Τουρισμός σε ιστορικά έσοδα, εστίαση σε πτώση…
Ρεκόρ ταξιδιωτικών εισπράξεων αλλά άδεια τραπέζια – Πού «σπάει» η σχέση τιμών και ζήτησης και τι δείχνουν τα στοιχεία για το 2026
Η κορύφωση της τουριστικής περιόδου συνοδεύεται από εντυπωσιακά ρεκόρ στις ταξιδιωτικές εισπράξεις, με την Τράπεζα της Ελλάδος να καταγράφει άνοδο 25,8% στο πρώτο πεντάμηνο του 2026 . Παρά την αυξημένη εισερχόμενη κίνηση και τις υψηλές δαπάνες ανά ταξιδιώτη, η εικόνα στην εστίαση είναι εντελώς διαφορετική: ο κλάδος υποχωρεί για πρώτη φορά μετά το 2020, σηματοδοτώντας μια ανισορροπία που προβληματίζει την αγορά.
Το 2025 έκλεισε με πτώση 3,4% στον κύκλο εργασιών της εστίασης, στα 10,73 δισ. ευρώ, ενώ η τάση συνεχίστηκε και το 2026 με νέα μείωση 1,9% στο πρώτο τρίμηνο . Παράλληλα, οι τιμές στα καταστήματα αυξήθηκαν κατά 7,4%, οδηγώντας σε σημαντική συρρίκνωση του πραγματικού όγκου κατανάλωσης. Η αγορά φαίνεται να έχει ξεπεράσει το όριο αντοχής των τιμών: οι αυξήσεις δεν ενισχύουν πλέον τα έσοδα, αλλά μειώνουν τη ζήτηση.
Η ελαστικότητα της ζήτησης αποτυπώνεται καθαρά στα στοιχεία. Η κατανάλωση στην εστίαση μειώθηκε κατά περίπου 10%, καθώς οι καταναλωτές –ιδίως οι Έλληνες που πιέζονται από τον πληθωρισμό– περιορίζουν τις εξόδους τους. Το 49% δηλώνει ότι θα τρώει λιγότερο έξω, ενώ το 40% στρέφεται στη διασκέδαση στο σπίτι. Παράλληλα, ο «μεσαίος» τουρίστας, με περιορισμένο budget για φαγητό και μετακινήσεις, μειώνει τις δαπάνες του, αφήνοντας την αύξηση των εισπράξεων να στηρίζεται κυρίως σε ταξιδιώτες υψηλής δαπάνης.
Η εικόνα αυτή δεν αφορά μόνο τις τουριστικές περιοχές. Η Αττική, που αντιπροσωπεύει περίπου το 40% της αγοράς εστίασης, κατέγραψε πτώση 3,6% το 2025, δείχνοντας ότι η υποχώρηση δεν οφείλεται αποκλειστικά στη μεταβλητότητα του τουρισμού. Την ίδια στιγμή, η εξάρτηση από λίγες αγορές υψηλής δαπάνης καθιστά το μοντέλο ευάλωτο: οι εισπράξεις από τη γερμανική αγορά μειώθηκαν κατά περίπου 10% στο πεντάμηνο του 2026 .
Οι εκτιμήσεις για το σύνολο του 2026 κάνουν λόγο για νέα πτώση 5%-6% στην εστίαση, που θα ανεβάσει τις απώλειες της διετίας πάνω από το ένα δισ. ευρώ. Το φαινόμενο λειτουργεί ως προειδοποίηση: τα ρεκόρ εισπράξεων δεν σημαίνουν απαραίτητα υγεία για την αγορά. Η τιμολογιακή ισχύς έχει όρια και όταν ξεπερνιούνται, η ζήτηση συρρικνώνεται, αφήνοντας την οικονομία να στηρίζεται σε ολοένα και λιγότερους καταναλωτές.
Το πραγματικό ζητούμενο για το ελληνικό μοντέλο τουρισμού και κατανάλωσης δεν είναι μόνο οι αφίξεις ή τα έσοδα μιας καλής χρονιάς, αλλά η δυνατότητα μετατροπής της αυξημένης επισκεψιμότητας σε σταθερή, βιώσιμη κατανάλωση. Μια αγορά που βασίζεται στο να πληρώνουν περισσότερα όλο και λιγότεροι παραμένει εύθραυστη, ανεξάρτητα από τα εντυπωσιακά ρεκόρ που καταγράφονται στα επίσημα στοιχεία.
