Δάνεια-«θηλιά»: Η ακρίβεια της ΕΚΤ και το «καπέλο» των 600 ευρώ στις πλάτες των νοικοκυριών
Η κυβερνητική αφήγηση για την «ανθεκτικότητα» της οικονομίας συγκρούεται καθημερινά με την αριθμητική της επιβίωσης των νοικοκυριών. Την ώρα που ο πληθωρισμός στα είδη πρώτης ανάγκης επιμένει, ο νέος κύκλος αυξήσεων στα επιτόκια από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) μετατρέπει τις μηνιαίες δόσεις των δανείων σε εφιάλτη, φέρνοντας χιλιάδες δανειολήπτες αντιμέτωπους με μια αθόρυβη, αλλά συστηματική αφαίμαξη.
Η ακτινογραφία της επιβάρυνσης σε αριθμούς
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, η έκθεση των δανειοληπτών στις διακυμάνσεις του κόστους χρήματος παραμένει επικίνδυνα υψηλή:
Επιχειρήσεις στο «κόκκινο»: Το 95% των ανοιγμάτων των νομικών προσώπων υπόκειται σε αναπροσαρμογή δόσεων εντός 12μήνου, καθώς είναι άμεσα συνδεδεμένο με τους δείκτες Euribor.
Νοικοκυριά εκτεθειμένα: Στα νοικοκυριά, το ποσοστό των δανείων με κυμαινόμενο επιτόκιο διαμορφώνεται στο 65%. Παρά τη στροφή των νεότερων δανειοληπτών σε σταθερά επιτόκια (70% των νέων εκταμιεύσεων), η πλειονότητα των παλαιότερων οφειλετών παραμένει όμηρος των αυξήσεων.
Τι σημαίνει αυτό στην τσέπη:
Για κάθε 100.000 ευρώ δανείου, μια αύξηση κατά 25 μονάδες βάσης (0,25%) μεταφράζεται σε επιπλέον 250 ευρώ σε ετήσια βάση μόνο για τόκους.
Με την άνοδο του Euribor 1 μηνός κατά 45 μ.β. και του Euribor 3 μηνών κατά 60 μ.β. από τα χαμηλά του περασμένου έτους, το επιπλέον «καπέλο» φτάνει ήδη τα 450 έως 600 ευρώ τον χρόνο ανά 100.000 ευρώ οφειλής.
Εφόσον επιβεβαιωθούν τα σενάρια για περαιτέρω αύξηση του επιτοκίου αποδοχής καταθέσεων της ΕΚΤ από το 2,50% στο 3,00% έως το τέλος του έτους, η επιβάρυνση αυτή θα διογκωθεί περαιτέρω.
Το θεσμικό αδιέξοδο
Για ένα μέσο νοικοκυριό με στεγαστικό δάνειο 150.000 ευρώ, η ετήσια επιβάρυνση αγγίζει πλέον τα 900 ευρώ — ποσό που ισοδυναμεί με έναν επιπλέον μισθό!
Την ίδια στιγμή, οι συζητήσεις στα τραπεζικά επιτελεία για πιθανή επανενεργοποίηση προγραμμάτων προστασίας —στα πρότυπα του 2023, που κάλυψε 442.000 ενήμερα στεγαστικά δάνεια ύψους 19 δισ. ευρώ— παραμένουν σε θεωρητικό επίπεδο.
Η απουσία ουσιαστικού αναχώματος απέναντι στην επιτοκιακή πολιτική της Φρανκφούρτης αφήνει τη μεσαία τάξη να πληρώνει το μάρμαρο μιας νομισματικής πολιτικής που στραγγαλίζει την κατανάλωση και την πραγματική οικονομία.
