Οι φορολογικές δηλώσεις αναδεικνύουν την Ελλάδα των 2 ταχυτήτων…
Οι φορολογικές δηλώσεις αποκαλύπτουν τις μεγάλες οικονομικές ανισότητες μεταξύ των ελληνικών νοικοκυριών. Από τις αγορές ακινήτων και τις πισίνες μέχρι τις καταθέσεις στο εξωτερικό, την ιδιωτική εκπαίδευση και τις δόσεις των δανείων, οι αριθμοί σκιαγραφούν δύο διαφορετικές οικονομικές πραγματικότητες.
Μια Ελλάδα με σημαντική περιουσία, ακριβά ακίνητα, σκάφη αναψυχής, πισίνες και καταθέσεις στο εξωτερικό, αλλά και μια Ελλάδα που εξακολουθεί να διαθέτει μεγάλο μέρος του εισοδήματός της για την εξυπηρέτηση στεγαστικών και καταναλωτικών δανείων, αποτυπώνεται στα στοιχεία των φορολογικών δηλώσεων. Τα δεδομένα αναδεικνύουν τις μεγάλες αποκλίσεις στην οικονομική δυνατότητα των νοικοκυριών, σε μια περίοδο κατά την οποία το αυξημένο κόστος ζωής εξακολουθεί να επιβαρύνει τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.
Στην αγορά ακινήτων καταγράφεται έντονη κινητικότητα, καθώς περισσότεροι από 139.220 φορολογούμενοι δήλωσαν αγορές συνολικής αξίας 11,5 δισ. ευρώ. Η μέση δαπάνη διαμορφώθηκε περίπου στα 82.635 ευρώ. Την ίδια στιγμή, 2.954.504 νοικοκυριά δηλώνουν ότι διαμένουν σε ιδιόκτητη κύρια κατοικία, ενώ 1.900.799 εμφανίζονται να κατοικούν σε μισθωμένη ή δωρεάν παραχωρημένη στέγη. Στις φορολογικές δηλώσεις περιλαμβάνονται επίσης περισσότερες από 927.000 μονοκατοικίες, ενώ οι εξοχικές και δευτερεύουσες κατοικίες ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο. Τα στοιχεία αυτά καταγράφουν την έκταση της ακίνητης περιουσίας, χωρίς να σημαίνουν απαραίτητα ότι όλοι οι ιδιοκτήτες διαθέτουν υψηλό εισόδημα ή μεγάλη οικονομική άνεση.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα στοιχεία για τα περιουσιακά στοιχεία που συνδέονται με υψηλότερες δαπάνες διαβίωσης. Στις φορολογικές δηλώσεις εμφανίζονται συνολικά 5.631.199 αυτοκίνητα και 98.293 σκάφη αναψυχής, διαφορετικών κατηγοριών και μεγεθών. Παράλληλα, καταγράφονται 19.170 εξωτερικές πισίνες και 292 εσωτερικές δεξαμενές κολύμβησης. Τα συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία αποτελούν αντικείμενο ενδιαφέροντος και για τη φορολογική διοίκηση, καθώς συνδέονται με την εφαρμογή των τεκμηρίων διαβίωσης.
Στον αντίποδα, σημαντική επιβάρυνση για μεγάλο αριθμό νοικοκυριών αποτελούν οι τραπεζικές υποχρεώσεις. Συνολικά 1.645.109 φορολογούμενοι δηλώνουν ότι εξυπηρετούν στεγαστικά ή καταναλωτικά δάνεια, με τις ετήσιες καταβολές να φτάνουν τα 6,44 δισ. ευρώ. Η μέση ετήσια επιβάρυνση ανέρχεται σε περίπου 3.913 ευρώ ή 326 ευρώ τον μήνα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλοι οι δανειολήπτες καταβάλλουν το ίδιο ποσό. Για τα νοικοκυριά με περιορισμένα εισοδήματα, οι δόσεις των δανείων προστίθενται στις καθημερινές δαπάνες για στέγαση, ενέργεια, μετακινήσεις και διατροφή.
Οι οικονομικές διαφορές αποτυπώνονται και στις δαπάνες για ιδιωτική εκπαίδευση. Σύμφωνα με τα φορολογικά στοιχεία, 136.823 φορολογούμενοι δηλώνουν δίδακτρα ιδιωτικών σχολείων, συνολικής αξίας 656,23 εκατ. ευρώ, με τη μέση ετήσια δαπάνη να διαμορφώνεται σε 4.796 ευρώ. Ακόμη πιο περιορισμένη είναι η κατηγορία όσων δηλώνουν δαπάνες για οικιακό προσωπικό, οδηγούς και ιδιωτικούς δασκάλους. Πρόκειται για 2.667 φορολογούμενους, με συνολικές δαπάνες 38,87 εκατ. ευρώ, που αποτυπώνουν τη δυνατότητα ενός μικρότερου τμήματος του πληθυσμού να καλύπτει πρόσθετες προσωπικές και οικογενειακές υπηρεσίες.
Αξιοσημείωτη είναι και η εικόνα των εισοδημάτων από τραπεζικές καταθέσεις. Περισσότεροι από 3,37 εκατομμύρια φορολογούμενοι δηλώνουν τόκους από καταθέσεις σε ελληνικές τράπεζες, συνολικού ύψους 1,058 δισ. ευρώ. Το ποσό είναι αυξημένο κατά περίπου 491 εκατ. ευρώ σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, χωρίς η μεταβολή να συνεπάγεται απαραίτητα αντίστοιχη αύξηση των αποταμιεύσεων, καθώς επηρεάζεται και από τις αποδόσεις των τραπεζικών προϊόντων. Παράλληλα, 24.320 φορολογούμενοι εμφανίζουν τόκους από τράπεζες του εξωτερικού, συνολικού ύψους 333,02 εκατ. ευρώ. Συνολικά, 89.408 φορολογούμενοι δηλώνουν εισοδήματα ή περιουσιακά στοιχεία εκτός Ελλάδας, ενώ 1.930 εμφανίζουν εισοδήματα από ακίνητα στο εξωτερικό, ύψους 25,5 εκατ. ευρώ.
Την ίδια στιγμή, οι ηλεκτρονικές πληρωμές συνεχίζουν να καταγράφουν άνοδο, με τη συνολική αξία των συναλλαγών να φτάνει τα 65,65 δισ. ευρώ, αυξημένη κατά 10,4% ή 6,18 δισ. ευρώ μέσα σε έναν χρόνο. Η αύξηση αυτή δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε αντίστοιχη ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών, καθώς ένα μέρος της οφείλεται στη μετατόπιση των συναλλαγών από τα μετρητά στις ηλεκτρονικές πληρωμές, ενώ στην ονομαστική αξία των δαπανών επιδρά και η αύξηση των τιμών.
