Ακριβά… χρέπια παράγει η φούσκα ακινήτων!!
Μέχρι 200.000 ευρώ ο προϋπολογισμός για 7 στους 10 υποψήφιους αγοραστές, σύμφωνα με έρευνα που παρουσιάστηκε στο 3ο Συνέδριο Real Estate του Capital.gr και του Forbes Greece
Το… «όραμα για τα ακίνητα του μέλλοντος» ήταν το θέμα του 3ου Συνεδρίου Real Estate, που συγκέντρωσε αρκετό ενδιαφέρον λόγω της αυξημένης κινητικότητας στον κλάδο, αλλά και κινηματικές αντιδράσεις λόγω της οξύτατης στεγαστικής κρίσης.
Δημόσιοι αξιωματούχοι και στελέχη της αγοράς συζήτησαν για τις τάσεις, τις επενδυτικές ευκαιρίες, τις συνεργασίες και τις προκλήσεις στον χώρο. Προκλήσεις για τους servicers παραμένουν οι εκκρεμείς αποφάσεις της Δικαιοσύνης, στην οποία έχουν προσφύγει οφειλέτες με την ελπίδα να δικαιωθούν για τα εκπλειστηριασμένα σπίτια, με το ψευδεπίγραφο επιχείρημα πως εάν αυτά ριχτούν στην αγορά θα δώσουν λύση στο πρόβλημα.
Η αύξηση της προσφοράς κατοικιών όμως δεν πρόκειται να πετύχει κάτι, χωρίς γενναίες παρεμβάσεις ελέγχου των τιμών πώλησης και ενοικίασης. Η «φούσκα» των ανεξέλεγκτων τιμών αγοράς, που οδηγεί να πληρώνουμε ακριβά παλιές κατοικίες, αποτυπώθηκε στην παρουσίαση της έρευνας της Prosperty (με βάσει αγγελίες και μεταβιβάσεις) με την οποία άνοιξαν οι εργασίες του συνεδρίου.
Σύμφωνα με τα αποκαλυπτικά ευρήματα, πάνω από το 70% των ακινήτων για τα οποία ενδιαφέρονται οι αγοραστές έχει αξία έως 200.000 ευρώ (το 26,1% έχει αξία έως 100.000), παρότι η συντριπτική πλειονότητα αποτελείται από χρέπια, αφού μόνο το 10% από το σύνολο των 127.000 ακινήτων προς πώληση είναι ανακαινισμένα. Αλλωστε, τα περισσότερα (44,6%) είναι πεντηκονταετίας και βάλε, χτισμένα από πριν τη δεκαετία του 1960 μέχρι το 1979, ενώ αν προσθέσουμε το 10,7% των οικοδομών της δεκαετίας του 1980, το ποσοστό ξεπερνά το 55,3%.
Η χαμηλή αγοραστική δύναμη όσων αναζητούν ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους αντικατοπτρίζει και την ανάγκη να γλιτώσουν από τον βραχνά των υψηλών ενοικίων αλλά τα βρίσκουν σκούρα, ειδικά στις περιοχές με παρόμοια ποσοστά προσφοράς και ζήτησης, όπως τα δυτικά και τα ανατολικά προάστια της Αθήνας στα οποία η απόκλιση κινείται περίπου στο 1%.
Η έρευνα επιβεβαιώνει ότι η μεγαλύτερη διαθεσιμότητα εντοπίζεται στο κέντρο (18%) και στα νότια προάστια της πρωτεύουσας (15%) και της Θεσσαλονίκης (13% και 10%, αντίστοιχα), σε σχέση με άλλες περιοχές, περιοχές με τουριστική κίνηση τους καλοκαιρινούς μήνες, όπως ο Πειραιάς (3,5%) και η Κρήτη (1%), που δέχονται σοβαρή πίεση, ενώ σε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα (εκτός Αχαΐας) υπάρχει 21% διαθεσιμότητα.
Χαρακτηριστικά είναι τα στοιχεία από την απόκλιση ζητούμενης τιμής με αξία μεταβίβασης σε οικιστικά το 2014. Για παράδειγμα, η πλειονότητα των σπιτιών, συνολικού ύψους 24 εκατ. ευρώ, που μεταβιβάστηκαν στη Γλυφάδα χτίστηκαν έως το 1980, με το τετραγωνικό να έχει αξία μεταβίβασης 3.033 ευρώ και μέση ζητούμενη τιμή στα 4.239 ευρώ, όσο δηλαδή και νεόδμητα έως το 2020 (βλ. πίνακα).
