Ελλάδα Ώρα Μηδέν: Η χώρα που ξέχασε να γεννάει γιατί δεν μπορεί να συντηρήσει τα παιδιά της

Η Ελλάδα βιώνει μια πρωτοφανή δημογραφική κατάρρευση, η οποία δεν αποτελεί μια θεωρητική απειλή για το μακρινό μέλλον, αλλά μια ζοφερή, καθημερινή πραγματικότητα. Σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα και επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το 2025 οι γεννήσεις στη χώρα μας κατρακύλησαν στο ιστορικό χαμηλό των 65.594.

Γράφει ο δανειολήπτης-οικογενειάρχης της διπλανής πόρτας

Μέσα σε μόλις μια πενταετία, η χώρα έχασε σχεδόν 19.000 γεννήσεις (μείωση 23%).Το πιο τρομακτικό στοιχείο; Η αναλογία θανάτων προς γεννήσεις έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Το 2024 καταγράφηκαν 184 θάνατοι για κάθε 100 γεννήσεις. Με απλά λόγια, για κάθε ένα παιδί που έρχεται στη ζωή, δύο συνάνθρωποί μας φεύγουν. Ο Συνολικός Δείκτης Γονιμότητας έχει γκρεμιστεί στο 1,3, όταν το όριο ασφαλείας για τη διατήρηση του πληθυσμού είναι το 2,1.

Από τα Μνημόνια στην Ακρίβεια: Η γραμμή της φτωχοποίησης

Η ρίζα του κακού βρίσκεται στη βίαιη φτωχοποίηση που ξεκίνησε την εποχή των μνημονίων και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, μεταλλαγμένη σε ένα ασταμάτητο κύμα ακρίβειας.

• Οι χαμηλοί μισθοί: Οι νέοι άνθρωποι στην Ελλάδα, στην παραγωγική και αναπαραγωγική τους ηλικία, καλούνται να ζήσουν με αμοιβές που στην πλειονότητά τους κινούνται γύρω από τον κατώτατο μισθό ή ελάχιστα πάνω από αυτόν.
• Η εκτεταμένη ακρίβεια: Την ίδια στιγμή, το κόστος ζωής έχει εκτιναχθεί. Από το σούπερ μάρκετ, τα ενοίκιο και τους λογαριασμούς ρεύματος μέχρι τα καύσιμα, η Ελλάδα είναι μια χώρα με σκανδιναβικές τιμές και βαλκανικούς μισθούς….

Π.χ. ένα νέο ζευγάρι 28-30 ετών, με δύο πανεπιστημιακά πτυχία, εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα. Ο συνδυαστικός τους μισθός αγγίζει με το ζόρι τα 1.700-1.800€ καθαρά τον μήνα.

Για ένα αξιοπρεπές δυάρι ή τριάρι διαμέρισμα στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη, το ενοίκιο απαιτεί πλέον από 550€ έως 800€. Αν προσθέσουμε πάνω από 300€ για λογαριασμούς (ρεύμα, θέρμανση, κοινόχρηστα, τηλεφωνία, καύσιμα-μετακινήσεις) και τουλάχιστον 400€ για το σούπερ μάρκετ του μήνα, το ζευγάρι μένει με ελάχιστα στην άκρη για ένδυση, ιατρική περίθαλψη και έκτακτα έξοδα. Πώς αυτό το ζευγάρι θα πάρει την απόφαση να φέρει στον κόσμο ένα παιδί, όταν ξέρει ότι οικονομικά βρίσκεται μόνιμα στο χείλος του γκρεμού;

Κρατικά Ψίχουλα: Η υποκρισία των επιδομάτων

Απέναντι σε αυτό το οικονομικό τέλμα, η πολιτεία απαντά με επιδόματα-ψίχουλα που υποτιμούν την κοινή λογική. Η κρατική παρέμβαση εξαντλείται σε δύο ανεπαρκείς παροχές που συχνά συγχέονται, αλλά αποτυγχάνουν εξίσου να δώσουν λύση:

• Επίδομα Παιδιού (Α21): Η βασική κλίμακα ξεκινά από μόλις 70€ τον μήνα για το πρώτο παιδί, με αυστηρότατα εισοδηματικά κριτήρια. Το ποσό αυτό εξανεμίζεται μέσα στις πρώτες ημέρες του μήνα μόνο για τις βασικές ανάγκες ενός βρέφους (γάλα, πάνες), χωρίς να υπολογίζονται ιατρικά έξοδα ή ένδυση.
• Επίδομα Ενοικίου: Ξεκινά από το εξευτελιστικό ποσό των 70€ τον μήνα για το μονοπρόσωπο νοικοκυριό, με μικρές προσαυξήσεις. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό επιβάρυνσης κόστους στέγασης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με τις τιμές των ενοικίων να απορροφούν συχνά πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος των νέων.

Για να μην προσθέσουμε για χαμηλά εισοδηματικά κριτήρια που το κράτος σε θεωρεί πλούσιο με 20.000 ευρώ ετήσιο οικογενειακό εισόδημα και στα πετσοκόβει.

Τώρα αν πιάσουμε και περιπτώσεις ζευγαριών ή νέων που κληρονόμησαν ή έκαναν μια εσφαλμένη επιχειρηματική κίνηση και βρέθηκαν φορτωμένοι με χρέη, η εξίσωση γίνεται ακόμα πιο δύσκολη. Σχεδόν μη αναστρέψιμη…

Το δημογραφικό λοιπόν δεν είναι ένα πρόβλημα που θα λυθεί με ευχολόγια ή με σποραδικά επιδόματα που λειτουργούν ως ασπιρίνη σε έναν βαριά ασθενή. Αν δεν υπάρξει πραγματική σύγκλιση των μισθών με το ευρωπαϊκό κόστος ζωής, αν δεν ρυθμιστεί ουσιαστικά το ιδιωτικό χρέος που κρατά ομήρους τους πολίτες και αν δεν παταχθεί η αισχροκέρδεια στα βασικά αγαθά και τη στέγαση, η Ελλάδα είναι καταδικασμένη. Η υπογεννητικότητα είναι η απάντηση μιας κοινωνίας που αρνείται να φέρει παιδιά σε ένα περιβάλλον μόνιμης οικονομικής εξαθλίωσης.

Και τι κάνει το πολιτικό προσωπικό της χώρας για όλα τα παραπάνω; Αδιαφορεί…Το μόνο που τους νοιάζει είναι τα ψηφαλάκια και οι καρέκλες τους που είναι άλλωστε χρυσοφόρες…Αν δεν το έχεις καταλάβει ακόμα είσαι άξιος της μοίρας σου.