Φοιτητική στέγη: Ενοίκια-φωτιά για διαμερίσματα έως και 60 ετών
Σε ένα ακριβό και εξαντλητικό κυνήγι στέγης έχουν μετατραπεί οι σπουδές μακριά από το πατρικό σπίτι, με χιλιάδες φοιτητές και τις οικογένειές τους να καλούνται να πληρώσουν ενοίκια που σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο ακόμη και για παλιά, μικρά και ταλαιπωρημένα διαμερίσματα.
Η εικόνα που αποτυπώνει έρευνα της Geoaxis είναι ενδεικτική του στεγαστικού αδιεξόδου. Μέσα σε μόλις μία δεκαετία, οι ζητούμενες τιμές των φοιτητικών κατοικιών έχουν αυξηθεί μεσοσταθμικά κατά 128%, ενώ μόνο σε σχέση με πέρυσι καταγράφεται νέα άνοδος 7,3%.
Πρωταθλήτρια της ακρίβειας είναι η Αθήνα, όπου τα φοιτητικά ενοίκια έχουν εκτοξευθεί κατά 164% σε δέκα χρόνια. Στην Πάτρα η αντίστοιχη αύξηση αγγίζει το 148% και στη Θεσσαλονίκη το 127%.
Πληρώνουν «χρυσάφι» σπίτια μισού αιώνα
Το παράδοξο είναι ότι οι εξωφρενικές ανατιμήσεις δεν αφορούν καινούργιες κατοικίες. Αντίθετα, ένας φοιτητής αναζητά συνήθως ένα διαμέρισμα μόλις 30 έως 40 τετραγωνικών μέτρων, ηλικίας ακόμη και αρκετών δεκαετιών.
Στο κέντρο της Θεσσαλονίκης η διάμεση ηλικία των διαθέσιμων φοιτητικών κατοικιών φτάνει τα 56 χρόνια, ενώ στην Αθήνα τα 51. Ακολουθούν η Πάτρα με 29 χρόνια, η Κομοτηνή με 27 και ο Βόλος με 23. Νεότερο είναι το απόθεμα στο Ηράκλειο, με διάμεση ηλικία 20 ετών.
Σε επίπεδο επιφάνειας, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο και Κομοτηνή βρίσκονται στα 40 τ.μ., Αθήνα και Βόλος στα 34 τ.μ. και Πάτρα στα 33 τ.μ.
Η βραχυχρόνια μίσθωση στενεύει ακόμη περισσότερο την αγορά
Πίσω από την εκρηκτική άνοδο βρίσκεται η τεράστια απόσταση μεταξύ προσφοράς και ζήτησης. Νέες κατοικίες με προσιτά μισθώματα δεν προστίθενται με τον απαιτούμενο ρυθμό, την ώρα που σημαντικό μέρος του διαθέσιμου αποθέματος έχει περάσει στη βραχυχρόνια μίσθωση ή έχει πωληθεί στο πλαίσιο της Golden Visa.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Ζωγράφου. Τα ακίνητα που εμφανίζονται σε πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης αυξήθηκαν από 138 σε 199 μέσα σε έναν χρόνο, δηλαδή κατά 44%, ενώ συγκριτικά με το 2024 η αύξηση φτάνει το 69%.
Η κατάσταση αναγκάζει ολοένα περισσότερους νέους να στραφούν στη συγκατοίκηση, ώστε να μοιράζονται ενοίκιο και πάγια έξοδα, ενώ έδαφος κερδίζουν και οι ιδιωτικές φοιτητικές εστίες.
Το στεγαστικό κόστος φαίνεται πλέον να επηρεάζει ακόμη και την ίδια την επιλογή σπουδών. Φοιτητές εξετάζουν όχι μόνο ποιο αντικείμενο θέλουν να σπουδάσουν, αλλά και σε ποια πόλη μπορούν οικονομικά να επιβιώσουν, δημιουργώντας έναν ακόμη πιο ασφυκτικό κύκλο για οικογένειες που ήδη δοκιμάζονται από την ακρίβεια.
