Ανατιμήσεις και στα πλαστικά φέρνει το ράλι του πετρελαίου
Π. Γεροντόπουλος: Ανατιμήσεις στα πλαστικά φέρνει το ράλι του πετρελαίου
Νέο κύμα πιέσεων στο κόστος παραγωγής της ελληνικής βιομηχανίας πλαστικών αναμένεται να προκαλέσει η άνοδος των τιμών του πετρελαίου και της νάφθας, με τον κλάδο να προετοιμάζεται ήδη για ένα δύσκολο δίμηνο Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου.
Μιλώντας στο Euro2day.gr, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος Παναγιώτης Γεροντόπουλος εκτιμά ότι η νέα επιδείνωση του γεωπολιτικού περιβάλλοντος και η άνοδος του πετρελαίου στα επίπεδα των 93-94 δολαρίων δημιουργούν εκ νέου ισχυρές ανοδικές πιέσεις στις πρώτες ύλες που χρησιμοποιεί η ευρωπαϊκή βιομηχανία πλαστικών.
Κρίσιμος κρίκος της αλυσίδας είναι η νάφθα, ένα από τα βασικά προϊόντα της διύλισης και η κυριότερη πρώτη ύλη για την παραγωγή πετροχημικών στην Ευρώπη.
«Όταν αυξάνεται η τιμή της νάφθας, αυξάνεται άμεσα και το κόστος των πρώτων υλών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή πολυαιθυλενίου και πολυπροπυλενίου», σημειώνει ο κ. Γεροντόπουλος, επισημαίνοντας ότι η περιορισμένη κίνηση μέσω των Στενών του Ορμούζ προσθέτει έναν ακόμη παράγοντα αβεβαιότητας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται στο κόστος της ίδιας της πρώτης ύλης. Στην εξίσωση προστίθενται οι αυξημένες μεταφορικές δαπάνες αλλά και το υψηλό ενεργειακό κόστος που εξακολουθεί να επιβαρύνει σημαντικά την ελληνική μεταποίηση.
Η βιομηχανία έχει, άλλωστε, πρόσφατη εμπειρία από ακραίες διακυμάνσεις. Όπως αναφέρει ο πρόεδρος του Συνδέσμου, πρώτες ύλες που στα τέλη Φεβρουαρίου κινούνταν περίπου στα 900-1.000 ευρώ ανά τόνο έφτασαν στις αρχές Απριλίου κοντά στα 2.000 ευρώ, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις η τελική τιμή παράδοσης στις βιομηχανίες κινήθηκε ακόμη και στα 2.200-2.300 ευρώ ανά τόνο.
Σήμερα, όπως σημειώνει, οι τιμές έχουν υποχωρήσει από εκείνα τα επίπεδα, ωστόσο η τάση έχει εκ νέου αντιστραφεί.
«Εκτιμώ ότι τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο θα υπάρξει κλιμάκωση. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει το ύψος της, αλλά σαφέστατα θα υπάρξουν πιέσεις στις τιμές των πρώτων υλών», υπογραμμίζει.
Το κρίσιμο, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ότι αυτή τη φορά το περιθώριο απορρόφησης του κόστους από τις επιχειρήσεις είναι ιδιαίτερα περιορισμένο.
«Θα πρέπει να μετακυλήσουν το κόστος, διότι διαφορετικά θα δουλεύουν με αρνητικά μικτά περιθώρια κέρδους. Αυτό πλέον οι παραγωγοί δεν μπορούν να το αντέξουν», αναφέρει.
