Ο Τραμπ εξάγει την κρίση των ΗΠΑ στους άλλους…
Παλιά μου τέχνη κόσκινο. Μπορεί οι Δημοκρατικοί να βαρύνονται με πολλούς πολέμους. Οι Ρεπουμπλικάνοι, ωστόσο, αιματοκυλούν οικονομικά μισό αιώνα τώρα τον πλανήτη. Ο Τραμπ δεν κάνει σήμερα με την δασμολογική του πολιτική τίποτα διαφορετικό από όσα έπραξε το 1971 ο Νίξον, το 1985 ο Ρέιγκαν και το 2008 ο Μπους. Εξάγει την οικονομική κρίση των ΗΠΑ στην υπόλοιπη Δύση και στην διεθνή οικονομία γενικότερα.
Ο Τραμπ ξέρει πολύ καλά τι κάνει. Θέλει να μην ρίξει η FED τα επιτόκια του δολαρίου. Επιδιώκει να μειώσει τις αποδόσεις των αμερικανικών ομολόγων στην δευτερογενή αγορά. Γιατί έτσι, πιστεύει, ότι θα μειώσει το θεόρατο και μάλλον μη διαχειρίσιμο πια δημόσιο χρέος των ΗΠΑ. Για αυτό υποστηρίζει την θεωρία του φθηνού δολαρίου για τους μέσα και του ακριβού για τους έξω. Δεν τον ενδιαφέρει καθόλου η Wall Street. Τον καίει να πραγματοποιήσει ενδοαμερικανική αναδιανομή του πλούτου υπέρ των φίλα προσκείμενων συμφερόντων.
Όμως, το 2025 δεν είναι ίδιο με την Συμφωνία στο Plaza (1985). Πρώτον, γιατί τώρα υπάρχει απέναντι στις ΗΠΑ μια δεύτερη υπερδύναμη. Η Κίνα. Υπάρχουν ακόμα η Ινδία και οι BRIGS. Δεύτερον, ο Μάσκ ήδη απολύει χιλιάδες αμερικανούς… λευκούς εργάτες. Γιατί η κρίση της αμερικανικής οικονομίας είναι πολύ πιο βαθιά και σύνθετη από το 1985.
Διαθέτει, όμως, στο οπλοστάσιο του ο Τραμπ το οικονομικό “πυρηνικό” όπλο των ΗΠΑ. Το τύπωμα νέου δολαρίου.
