Καλπάζει ο πληθωρισμός στέγασης στην Ελλάδα: Σταθερά πάνω από την Ευρωζώνη
Η εκτόξευση των μισθωμάτων και η περιορισμένη προσφορά κατοικιών διατηρούν το χάσμα με την Ευρωζώνη, παρά τη μείωση του ενεργειακού κόστους
Ο πληθωρισμός στέγασης στην Ελλάδα συνεχίζει να κινείται σε υψηλά επίπεδα, καταγράφοντας το 2025 μέσο ετήσιο ρυθμό 5,5%, έναντι μόλις 2,1% στην Ευρωζώνη. Η απόκλιση αυτή δεν αποτελεί συγκυριακό φαινόμενο, αλλά μια σταθερή τάση που αποτυπώνει τις έντονες πιέσεις στην ελληνική αγορά κατοικίας. Καθοριστικό ρόλο στην άνοδο παίζει η εκρηκτική αύξηση των ενοικίων, τα οποία αυξήθηκαν με ρυθμό 10%, υπερτριπλάσιο του ευρωπαϊκού μέσου όρου.
Η άνοδος των μισθωμάτων συνδέεται άμεσα με τη μειωμένη προσφορά διαθέσιμων κατοικιών. Μεγάλο μέρος του αποθέματος έχει στραφεί στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, ενώ χιλιάδες διαμερίσματα παραμένουν κλειστά και ανεκμετάλλευτα. Παράλληλα, η οικονομική ανάκαμψη μετά το 2017 ενίσχυσε τη ζήτηση, την ώρα που οι επενδύσεις σε νέα κατοικία παρέμειναν χαμηλές λόγω της προηγούμενης δεκαετούς κρίσης και των περιορισμών στη στεγαστική πίστη.
Την ίδια στιγμή, το ενεργειακό κόστος –που είχε εκτοξευθεί το 2021 και το 2022– υποχώρησε σημαντικά, περιορίζοντας την επίδρασή του στον συνολικό δείκτη στέγασης. Ωστόσο, το 2025 καταγράφηκαν νέες αυξήσεις στο ηλεκτρικό ρεύμα και το φυσικό αέριο, οι οποίες αντισταθμίστηκαν εν μέρει από τη μεγάλη πτώση στην τιμή του πετρελαίου θέρμανσης. Παρά τη σχετική εξομάλυνση, η ενεργειακή συνιστώσα δεν αποτελεί πλέον τον βασικό παράγοντα πίεσης, καθώς τα ενοίκια έχουν αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Η Τράπεζα της Ελλάδος επισημαίνει ότι η στεγαστική δαπάνη αντιστοιχεί στο 14,4% της μέσης μηνιαίας δαπάνης των νοικοκυριών, γεγονός που καθιστά τον πληθωρισμό στέγασης κρίσιμο για το βιοτικό επίπεδο. Η υψηλή ιδιοκατοίκηση στη χώρα μειώνει μεν τη στάθμιση του δείκτη σε σχέση με την Ευρωζώνη, ωστόσο δεν αρκεί για να περιορίσει τις επιπτώσεις των αυξήσεων.
Η ανοδική πορεία των ενοικίων δεν αποτελεί αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο, αλλά στην Ελλάδα λαμβάνει ιδιαίτερα έντονες διαστάσεις. Χώρες όπως η Κροατία, η Πορτογαλία και η Ολλανδία καταγράφουν επίσης υψηλές αυξήσεις, όμως η ελληνική αγορά εμφανίζει από τα μεγαλύτερα ποσοστά συμμετοχής των ενοικίων στη διαμόρφωση του συνολικού πληθωρισμού στέγασης.
Παρά τα μέτρα που έχουν εφαρμοστεί, όπως οι περιορισμοί στις βραχυχρόνιες μισθώσεις και τα προγράμματα «Σπίτι μου», η επίδρασή τους παραμένει περιορισμένη. Η ζήτηση για κατοικία, ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα, εξακολουθεί να υπερβαίνει την προσφορά, ενώ το αυξημένο κόστος συντήρησης και ανακαίνισης μετακυλίεται στα μισθώματα, ενισχύοντας περαιτέρω τις πιέσεις.
