ψάχνουμε να βρούμε τι θα γίνει με τους εμπόλεμους στη μεγάλη σύρραξη στον Περσικό, δύο… άλλοι φαίνεται να είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι.
Ο ένας είναι η Ρωσία του Βλάντιμιρ Πούτιν, το πετρέλαιο (και το φυσικό αέριο) της οποίας έχουν αρχίσει να γίνονται ανάρπαστα, ενώ ακόμη και στην Ευρώπη ξεκίνησαν οι δεύτερες σκέψεις για τις κυρώσεις και τα ολοκληρωτικά εμπάργκο. Και πώς να μην το ξανασκέφτονται όταν το φυσικό αέριο πήγε από περίπου 30 ευρώ η μεγαβατώρα σε περίπου 60, μέσα σε λίγες μέρες.
Μερικούς μήνες χρειάζεται η Ρωσία με αυτές τις τιμές σε αέριο και πετρέλαιο, για να ορθοποδήσουν τα οικονομικά της, που είχαν αρχίσει να… γέρνουν με τις χαμηλές τιμές και τις απανωτές απαγορεύσεις.
Πρόσθετο δώρο, οι τεράστιες ποσότητες πολύτιμων πυρομαχικών (ιδίως αντιαεροπορικών) που αναλώνουν οι ΗΠΑ-και κατά πάσα πιθανότητα θα ρίξουν πίσω τις ανάγκες της Ουκρανίας.
Δεύτερος κερδισμένος η Κίνα του Σι Τζινπίνγκ. Όσο πιο πολύ εμπλέκονται οι ΗΠΑ στον Περσικό, τόσο μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων αποκτά εκείνη, στην Ασία, όπου υπάρχει πάντα και το θέμα της Ταϊβάν.
Επιπλέον, καρπώνεται τα γεωπολιτικά (και εμπορικά) οφέλη στον Παγκόσμιο Νότο, ως η «ήρεμη δύναμη» που αποφεύγει τις πολεμικές περιπέτειες, ενώ ενισχύεται η θέση της ως κυρίαρχου παίκτη στις εναλλακτικές πηγές ενέργειας.
Μάλλον δεν είναι τυχαίο ότι μόλις χθες ανακοίνωσε πως επιτρέπει τις εισαγωγές από 53 διαφορετικές αφρικανικές χώρες, με μηδενικούς δασμούς. Ενισχύοντας έτσι τους εμπορικούς της δεσμούς, την ώρα που ειδικά αυτές οι φτωχές χώρες αισθάνονται έντονα την πίεση της αυξημένης τιμής στο πετρέλαιο και το αέριο.
Αλλά και στο «ζόρι» της Κίνας, που προμηθεύεται πολύ πετρέλαιο και αέριο, από τη Μέση Ανατολή, υπάρχει η λύση του… θείου Πούτιν, ο οποίος άλλο που δεν θέλει από το να «δέσει» κάπως το Πεκίνο με νέους επίγειους αγωγούς και μακροχρόνια συμβόλαια.
Οι Κινέζοι θα ήθελαν να διατηρήσουν μεγάλη διασπορά προμηθευτών και μικρότερη εξάρτηση από τη Ρωσία. Αλλά τα «διδάγματα» από τις σημερινές συνθήκες στη Μέση Ανατολή, δεν αποκλείεται καθόλου να τους ωθήσουν προς τη μεσομακροπρόθεσμη προστασία του εφοδιασμού τους.