Αποζημίωση δανειολήπτη από Funds και τράπεζες για ηθική βλάβη!
Η 4306/2025 Απόφαση Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά
Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά με την υπ’ αριθ. 4306/2025 Απόφασή του, επιδίκασε αποζημίωση σε δανειολήπτη ποσού 10.000 ευρώ λόγω καταχρηστικής και αδικοπρακτικής συμπεριφοράς των υπαλλήλων των εναγόμενων funds.
Το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων έκρινε ότι: “Ειδικότερα στην ενάγουσα προκλήθηκε από την αδικοπρακτική συμπεριφορά των προστηθέντων υπαλλήλων των εναγομένων , έντονη στενοχώρια , άγχος και ψυχική ταλαιπωρία από την επί μακρώ αγχωτική επικοινωνία για την επίτευξη μιας ρύθμισης της οφειλής της υπό την απειλή πλειστηριασμού του σπιτιού της ,από την αδυναμία της να λάβει την αναγκαία και έγκαιρη ενημέρωση για το πλήρες ιστορικό των χρεοπιστώσεών της , προκειμένου να αποφασίσει σχετικά με τη ρύθμιση , από τις επίμονες οχλήσεις για να αποδεχθεί την εκάστοτε πρόταση για να μην ακολουθήσουν νομικές ενέργειες παρότι εξακολουθούσε να πληρώνει κατά την εν ισχύ συμφωνία , από τον κίνδυνο να χαρακτηριστεί «μη συνεργάσιμη » δανειολήπτρια κατά τις δηλώσεις των εναγομένων, με τις συνέπειες που αυτό επισύρει .
Η δε υπαιτιότητα των εναγομένων τεκμαίρεται και δεν υπήρξε ανταπόδειξη ως προς την έλλειψή της. Η ως άνω κρίση του Δικαστηρίου ,σχηματίσθηκε με πλήρη δικανική πεποίθηση ,χωρίς να παραγνωρίζεται το αρχικό και θεμελιώδες για τον νομικό πολιτισμό δικαίωμα εκάστου δανειστή να επιδιώκει σύμφωνα με το νόμο και τη σύμβαση την είσπραξη της απαίτησής του από τον οφειλέτη , πόσο μάλλον των προσώπων που εκ της νομικής φύσης τους τυγχάνουν έμποροι .
Ωστόσο , δοθέντος ότι τα εν λόγω πρόσωπα ασκούν την επιτυχή εμπορία και δραστηριότητά τους , συναλλασσόμενα επί τω πλείστω με φυσικά πρόσωπα εντός μιας νομικά και πολιτειακά δομημένης κοινωνίας, η άσκηση του δικαιώματός τους οφείλει συμβατότητα με τα συναλλακτικά ήθη και με την αντίληψη του υγιούς και κατά το δίκαιο σκεπτόμενου μέσου κοινωνικού ανθρώπου .
Άλλωστε ,λόγω της αύξησης των κυμαινόμενων επιτοκίων στις συμβάσεις δανείων κατά τα τελευταία έτη , οι πολύχρονες καταβολές υψηλών δόσεων συνεπάγονται τη δυσανάλογα μικρή μείωση των οφειλόμενων κεφαλαίων της απαίτησης , όπως και στην προκείμενη περίπτωση , που μετά από καταβολές δόσεων επί δεκαεπτά έτη για χορηγηθέν δάνειο ύψους 200.000 ευρώ , στις 1.9.2023 η ενάγουσα προέβη σε νέα ρύθμιση αναγνωρίζοντας ως υπόλοιπο προς αποπληρωμή το ποσό των 186.483,43 ευρώ.
Για το λόγο αυτό , δεν είναι σπάνιο φαινόμενο κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ,οι δανείστριες τράπεζες να προτείνουν , σε ορισμένες περιπτώσεις , τη διαγραφή κάποιου μέρους της οφειλής υπό τον όρο έγκαιρης και συνεπούς αποπληρωμής του υπολοίπου ,κατά το πλάνο μιας βιώσιμης ρύθμισης.
Η ενάγουσα εύλογα θεώρησε ότι δύναται να της προσφερθεί έμπρακτα μια σχετική πρόταση , όταν της αναφέρθηκε και στάθηκε διστακτική στις ως άνω αναφερθείσες προτάσεις ρύθμισης υπό την πίεση της αποδοχής .
Συνεπώς ,η ενάγουσα θεμελιώνει νόμιμη αξίωση για την χρηματική ικανοποίηση της ηθικής της βλάβης , η οποία ενόψει των ιδιαίτερων περιστατικών της περίπτωσης ,του είδους και της έντασης της βλάβης , του βαθμού πταίσματος των εναγομένων , της κοινωνικής οικονομικής θέσης και κατάστασης των μερών και όλων γενικά των συνθηκών , κατά την κρίση του Δικαστηρίου ανέρχεται στο δίκαιο και εύλογο ποσό των δέκα χιλιάδων 10.000,00 ευρώ”.
