O Covid και το σχέδιο ελέγχου του πληθυσμού
Καθώς η εκλογή Τrump πυροδοτεί όλο και πιο αποκαλυπτικά πρωτοσέλιδα για την κατασκευή της planδημίας COVID-19 ως εργαλείο ελέγχου και μείωσης του πληθυσμού, ενώ οδηγεί σε αναδιάταξη ακόμη και τη διαβόητη Λέσχη Bilderberg γίνεται όλο και πιο αποκαλυπτικός ο ρόλος του ΟΗΕ στην διαδικασία αποπληθυσμού.
Την αποστολή αρχικά της Κοινωνίας των Εθνών και μετέπειτα ΟΗΕ ως Οργανισμού επιβολής της Παγκόσμιας Πολιτικής Αποπληθυσμού είχε αναδείξει δέκα και πλέον έτη πριν ο Kevin Mugur Galalae, Καναδός ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συγγραφέας, δημοσιογράφος και ιστορικός. Ο Kevin Mugur Galalae, γεννήθηκε στη Ρουμανία, μεγάλωσε στη Γερμανία και είναι πολιτογραφημένος Καναδός από το 1990.
Το πιο αξιοσημείωτο επίτευγμά του έλαβε χώρα το 2012, όταν εξέθεσε για πρώτη φορά στην 68χρονη ιστορία του τις χημικές και βιολογικές μεθόδους που χρησιμοποιούνται από την κατ’ εξουσιοδότηση του ΟΗΕ Παγκόσμια Πολιτική Αποπληθυσμού-Global Depopulation Policy και έδειξε ότι οι δημογραφικοί στόχοι πραγματοποιούνται υπονομεύοντας κρυφά την ανθρώπινη γονιμότητα ως υποκατάστατο του πολέμου.
Το 2013, δημοσίευσε μέρος της έρευνάς του σχετικά με την ιστορία της Παγκόσμιας Πολιτικής Αποπληθυσμού, τις αιτίες και τις συνέπειές της- τον πρώτο απολογισμό του καλύτερα κρυμμένου μυστικού στον κόσμο και τον κεντρικό άξονα του διεθνούς πλαισίου για την ειρήνη και την ασφάλεια μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το 2014 παρουσίασε αδιαμφισβήτητα επιστημονικά στοιχεία ότι χώρες σε όλο τον κόσμο διαπράττουν γενοκτονία στο όνομα του ελέγχου του πληθυσμού και ανάγκασε τη διεθνή κοινότητα να ξεκινήσει διαδικασία ριζικής μεταρρύθμισης του χημικού ρυθμιστικού περιβάλλοντος προκειμένου να αφαιρεθούν περισσότερα από 200 δηλητήρια ερήμωσης από το διατροφικό μας σύστημα και καταναλωτικά προϊόντα.
Συνελήφθη και φυλακίστηκε επτά φορές μεταξύ 2011 και 2015 ώστε να τον εκφοβίσουν στη σιωπή και να τον αποτρέψουν από το να αποκαλύψει την αλήθεια σχετικά με τις μεθόδους και τα μέσα με τα οποία οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο και η διεθνής κοινότητα εξουδετέρωσαν την πληθυσμιακή βόμβα και κατά τη διαδικασία υπονόμευσαν το κράτος δικαίου και τις δημοκρατικές διαδικασίες.
Το απόσπασμα που ακολουθεί είναι από το βιβλίο του Killing Us Softly: Causes and Consequences of the Global Depopulation Policy η πρώτη έκοδη του οποίου έγινε το 2014-δέκα χρόνια πριν και αποδεικνύεται προφητικό καθώς θα ακολουθούσε μια κατασκευασμένη planδημία-όπως επέμεινε με την έναρξή της το Κουρδιστό Πορτοκάλι –και όπως μόλις λίγες ώρες πριν (17 Δεκεμβρίου 2024) έρχεται να επιβεβαιώσει με νέες αποκαλύψεις και σχετικό πρωτοσέλιδο η New York Post.
Η μετάβαση από τον στρατιωτικό στον πολιτικό έλεγχο της πολιτικής ερήμωσης του πληθυσμού συνέβη σταδιακά τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 και ενώ σε εθνικό επίπεδο τώρα εποπτεύεται από την εκτελεστική εξουσία κάθε έθνους, διεθνώς ανατίθεται και συντονίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη και τις υπηρεσίες τους. ιδιαίτερα το Ταμείο Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNDP), το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο του ΟΗΕ, το World Health Organization (WHO), τον Όμιλο της Παγκόσμιας Τράπεζας (WB), το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (IMF) και τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO). Το πρωταρχικό μέλημα των Ηνωμένων Εθνών και το κομβικό ζήτημα για τη διεθνή κοινότητα είναι η Παγκόσμια Πολιτική Αποπληθυσμού, η οποία φαίνεται αόρατα πίσω από κάθε δάνειο διαρθρωτικής προσαρμογής και κάθε αναπτυξιακή επιχορήγηση.
Kevin Galalae
University of Victoria | UVIC · Population Research Group (PRG)
Killing Us Softly: Causes and Consequences of the Global Depopulation Policy [2014]
Μόνο ο άνθρωπος μπορεί να σταματήσει τον άνθρωπο. Αυτό έγινε αντιληπτό από εκείνους που με διορατικότητα άρχισαν αθόρυβα να λαμβάνουν προληπτικά μέτρα, χωρίς να εμποδίζονται από την αδιαφορία ή την άγνοια της συντριπτικής πλειοψηφίας που δεν ήταν σε θέση να προβλέψει και παραμένει απρόθυμη να δεχτεί τον αντίκτυπο που έχουμε ως είδος που έχει ξεπεράσει το φυσικό στοιχείο και έχει καταφέρει να αξιοποιήσει τη φύση αποκλειστικά προς όφελός του και, ως εκ τούτου, ζει πλέον σε μια παρασιτική και ως εκ τούτου μη βιώσιμη σχέση με τη φύση. Μόλις αυτά τα “φωτισμένα μυαλά” συνειδητοποίησαν ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός πρέπει να σταθεροποιηθεί, έπρεπε να βρουν έναν τρόπο να τον σταθεροποιήσουν.
Η απόφαση και η πολιτική βούληση να αντιμετωπιστεί ο έλεγχος του πληθυσμού προέκυψε στα Ηνωμένα Έθνη που ιδρύθηκαν αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο για τη διατήρηση της ειρήνης μεταξύ των εθνών, ώστε να αποφευχθεί ο πόλεμος με κάθε κόστος. Όμως ο πόλεμος ήταν ο τελευταίος εναπομείνας φυσικός εχθρός της απεριόριστης αύξησης του πληθυσμού, αφού ο λιμός και η επιδημία εξαλείφθηκαν σε μεγάλο βαθμό στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα.
Ως εκ τούτου, τα Ηνωμένα Έθνη αντιμετώπισαν το σιωπηλό καθήκον να βρουν ένα υποκατάστατο του πολέμου ως μέσο για να σταματήσουν την πληθυσμιακή έκρηξη. Όχι μόνο η ανθρωπότητα είχε χάσει τη γεύση του πολέμου μετά από δύο παγκόσμιους πολέμους που συνέβησαν σε μία μόνο γενιά, αλλά η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων έκανε την ιδέα του πολέμου ασύλληπτη καθώς θα σήμαινε εξασφαλισμένη αμοιβαία εξόντωση. Τι νόημα έχει να διεξάγουμε πόλεμο εάν κανείς δεν μπορεί να τον κερδίσει, καθώς δεν θα έμενε τίποτα να πάρεις στο τέλος ενός πυρηνικού πολέμου;
Η μαχητικότητα του πολέμου, η τελευταία μάστιγα της ανθρωπότητας που απομένει, δεν μπορούσε πλέον να βασίζεται στη μείωση του αριθμού μας, έτσι ώστε τα έθνη να μπορούν να ζήσουν με τις δυνατότητές τους, τότε έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος για να αποτραπεί η γέννηση νέων ανθρώπων. Και έτσι ο λόγος ύπαρξης των Ηνωμένων Εθνών και η πρωταρχική προϋπόθεση για την ύπαρξη μιας διεθνούς κοινότητας έγινε ο έλεγχος του πληθυσμού.
Μόλις πάρθηκε η απόφαση να επιδιωχθεί η διεθνής ειρήνη και συνεργασία για να αποφευχθεί ο πόλεμος, η συνειδητοποίηση ότι ο μόνος τρόπος για να διατηρηθεί η ειρήνη είναι η διασφάλιση ότι τα έθνη ζουν με τις δυνατότητές τους ήταν αναπόφευκτη, όπως ήταν η συνειδητοποίηση ότι για να ζήσει κανείς με τα διαθέσιμα μέσα που είχε κάθε χώρα ήταν να περιορίσει την αύξηση του πληθυσμού της. Η κοινότητα των εθνών υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών δεν είχε παρά να βρει και να συμφωνήσει σε αποδεκτούς τρόπους για να αποτρέψει τη νέα ζωή, κάτι που αποδείχτηκε ευκολότερο να ειπωθεί παρά να γίνει.
Τεράστια εμπόδια στέκονταν εμπόδιο. Η βρεφοκτονία ασκήθηκε σε όλη την ιστορία ως στοιχειώδης μορφή ελέγχου του πληθυσμού, αλλά ποτέ πριν η ανθρωπότητα δεν είχε προσπαθήσει να ελέγξει τον πληθυσμό ολόκληρων εθνών και ολόκληρου του κόσμου χωρίς να διαπράξει φόνο.
Τα εμπόδια που αντιμετώπισαν ήταν απροσδόκητα και τρομερά.
