«Κινεζικό ΔΝΤ» για τις χώρες του Παγκόσμιου Νότου με χαμηλότοκα δάνεια και χωρίς μνημόνια!
Oι αναπτυσσόμενες χώρες απομακρύνονται από το χρέος που εκδίδεται σε δολάρια και στρέφονται σε νομίσματα με χαμηλότερα επιτόκια, όπως το κινεζικό γιουάν και το ελβετικό φράγκο
Η Κίνα εντείνει τις προσπάθειες για την προώθηση της διεθνούς χρήσης του γιουάν εν μέσω αυξανόμενης αστάθειας στο δολαριακό σύστημα, εκδίδοντας ομόλογα στο τοπικό νόμισμα ενώ την ίδια στιγμή διαμορφώνει ένα «κινεζικό ΔΝΤ» για αναπτυσσόμενες χώρες.
Παρέχει χαμηλότοκα δάνεια στις χώρες του Παγκόσμιου Νότου χωρίς τους γνωστούς σε εμάς όρους των ΜoU ή μνημονίων – απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, καταστροφή των συνταξιοδοτικών συστημάτων, εκχώρηση του δημόσιου πλούτου κ.ο.κ.
Η παγκόσμια αγορά χρέους υφίσταται μια αναπαίσθητη ακόμη αλλά βαθιά μεταστροφή.
Οι Financial Times ανέφεραν την Τρίτη 2 Σεπτεμβρίου ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες απομακρύνονται από το χρέος που εκδίδεται σε δολάρια και στρέφονται σε νομίσματα με χαμηλότερα επιτόκια, όπως το κινεζικό γιουάν και το ελβετικό φράγκο.
Αυτή η μετατόπιση δεν είναι απλώς θέμα πιστωτικής διευκόλυνσης, αντικατοπτρίζει μια στρατηγική απάντηση σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από επίμονα υψηλά επιτόκια στις ΗΠΑ, τα οποία αυξάνουν το κόστος δανεισμού.
Οι πιέσεις στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι εμφανείς.
Έκθεση που δημοσιεύτηκε από την υπηρεσία για το διεθνές εμπόριο των ΗΠΑ UN Trade and Development (UNCTAD) έδειξε ότι το παγκόσμιο δημόσιο χρέος έφτασε σε ιστορικό υψηλό των 102 τρισ. δολαρίων το 2024.
Για ορισμένες αναπτυσσόμενες χώρες, το κόστος εξυπηρέτησης αυτού του χρέους είναι τεράστιο και συνεπώς μη βιώσιμο.
Ένα ιστορικό ρεκόρ 61 αναπτυσσόμενων χωρών διέθεσε το 10% ή περισσότερο των κρατικών εσόδων σε πληρωμές τοκοχρεολυσίωντο 2024, διπλάσιες σε αριθμό από το 2010.
Όταν τόσο μεγάλο ποσοστό των κρατικών εσόδων κατευθύνεται σε πληρωμές τόκων, ο δημοσιονομικός χώρος για επενδύσεις ανάπτυξης – είτε σε υποδομές, εκπαίδευση είτε στην υγεία – μειώνεται σημαντικά, και αυτές οι χώρες παραμένουν σε έναν φαύλο κύκλο υπανάπτυξης.
Σε αυτό το πλαίσιο, η στροφή προς νομίσματα με χαμηλότερα επιτόκια δεν προκαλεί έκπληξη.
Επιπλέον, η εξάρτηση από ένα μόνο χρηματοδοτικό νόμισμα δημιουργεί τρωτά σημεία για τις οικονομίες και τις κάνει ευάλωτες σε κάθε είδους πιέσεις.
Η πορεία των επιτοκίων της Federal Reserve των ΗΠΑ έχει γίνει όλο και πιο απρόβλεπτη, και η προκύπτουσα μεταβλητότητα εκθέτει τις αναδυόμενες αγορές σε διακυμάνσεις του κόστους εξυπηρέτησης χρέους.
Με τη διαφοροποίηση των χρηματοδοτικών τους πηγών, οι κρατικοί δανειολήπτες δεν αναζητούν μόνο φθηνότερο κεφάλαιο, αντισταθμίζουν επίσης κινδύνους πολιτικής που βρίσκονται πέρα από τον έλεγχό τους όπως οι γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις.
Αυτή η κατάσταση έχει οδηγήσει σε αυξημένη ζήτηση για δανεισμό σε γιουάν μεταξύ ορισμένων αναπτυσσόμενων χωρών.
Ο δανεισμός σε γιουάν διευρύνει το φάσμα των βιώσιμων χρηματοδοτικών επιλογών, κάτι που μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του κόστους και των κινδύνων πιο αποτελεσματικά για τις συγκεκριμένες χώρες.
Η διεθνοποίηση του γιουάν
Τα τελευταία χρόνια, η διεθνοποίηση του γιουάν έχει σημειώσει σταθερή πρόοδο σε στέρεες βάσεις. Παρά τις προκλήσεις στο παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον, η κλίμακα των διασυνοριακών πληρωμών σε γιουάν συνεχίζει να επεκτείνεται.
Το μερίδιο του γιουάν στους παγκόσμιους εμπορικούς διακανονισμούς έχει αυξηθεί, ενώ οι χρηματοδοτικές του δυνατότητες έχουν επίσης παρουσιάσει αξιοσημείωτη πρόοδο.
Επωφελούμενη από σχετικά χαμηλό χρηματοδοτικό κόστος, η περίφημη αγορά panda bond παρέμεινε δραστήρια.
Σύμφωνα με τη Λευκή Βίβλο 2025 για τη Διεθνοποίηση του γιουάν που δημοσιεύτηκε από την Bank of China τον Ιούνιο 2025, με βάση το μερίδιο αγοράς, το γιουάν είναι το τέταρτο πιο χρησιμοποιούμενο νόμισμα πληρωμών παγκοσμίως, το τρίτο στις εμπορικές συναλλαγές, το πέμπτο στις συναλλαγές συναλλάγματος και το έβδομο στα παγκόσμια αποθέματα.
Η προώθηση της διεθνοποίησης του γιουάν είναι επωφελής για την προαγωγή της διαφοροποίησης του παγκόσμιου νομισματικού συστήματος. Αποτελεί βήμα προς τη διεύρυνση των χρηματοδοτικών επιλογών οι οποίες διατίθενται στις παγκόσμιες αγορές.
Σε μια περίοδο που το κόστος χρηματοδότησης σε δολάρια παραμένει υψηλό και ασταθές, είναι απολύτως φυσιολογικό για ορισμένες οικονομίες, και δη αυτές των αναπτυσσόμενων οικονομιών, να επιλέγουν το γιουάν, το οποίο προσφέρει ένα επιπλέον πιστωτικό κανάλι που μπορεί να τις βοηθήσει να μετριάσουν πιο αποτελεσματικά τους κινδύνους.
Το αμερικανικό νόμισμα αναμένεται να παραμείνει το κυρίαρχο μέσο διεθνούς δανεισμού στο άμεσο μέλλον.
Ωστόσο, η εισαγωγή εναλλακτικών προσθέτει ένα βαθμό ισορροπίας στο παγκόσμιο νομισματικό σύστημα.
Ακόμη και η σταδιακή διαφοροποίηση μπορεί να εμβαθύνει τη ρευστότητα της αγοράς, να κατανείμει πιο ομοιόμορφα τον κίνδυνο και να μειώσει την ευαλωτότητα των κρατικών δανειοληπτών στις πολιτικές μεταβολές μιας μόνο χώρας (των ΗΠΑ).
Με τον καιρό, αυτή η αθόρυβη εξέλιξη στις πρακτικές χρηματοδότησης θα μπορούσε να υποστηρίξει ένα πιο ανθεκτικό διεθνές νομισματικό σύστημα.
