Tο υπόμνημα-καταπέλτης που ξεσκεπάζει το Κυβερνητικό σκάνδαλο προστασίας των μεγαλοφοροφυγάδων
της Ιωάννας Λιούτα, 1voice.gr
Σε μια κίνηση που ξεπερνά κάθε όριο πολιτικής ξεδιαντροπιάς και νομιμοποιεί τη λεηλασία του δημόσιου κορβανά, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, μέσω του τότε υπουργού Εθνικής Οικονομίας Κωστή Χατζηδάκη, νομοθέτησε μια πρωτοφανή, κεκαλυμμένη αμνηστία για τους μεγαλοκαρχαρίες της φοροδιαφυγής. Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες (ΠΟΕ-ΔΟΥ), με ένα υπόμνημα φωτιά που αποκτά χαρακτήρα δημόσιας καταγγελίας, ξεσκεπάζει το κυβερνητικό σκάνδαλο του άρθρου 28 του νόμου 5104/2024. Αυτή η διάταξη ντροπή δεν είναι απλώς μια νομοθετική αστοχία· είναι μια συνειδητή επιλογή προστασίας των «μεγάλων ψαριών» και στραγγαλισμού των ελεγκτικών μηχανισμών.
Ενώ η κυβέρνηση επιδίδεται καθημερινά σε ένα εμετικό επικοινωνιακό σόου περί «πάταξης της φοροδιαφυγής» και «ψηφιακών διασταυρώσεων», στην πίσω πόρτα του νομοθετικού έργου εισήγαγε έναν μηχανισμό που, όπως καταγγέλλουν οι ίδιοι οι εφοριακοί, «δένει τα χέρια» των ελεγκτών. Με το άρθρο 28, η διάρκεια του φορολογικού ελέγχου ορίζεται αυστηρά σε μόλις ένα έτος, με ελάχιστες δυνατότητες παράτασης. Αυτό, στην πράξη, σημαίνει ότι σύνθετες υποθέσεις μεγάλης φοροδιαφυγής, που απαιτούν άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών στο εξωτερικό, αιτήματα δικαστικής συνδρομής και επεξεργασία τεράστιου όγκου δεδομένων, είναι καταδικασμένες να παραγραφούν.
Η παγίδα είναι μεγάλη. Αν ο έλεγχος δεν ολοκληρωθεί εντός αυτού του ασφυκτικού, προσχηματικού χρονικού ορίου, η υπόθεση «πεθαίνει» οριστικά. Απαγορεύεται κάθε νέος έλεγχος για το ίδιο αντικείμενο, εκτός αν προκύψουν νέα στοιχεία μια πρόβλεψη που στην πράξη είναι σχεδόν αδύνατο να αξιοποιηθεί. Πρόκειται για μια παγκόσμια πρωτοτυπία, όπου η αντικειμενική αδυναμία του κράτους να ολοκληρώσει μια γραφειοκρατική διαδικασία εντός ολίγων μηνών μετατρέπεται σε μόνιμη ασυλία για τον φοροφυγά. Η πενταετής παραγραφή καταργείται πλαγίως και de facto μετατρέπεται σε μονοετή ή διετή, αν ο έλεγχος «ξεμείνει» από χρόνο.
Το αποτέλεσμα είναι διπλά εγκληματικό. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, υπό την πίεση του χρόνου και τον φόβο πειθαρχικών διώξεων, ωθούνται να στρέφονται στις εύκολες υποθέσεις ,τις μικρές επιχειρήσεις, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τα συνήθη υποζύγια , για να πιάσουν τα ποσοτικά κριτήρια. Αντίθετα, οι μεγάλες υποθέσεις υψηλής φοροδιαφυγής, οι εικονικές συναλλαγές και το ξέπλυμα μαύρου χρήματος αφήνονται συνειδητά ανέλεγκτες, «θάβονται» στα συρτάρια μέχρι να εκπνεύσει ο χρόνος. Οι μεγαλοκαρχαρίες της αγοράς και οι προνομιακοί φίλοι της εξουσίας απολαμβάνουν μια ιδιότυπη ακαταδίωκτη πορεία.
Αυτή η νομοθετική μεθόδευση αποτελεί τον πιο αδιάψευστο μάρτυρα μιας μεθοδευμένης αποδυνάμωσης του φορολογικού ελέγχου στη χώρα. Το κράτος, με υπογραφή Χατζηδάκη, λειτουργεί πλέον ως συνένοχος στην κλοπή του δημόσιου πλούτου. Εκατομμύρια ευρώ χάνονται ετησίως, στερώντας πολύτιμους πόρους από την παιδεία, την υγεία και την κοινωνική προστασία. Το υπόμνημα της ΠΟΕ-ΔΟΥ δεν είναι απλώς μια συνδικαλιστική διεκδίκηση· είναι μια κραυγή αγωνίας και μια ιστορική καταγγελία που δεν μπορεί να αγνοηθεί.
