Ανδρέας Παππάς για κόκκινα δάνεια: «5.000.000 Έλληνες στα χέρια συμμορίας απατεώνων»
KYΡΙΑΚΟΣ ΤΟΜΠΡΑΣ
Με ένα πραγματικό τσουνάμι καταγγελτικών δημοσιευμάτων μας, εδώ και 3 ολόκληρα χρόνια, αποκαλύψαμε πρώτοι στην ΥΠΕΡΒΑΣΗ, ότι, οι τιτλοποιήσεις των κόκκινων δανείων των ελληνικών τραπεζών είναι το κορυφαίο έγκλημα του λευκού κολάρου στην παγκόσμια οικονομική ιστορία, επειδή είναι το μοναδικό που διαπράττεται ταυτόχρονα με την εγγύηση του δημοσίου ενός κράτους μέλους της ΕΕ, με την οριζόντια συγκάλυψη όλων των αρμών της ελληνικής πολιτείας, των αρμοδίων θεσμών της ΕΕ, της ΕΚΤ-SSM και της εθνικής μας κεντρικής τράπεζας (ΤτΕ ), καθώς επίσης και με την ένοχη και βολική ανοχή της ελληνικής τουλάχιστον Δικαιοσύνης.
Οι ελληνικές τράπεζες, αντί να αποξενωθούν ουσιαστικά και οριστικά από τις απαιτήσεις των δανείων που δήθεν τιτλοποίησαν και από τον αντίστοιχο με αυτές πιστωτικό κίνδυνο, όπως ρητά επιτάσσει ο Κανονισμός (ΕΕ) 2Ο17/24Ο2, με τις θεμελιώδεις αρχές των τιτλοποιήσεων SRT, STS και TS, συνεχίζουν να διατηρούν τον ουσιαστικό τους έλεγχο μέσω ενδοομιλικών σχημάτων, αχυρανθρώπων, ακόμη και με την ευθεία μετοχική και διοικητική συμμετοχή τους στα SPVs των τιτλοποιήσεων, τα οποία, μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις, δεν διστάζουν ούτε ακόμη να τα ενοποιούν στις οικονομικές τους καταστάσεις. Έτσι, οι υποτιθέμενες πωλήσεις απαιτήσεων ΜΕΑ (δλδ των δανείων μας), συνιστούν στην πράξη ενδοομιλικές εικονικές συμβάσεις, προς τον σκοπό της λογιστικής τακτοποίησης και του δημιουργικού μόνο καλωπισμού των «τρύπιων» κατά κοινή ομολογία ισολογισμών των ελληνικών τραπεζών.
Παράλληλα, το Ελληνικό Δημόσιο παρείχε εγγυήσεις ύψους 2Ο περίπου Δις ευρώ για τις senior ομολογίες των τιτλοποιήσεων, με την DG Comp, που παραπλανήθηκε δια της παρασιώπησης των πραγματικών περιστατικών των τιτλοποιήσεων, να κρίνει πως δήθεν δεν πρόκειται για κρατικές ενισχύσεις, λόγω του ανταλλάγματος του Ελληνικού Δημοσίου βάσει του αντίστοιχου CDS και με την EUROSTAT, στον αντίποδα, επειδή γνωρίζει αρμοδίως την αλήθεια και τα πραγματικά περιστατικά των τιτλοποιήσεων, να έχει επανειλημμένα απαιτήσει την εγγραφή των κρατικών εγγυήσεων του Σχεδίου Ηρακλής στο δημόσιο χρέος, ομολογώντας, έτσι, τον πιστωτικό-δημοσιονομικό κίνδυνο που μετακυλίεται, για μια ακόμη φορά κατά τα ανωτέρω, από τις ελληνικές τράπεζες, στους Έλληνες και τους Ευρωπαίους Φορολογούμενους.
Έτσι, λοιπόν, αφού οι απαιτήσεις από τα τιτλοποιημένα κόκκινα δάνεια των ελληνικών τραπεζών, δεν μεταβιβάστηκαν στα SPVs πραγματικά και οριστικά, αλλά, αντιθέτως, παραμένουν παράνομα μέχρι και σήμερα στον ουσιαστικό οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο των τραπεζών που τις τιτλοποίησαν, οι Κρατικές Εγγυήσεις του Σχεδίου Ηρακλής, αντί να ενισχύσουν την χρηματοπιστωτική σταθερότητα της Ελλάδας και της Ευρωζώνης, ενισχύουν εμμέσως μόνο την δημιουργική λογιστική της πλασματικής ωραιοποίησης των ισολογισμών των τραπεζών που τις οικειοποιήθηκαν παράνομα, δια του μετοχικού, ομολογιακού, οικονομικού και διαχειριστικού ελέγχου που ασκούν ευθέως στα SPVs των τιτλοποιήσεων, με την υψηλή κατά την EUROSTAT πιθανότητα αθέτησης των εγγυημένων τίτλων των ομολόγων αναφοράς κατά τις λήξεις τους, να καθιστά τις κρατικές αυτές εγγυήσεις προδήλως επισφαλείς και, έτσι, ζημιογόνες για τον εθνικό μας προϋπολογισμό.
Το κερασάκι, όμως, στην τούρτα του πρωτοφανούς αυτού εγκλήματος είναι, ότι, την ημέρα που το Ελληνικό Δημόσιο θα κληθεί να πληρώσει τις εγγυήσεις του Σχεδίου Ηρακλής, υπό τα σημερινά δεδομένα, δικαιούχοι των αντιστοίχων εγγυήσεων θα είναι οι ίδιες οι ελληνικές τράπεζες, οι οποίες, όπως προαναφέραμε, παραβιάζοντας ευθέως τον Κανονισμό (ΕΕ) 2Ο17/24Ο2, τουλάχιστον ως προς την θεμελιώδη αρχή των τιτλοποιήσεων SRT (Significant Risk Transfer), συνεχίζουν να εμφανίζουν και σήμερα τα αντίστοιχα ομόλογα και τις έναντι αυτών απαιτήσεις στις οικονομικές τους καταστάσεις και, έτσι, να διατηρούν στην πράξη εντός ισολογισμών τους πιστωτικούς κινδύνους από τους οποίους φέρονται ότι δήθεν αποξενώθηκαν οριστικά με τις τιτλοποιήσεις των αντιστοίχων απαιτήσεων ΜΕΑ και, έτσι, να παρίστανται, άκουσον-άκουσον, στις γενικές συνελεύσεις των SPVs των τιτλοποιήσεων στην Ιρλανδία και το Λουξεμβούργο, ως ομολογιούχοι τους, δηλαδή ως πιστωτές τους. Αυτός, άλλωστε, ήταν εξ αρχής ο σκοπός των προσχηματικών, μόνο, τιτλοποιήσεων των δανείων μας. Να καταφέρουν οι τράπεζες, μέσα από το καρουζέλ των εικονικών πωλήσεων και των καταπιστευτικών τους μεταβιβάσεων, που τους εξασφάλισε την διακράτηση των senior ομολόγων των τιτλοποιήσεων, να βάλουν στο χέρι εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου 20 τουλάχιστον Δις, που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν ποτέ να τις λάβουν απ’ ευθείας οι ίδιες, αφού αυτό απαγορεύεται ρητά από το ισχύον ευρωπαϊκό νομοκανονιστικό πλαίσιο στήριξης και διάσωσης του τραπεζικού συστήματος με δημόσιους χρηματοδοτικούς πόρους, που θεσμοθετήθηκε το 2015.
Το γεγονός, λοιπόν, ότι, οι τιτλοποιημένες απαιτήσεις ΜΕΔ των ελληνικών τραπεζών που φέρουν την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου (α) μεταβιβάστηκαν στα αλλοδαπά SPVs καταπιστευτικά και όχι πραγματικά και οριστικά και (β) παραμένουν μέχρι και σήμερα στον ουσιαστικό νομικό, ιδιοκτησιακό, οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο των τραπεζών που τις μεταβίβασαν μέσα από ένα καρουζέλ εικονικών πωλήσεων, προς τον σκοπό της δημιουργικής και, έτσι, πλασματικής μόνο ωραιοποίησης των ισολογισμών τους, καθιστά ολόκληρη αυτή την διαδικασία προδήλως παράνομη και ζημιογόνα, όχι μόνο για τις ίδιες τις τράπεζες και τους Δανειολήπτες, αλλά και για το ΑΕΠ, το ΑΕΕ, τον εθνικό προϋπολογισμό της Ελλάδας και, έτσι, για τον αντίστοιχο προϋπολογισμό και τα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ, καθόσον η ακολουθηθείσα νομική και λογιστική διαδικασία και, ειδικότερα, η διαχείριση και η λογιστική αποτύπωση των αντίστοιχων λογαριασμών των λογιστικών σχεδίων των εμπλεκομένων τραπεζών και των SPVs των τιτλοποιήσεων, κατατείνουν στην πρόδηλη μείωση του ελληνικού Πόρου GNΙ στον Προϋπολογισμό της ΕΕ, ενώ, αντιστοίχως, το ίδιο αδίκημα και για τους ίδιους ακριβώς λόγους τυποποιείται και στα κράτη-μέλη της ΕΕ όπου εδρεύουν τα αντίστοιχα SPVs των τιτλοποιήσεων.
Με τον δόλο της ενσυνείδητης πρόκλησης ζημίας στο Ελληνικό Δημόσιο και τα οικονομικά συμφερόντα της ΕΕ να είναι τουλάχιστον ενδεχόμενος, με τις πωλήσεις των απαιτήσεων από τα κόκκινα δάνεια των ελληνικών τραπεζών να είναι εικονικές, με τις αντίστοιχες μεταβιβάσεις να είναι καταπιστευτικές, με τα senior ομόλογα των τιτλοποιήσεων, αντί να έχουν πωληθεί σε τρίτους επενδυτές, να διακρατούνται από τις ίδιες τις τράπεζες που τιτλοποίησαν τις αντίστοιχες απαιτήσεις ΜΕΑ και με τα αρμόδια τραπεζικά στελέχη να γνώριζαν και παρά ταύτα να παρασιώπησαν με πρόθεση τα πραγματικά περιστατικά του συνόλου των αντίστοιχων αυτών συναλλαγών, συγκροτείται και τυποποιείται ευχερώς, κατά αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση, το αδίκημα του λευκού κολάρου.
Μοναδική προϋπόθεση να υπάρχει έστω ένας έντιμος Εθνικός ή Ευρωπαίος Εισαγγελέας που θα τολμήσει να ακουμπήσει τον καυτό αυτό φάκελο…..
————————————
Ανδρέας Παππάς για κόκκινα δάνεια: «5.000.000 Έλληνες στα χέρια συμμορίας απατεώνων»
«Όσα συμβαίνουν με τα κόκκινα δάνεια ξεπερνούν τα όρια της απλής απάτης…Πρόκειται για τη μεγαλύτερη χρηματοπιστωτική απάτη παγκοσμίως…5.000.000 Έλληνες έχουν παραδοθεί σε χέρια απατεώνων…Πρόκειται για συμμορία, για την οποία έχουν τεράστιες ευθύνες οι τράπεζες. Οι δανειολήπτες βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν σκοτεινό εχθρό, απροστάτευτοι ακόμη και από την ελληνική δικαιοσύνη, που δείχνει ότι δεν θέλει να καταλάβει το οικονομικό έγκλημα που συντελείται. Δανειολήπτες χάνουν πλέον τα σπίτια τους πριν καν εκδικαστούν οι υποθέσεις τους! Στα δικαστήρια επί της ουσίας «εκτελούνται» δανειολήπτες»!
Ανδρέας Παππάς, επιχειρηματίας, ένας απ’ αυτούς τους δανειολήπτες που από το 2006 δίνει άνιση μάχη για να σώσει την περιουσία του. Ίδρυσε ακόμη και Ένωση Καταναλωτών για να κινητοποιήσει κι άλλους πολίτες που έχουν εμπλακεί όπως λέει στα «δίχτυα συμμορίας». Αγανακτισμένος αλλά και αποφασισμένος να παλέψει μέχρι τέλος. Δείτε τη συνέντευξη του για να καταλάβετε τι συμβαίνει με τα κόκκινα δάνεια. Όσα καταγγέλει είναι ανατριχιαστικά και αποδεικνύουν ότι η χώρα είναι επικίνδυνη περιδίνηση…
