72 / 100

Powered by Rank Math SEO

SEO Score

Σώθηκαν με δεκάδες δισεκατομμύρια δημόσιου χρήματος και φόρτωσαν τα κόκκινα δάνεια στα funds, κρατώντας για τον εαυτό τους τα ομόλογα με την εγγύηση του Δημοσίου. Χιλιάδες κατοικίες πέρασαν από το σφυρί και άλλες τόσες μένουν κλειστές για χρόνια. Ένα νέο ζευγάρι παλεύει για ένα στεγαστικό δάνειο. Οι ίδιες τράπεζες εμφανίζονται σήμερα με διαφημίσεις «εύκολων» δανείων και με 100 εκατομμύρια για έναν φορέα που άργησε πέντε χρόνια να γεννηθεί, σαν να μην έχουν καμία σχέση με τη στεγαστική κρίση

Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ

Σήμερα το μεσημέρι η Βουλή ψηφίζει ονομαστικά για τους δανειολήπτες και τους servicers. Αν κρίνω από τον θόρυβο των τελευταίων ημερών, θα νόμιζε κανείς ότι ζούμε σε μια χώρα όπου η στέγη είναι η πρώτη προτεραιότητα όλων. Η κυβέρνηση εξαγγέλλει μέτρα, η αντιπολίτευση καταγγέλλει τα funds, τα τηλεοπτικά πάνελ ανακαλύπτουν τα κλειστά σπίτια. Οι τράπεζες, με ένα θράσος που θα ζήλευε κάθε επαγγελματίας ηθοποιός, γεμίζουν τις διαφημίσεις τους με χαμογελαστά νέα ζευγάρια που κρατούν τα κλειδιά του πρώτου τους σπιτιού. Εγώ τα παρακολουθώ όλα αυτά με ένα πικρό χαμόγελο, γιατί έχω καλή μνήμη. Θυμάμαι ποιοι έφεραν τη στεγαστική κρίση μέχρι εδώ. Θυμάμαι ποιοι πήραν τα λεφτά του φορολογούμενου για να σωθούν και ποιοι παρέδωσαν τα σπίτια του κόσμου σε επενδυτικά κεφάλαια με έδρα σε χώρες που οι περισσότεροι Έλληνες δεν θα επισκεφθούν ποτέ. Και θυμάμαι ποιοι σήμερα, ενώ η πληγή είναι ακόμη ανοιχτή, εμφανίζονται να προσφέρουν τον επίδεσμο. Η στεγαστική κρίση δεν έπεσε από τον ουρανό. Τη χτίσαμε, τούβλο τούβλο, με τις υπογραφές των κυβερνήσεων της κρίσης και με την αδηφαγία των τραπεζών.

Οι τράπεζες σήμερα ανακοινώνουν κέρδη, μοιράζουν μερίσματα και επαναφέρουν μπόνους στα στελέχη τους. Τις ίδιες ημέρες χιλιάδες οικογένειες ψάχνουν ενοίκιο που να μην τρώει το μισό εισόδημα, και χιλιάδες νέοι άνθρωποι μένουν στο παιδικό τους δωμάτιο μέχρι τα τριάντα πέντε. Δεν είμαι αφελής. Ξέρω ότι μια τράπεζα δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα και ότι οι μέτοχοι θέλουν αποδόσεις. Υπάρχει όμως ένα όριο στην υποκρισία, και αυτό το όριο οι τράπεζες το έχουν ξεπεράσει προ πολλού. Αυτή η χώρα τις κράτησε ζωντανές με τα δικά της χρήματα. Εκείνες της ανταπέδωσαν με πλειστηριασμούς και άδεια διαμερίσματα. Τώρα τη συμβουλεύουν πώς να λύσει το πρόβλημα που οι ίδιες δημιούργησαν.

Σώθηκαν με τα λεφτά μας, ξεφορτώθηκαν τα σπίτια μας

Ας θυμηθούμε λίγη πρόσφατη ιστορία, γιατί οι τράπεζες ποντάρουν στην κοντή μας μνήμη. Μέσα από τις ανακεφαλαιοποιήσεις της προηγούμενης δεκαετίας, το Δημόσιο έβαλε μέσω του ΤΧΣ πάνω από 30 δισ. ευρώ μόνο για τις τέσσερις συστημικές τράπεζες. Ήταν χρήματα του φορολογούμενου, του ίδιου φορολογούμενου που λίγα χρόνια αργότερα θα έβλεπε το σπίτι του να βγαίνει στο σφυρί. Οι τράπεζες δεν επέστρεψαν τη χάρη με ρυθμίσεις που θα κρατούσαν τους ανθρώπους στα σπίτια τους. Πήραν τα κόκκινα δάνεια και τα φόρτωσαν σε τιτλοποιήσεις, μέσα από το πρόγραμμα «Ηρακλής».

Τα πιο ριψοκίνδυνα κομμάτια, τα mezzanine και τα junior ομόλογα, πουλήθηκαν σε funds με βαθιές εκπτώσεις. Τα ασφαλέστερα, τα senior ομόλογα, τα κράτησαν οι ίδιες οι τράπεζες, με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου. Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με την τραπεζική ορολογία, θα σας το πω απλά. Από κάθε ευρώ που εισπράττεται από αυτά τα δάνεια, ακόμη και από τον πλειστηριασμό ενός σπιτιού, οι πρώτοι που πληρώνονται είναι οι κάτοχοι των senior ομολόγων, δηλαδή οι τράπεζες. Κι αν κάτι στραβώσει, το Δημόσιο, δηλαδή εμείς, πληρώνει την εγγύηση. Ο φορολογούμενος έσωσε τις τράπεζες, εγγυήθηκε τις τιτλοποιήσεις τους και τώρα βλέπει τα σπίτια του να πουλιούνται για να αποπληρωθούν, με προτεραιότητα, τα ομόλογα των ίδιων τραπεζών. Αν αυτό δεν είναι ο ορισμός της κοροϊδίας, πείτε μου εσείς τι είναι.

23.065 σφυριά και 15.000 κλειστές πόρτες

Τα νούμερα που κυκλοφόρησαν αυτές τις ημέρες θα έπρεπε να κάνουν κάθε τραπεζίτη να ντρέπεται να εμφανιστεί δημόσια. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε μόλις χθες, από το 2021 έως το τέλος Οκτωβρίου 2026 έγιναν 23.065 κατακυρώσεις πλειστηριασμών κατοικιών. Στο ίδιο διάστημα, τέσσερις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων κατέγραψαν μέσα σε μία χρονιά κέρδη προ φόρων 168 εκατ. ευρώ. Το πιο εξοργιστικό όμως δεν είναι τα σφυριά. Είναι αυτό που συμβαίνει μετά. Περίπου 15.000 κατοικίες βρίσκονται σήμερα στα χαρτοφυλάκια τραπεζών και servicers και παραμένουν εκτός αγοράς.

akinita pleisthriasmoi

Το ΔΝΤ καταγράφει ακίνητα που μένουν κλειδωμένα για πέντε και έξι χρόνια, ενώ το ίδιο το υπουργείο μιλά για πάνω από 31.000 ακίνητα τραπεζών και servicers συνολικά. Το ομολόγησε και στέλεχος servicer σε πρόσφατο συνέδριο για τα ακίνητα: οι επενδυτές αντιμετωπίζουν αυτά τα σπίτια ως distressed assets και τα αγοράζουν φτηνά. Σκεφτείτε τι σημαίνει αυτό στην πράξη. Κάθε φορά που μια οικογένεια βγαίνει από το σπίτι της, η χώρα αποκτά ένα διπλό πρόβλημα στέγης. Από τη μια, τέσσερις άνθρωποι ψάχνουν ξαφνικά ενοίκιο σε μια αγορά που ήδη ασφυκτιά. Από την άλλη, το σπίτι που άφησαν μένει κλειστό, με τα παντζούρια κατεβασμένα, περιμένοντας να τακτοποιηθούν πολεοδομικές και νομικές εκκρεμότητες που μπορεί να κρατήσουν χρόνια. Η ζήτηση φουσκώνει, η προσφορά συρρικνώνεται τεχνητά και τα ενοίκια ανεβαίνουν. Τα κέρδη γράφονται στα βιβλία εκείνων που προκάλεσαν το πρόβλημα.

Δάνειο για το νέο ζευγάρι; Μόνο με γονείς εφοπλιστές

Πάμε τώρα στις διαφημίσεις με τα χαμογελαστά ζευγάρια. Όποιος από εσάς έχει προσπαθήσει τα τελευταία χρόνια να πάρει στεγαστικό δάνειο ξέρει ότι η πραγματικότητα μοιάζει ελάχιστα με όσα βλέπουμε στην τηλεόραση. Αν δεν έχεις υψηλό εισόδημα, μόνιμη δουλειά στο Δημόσιο ή σε μεγάλη εταιρεία και, κατά προτίμηση, γονείς με ακίνητη περιουσία για εγγύηση, η αίτησή σου θα κολλήσει σε μια ατελείωτη αλληλουχία δικαιολογητικών, αξιολογήσεων και ευγενικών αρνήσεων. Στην πιάτσα κυκλοφορούν εδώ και καιρό ιστορίες για «μεσολαβητές» που υπόσχονται να «ξεκολλήσουν» φακέλους στεγαστικών δανείων έναντι αμοιβής. Τις ακούνε πολλοί και τις διηγούνται ακόμη περισσότεροι, αλλά κανείς στις τράπεζες δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται να τις ψάξει.

Μου μεταφέρουν μάλιστα ότι συγκεκριμένες καταγγελίες έχουν σταλεί σε τράπεζες και έπεσαν στο κενό, χωρίς καν μια απάντηση. Δεν με εκπλήσσει. Όταν ο πελάτης δεν σου χρειάζεται για να βγάλεις κέρδη, δεν μπαίνεις στον κόπο να του απαντήσεις. Οι τράπεζες δείχνουν πολύ μεγαλύτερη προθυμία να χρηματοδοτούν επενδυτικά σχήματα που αγοράζουν ακίνητα παρά τον νεαρό εκπαιδευτικό που θέλει να αγοράσει ένα δυάρι στην Κυψέλη.

Τα 100 εκατομμύρια της ευαισθησίας

Και φτάνουμε στη μεγάλη τους προσφορά. Οι τέσσερις συστημικές τράπεζες έβαλαν 100 εκατ. ευρώ στον Φορέα Απόκτησης και Επαναμίσθωσης Ακινήτων. Ο φορέας θα αγοράζει την πρώτη κατοικία ευάλωτων δανειοληπτών που κινδυνεύουν με πλειστηριασμό και θα τους τη νοικιάζει πίσω, με επιδοτούμενο ενοίκιο και δυνατότητα επαναγοράς στο μέλλον. Στόχος είναι να βοηθηθούν περίπου 15.000 νοικοκυριά. Ακούγεται συγκινητικό, μέχρι να θυμηθεί κανείς ότι ο φορέας αυτός προβλεπόταν από τον πτωχευτικό κώδικα και χρειάστηκαν πέντε χρόνια αναβολών και καθυστερήσεων για να φτάσει στην τελική ευθεία.

Πέντε χρόνια, στα οποία τα σφυριά δεν σταμάτησαν ούτε μία εβδομάδα. Η ειρωνεία κορυφώνεται όταν μάθει κανείς ότι στον διαγωνισμό κατατέθηκε μία μόνο δεσμευτική προσφορά, από το αμερικανικό fund Christofferson, Robb & Co, που αναδείχθηκε προσωρινός ανάδοχος. Για να σωθούν δηλαδή τα σπίτια των ευάλωτων από τα funds, το σχήμα θα το διαχειρίζεται ένα fund. Τα 100 εκατομμύρια των τραπεζών, εν τω μεταξύ, παρουσιάζονται ως πράξη κοινωνικής ευθύνης. Εγώ τα βλέπω περισσότερο ως φιλοδώρημα που αφήνεις στο τραπέζι αφού έχεις φάει το κυρίως πιάτο, το ορεκτικό και το επιδόρπιο.

Αν υπήρχε πραγματική βούληση

Δεν μου αρέσει να γκρινιάζω χωρίς να προτείνω, γι’ αυτό θα σας πω τι θα μπορούσε να γίνει, αν η πολιτική εξουσία αποφάσιζε να κοιτάξει τις τράπεζες στα μάτια. Η πρώτη κατοικία θα μπορούσε να προστατεύεται με μια μακρά περίοδο χάριτος, ας πούμε μιας δεκαετίας, στη διάρκεια της οποίας ο οφειλέτης θα πλήρωνε ένα «ενοίκιο» προσαρμοσμένο στο εισόδημά του, που θα συμψηφιζόταν με την οφειλή. Όποιος έχει και δεύτερο ακίνητο, ένα μαγαζί ή ένα μικρό διαμέρισμα, θα μπορούσε να το εκμισθώνει μέσω του Δημοσίου, με τα ενοίκια να πηγαίνουν στον δανειστή.

vouli

Στο τέλος της περιόδου θα γινόταν εκκαθάριση, με πώληση μόνο του δεύτερου ακινήτου αν χρειαζόταν, χωρίς να χάνει κανείς τη στέγη του. Το Δημόσιο, που διαθέτει τεράστια ακίνητη περιουσία, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ένα μέρος της ως εγγύηση για ένα ταμείο επιδότησης ενοικίων και δόσεων, αντί να την παραχωρεί σε ιδιώτες που θα την αξιοποιήσουν για λογαριασμό τους. Θα μπορούσε επίσης να θεσπιστεί με νόμο δικαίωμα επαναγοράς για όσους έχασαν το σπίτι τους την τελευταία τετραετία, εφόσον το ακίνητο παραμένει ακόμη κλειστό στα χαρτοφυλάκια, με προκαταβολή ενός μέρους της αξίας και δόσεις για το υπόλοιπο. Χιλιάδες σπίτια θα ξανάνοιγαν, χιλιάδες οικογένειες θα έβγαιναν από την αγορά ενοικίου και η πίεση στις τιμές θα υποχωρούσε. Τίποτα από αυτά δεν είναι επιστημονική φαντασία. Χρειάζεται μόνο να αποφασίσει κάποιος ότι τα σπίτια των ανθρώπων αξίζουν περισσότερο από τους ισολογισμούς των τραπεζών.

Οι κάλπες πλησιάζουν και οι τράπεζες το ξέρουν

Η κυβέρνηση έχει πάρει κάποια μέτρα με το νομοσχέδιο που ψηφίζεται σήμερα: πλαφόν στην απαίτηση στο τριπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου, όριο 15% στην προκαταβολή για ρυθμίσεις, βαρύτερα πρόστιμα για τους servicers. Είναι βήματα, δεν το αρνούμαι, και σε μια χώρα που επί χρόνια δεν έκανε τίποτα, ακόμη και τα βήματα μετρούν. Η ζημιά όμως έχει ήδη γίνει, και ό,τι δεν έχει αναδρομική ισχύ θα αφορά όσους δεν έχουν ακόμη χάσει το σπίτι τους, όχι όσους το έχασαν. Αν τα μέτρα δεν αγγίξουν και όσα έγιναν τα τελευταία χρόνια, θα μοιάζουν με πυροτεχνήματα σε κηδεία.

Οι τράπεζες το γνωρίζουν καλά και ποντάρουν στον χρόνο, όπως ποντάρουν πάντα. Περιμένουν να περάσει η καταιγίδα, να ξεχαστούν τα κλειστά σπίτια και να επιστρέψει η συζήτηση στα επιτόκια και στα μερίσματα. Υπάρχει όμως κάτι που ίσως δεν έχουν υπολογίσει: οι κάλπες πλησιάζουν, και ένας ψηφοφόρος που πληρώνει το μισό του μισθό στο ενοίκιο έχει πολύ καλύτερη μνήμη από έναν μέτοχο. Εγώ, αναγνώστριες και αναγνώστες μου, θα φροντίσω να μη χάσει κανείς τη μνήμη του. Γιατί οι τράπεζες χρειάζονται τη λήθη μας πολύ περισσότερο από τις καταθέσεις μας.

………………………..

ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ

Η οργανωμένη, συλλογική προσφυγή στην Δικαιοσύνη, με την υποστήριξη μιας εξειδικευμένης Επιστημονικής Ομάδας Νομικών, Δικηγόρων, Οικονομολόγων, Λογιστών, Πραγματογνωμόνων, Δικαστικών Επιμελητών, Μαθηματικών, Αναλογιστών, Τραπεζικών Διαμεσολαβητών & Τραπεζικών Στελεχών, είναι σήμερα το μοναδικό όπλο αποτελεσματικής άμυνας των Δανειοληπτών, κόντρα στην αυθαιρεσία του τραπεζικού συστήματος. Και, η ΥΠΕΡΒΑΣΗ, έκανε αυτή την πολυτέλεια των τραπεζών και των λίγων προνομιούχων, πράξη για όλους τους Δανειολήπτες !!!

ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΔΙΚΑΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ :
https://kinima-ypervasi.blogspot.com/p/blog-page_3.html

ΟΜΑΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ 2023 ΚΑΤΑ ΤΩΝ SERVICERS
https://kinima-ypervasi.blogspot.com/p/2023-servicers.html

ΕΞΩΔΙΚΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ & ΕΠΑΝΑΚΑΘΟΡΙΣΜΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ
https://kinima-ypervasi.blogspot.com/2015/11/blog-post_28.html

ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΓΝΩΜΟΣΥΝΗ
https://kinima-ypervasi.blogspot.com/p/blog-page_93.html

ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ ΠΤΩΧΕΥΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ
https://kinima-ypervasi.blogspot.com/p/blog-page_41.html

STOP SERVICERS & FUNDS
https://kinima-ypervasi.blogspot.com/p/nea-stop-funds-funds.html

YΠΕΡΒΑΣΗ 3ΣΕ1
https://kinima-ypervasi.blogspot.com/p/31-240.html

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος !!!
Ειδικά, τώρα, με το νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ) και τον Πτωχευτικό Νόμο, που δεν συγχωρούν λάθη, ελαφρότητες και καθυστερήσεις και που δεν σας επιτρέπουν την πολυτέλεια να ελπίζετε σε θαύματα…..

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΒΑΣΗ
https://kinima-ypervasi.blogspot.com/p/120.html

yparxei lisi2