Βόμβα από τη νέα Οδηγία της ΕΕ για τις χρεοκοπίες: Σώζει τις επιχειρήσεις, αφήνει εκτεθειμένους τους προμηθευτές
Η Οδηγία (ΕΕ) 2026/799, Οδηγία III για την Αφερεγγυότητα, ενσωματώθηκε στο δίκαιο της ΕΕ, θεσπίζοντας ένα κοινό πλαίσιο για τη διαχείριση αφερέγγυων επιχειρήσεων στην ΕΕ.
Τα κράτη μέλη, εντός τριών ετών, οφείλουν να ενσωματώσουν την Οδηγία 2026/799 στο δίκαιο του κράτους τους.
Ωστόσο, όπως όλες οι Οδηγίες της ΕΕ είναι χαοτικές και γεννούν νέα προβλήματα, έτσι και αυτή δημιουργεί ένα πλαίσιο δύο ταχυτήτων και φέρεται να προστατεύει περισσότερο τις επιχειρήσεις και τις συνθήκες οικονομικής σταθερότητας και λιγότερο τους προμηθευτές των επιχειρήσεων.
Σκοπός της νέας νομοθεσίας, όπως αναφέρει η Atradius, είναι να μειώσει τα προβλήματα που προκαλούν οι κατακερματισμένες νομοθεσίες της ΕΕ.
Ωστόσο, δεν λύνει το πρόβλημα, αναφέρει η δεύτερη μεγαλύτερη ασφαλιστική πιστώσεων στον κόσμο.
ΟΙ ΛΟΓΟΙ
Από τον κατακερματισμό στα βήματα της εναρμόνισης
Σύμφωνα με την Atradius, οι αντικρουόμενες εθνικές νομοθεσίες περί αφερεγγυότητας παρεμποδίζουν τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και της Ένωσης Κεφαλαιαγορών.
Συγκεκριμένα, εμποδίζουν την ελευθερία κίνησης κεφαλαίων και εγκατάστασης στην ΕΕ.
Πού φτάνουν τα όρια της εναρμόνισης
Σκοπός της νέας νομοθεσίας της ΕΕ (Οδηγία) είναι η θέσπιση μιας βάσης εναρμόνισης, πάνω στην οποία τα κράτη μέλη θα αναδιαμορφώσουν τα δικά τους συστήματα και τις διαδικασίες περί αφερεγγυότητας.
Ωστόσο, τα κράτη μέλη θα έχουν το περιθώριο να κρίνουν πότε μία διαδικασία τίθεται σε εφαρμογή και πότε δεν τίθεται, έναντι απαιτήσεων αφερεγγυότητας.
Αυτό συμβαίνει γιατί η νομοθεσία της ΕΕ δεν επιβάλλει ένα ενιαίο καθεστώς αντιμετώπισης αφερεγγυοτήτων.
Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι, μολονότι κάποια νομικά θέματα ενδέχεται να βελτιωθούν, οι διασυνοριακοί πιστωτές θα εξακολουθήσουν να καλούνται να διαχειριστούν πολλαπλά νομικά συστήματα.
Με άλλα λόγια, οι νέοι κανόνες θα βελτιώσουν τη συνέπεια ως προς την εξέταση των θεμάτων και την εγρήγορση των διαδικασιών, αλλά δεν θα επιφέρουν ομοιομορφία, και αυτό, υποστηρίζει, γεννά διοικητικά προβλήματα.
Προβληματισμός για το πόσο εκπληρώνει πρακτικά τον σκοπό της
Παράλληλα, εγείρει προβληματισμούς σχετικά με το αν έχει επιτευχθεί ισορροπία ανάμεσα στη νέα νομοθεσία περί αφερεγγυότητας και στην επαρκή προστασία των πιστωτών.
Τα συμφέροντα ενός προμηθευτή μπορεί να προστατεύονται καλύτερα σε ένα κράτος μέλος της ΕΕ σε σχέση με ένα άλλο, όταν οι πελάτες δυσκολεύονται να εξοφλήσουν τα τιμολόγια.
Ελάχιστη προστασία για τους πιστωτές
Τέλος, η ατζέντα των μεταρρυθμίσεων, σύμφωνα με τη νέα νομοθεσία, δίνει προτεραιότητα στην επίτευξη άμεσων αποτελεσμάτων, στην αποδοτικότητα, στις αξίες για την επιχείρηση, στην ταχύτητα των αποτελεσμάτων και στην προβλεψιμότητα, προς όφελος των επιχειρήσεων και των επενδυτών.
Ενδιαφέρεται για τη διάσωση των επιχειρήσεων και την οικονομική σταθερότητα, δεν ενδιαφέρεται, ωστόσο, για την προστασία των προμηθευτών.
