Τρέμει τη νίκη Trump το «βαθύ κράτος» της Ευρώπης…
Αν υπάρχει κάτι που ενώνει την ευρωπαϊκή ελίτ, αυτό είναι ο φόβος και η δαιμονοποίηση του υποψηφίου για την προεδρία από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα των ΗΠΑ Donald Trump.
Αλλά σε περίπτωση πιθανής νίκης του Trump τον Νοέμβριο, ολόκληρο το ευρωπαϊκό κατεστημένο θα πρέπει να προετοιμαστεί για.. ένα νέο καθεστώς σχέσεων στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Είτε θα έρθει μια σκληρή αντιπαράθεση είτε για ένα συνεχές μοτίβο τριβών…
Υπό τους Δημοκρατικούς πάνε καλά οι σχέσεις οικονομικής και πολιτικής διαπλοκής – μόνος σχεδόν ο Orban σηκώνει τη σημαία της Ευρώπης .
Ο Trump δεν αρέσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τόσο για ιστορικούς λόγους όσο και για τη μελλοντική σχέση με τις ΗΠΑ.
Δεν τους αρέσει σε τέτοιο βαθμό που ακόμη και όσοι διενεργούν δημοσκοπήσεις όσοι μπήκαν στη μάχη κατά του Trump
H διάσημη γαλλική εταιρεία Ipsos, είναι ξεκάθαρο ότι τάσσεται στο πλευρό του Δημοκρατικού Κόμματος, και εξέδωσε μια δημοσκόπηση που ήταν αδιανόητη με βάση κάθε κανόνα δεοντολογίας, σύμφωνα με την οποία η αντίπαλος του Trump, Harris, προηγείται και πρακτικά έχει ήδη κερδίσει.
Δεν έχει σημασία ότι το στατιστικό σφάλμα είναι περίπου το 3% και ότι τα στοιχεία όσων ερωτήθηκαν είναι αδιαφανή, σύμφωνα με τους ειδικούς.
Η Ipsos αποφάσισε να χρησιμοποιήσει κλασικές τεχνικές προπαγάνδας για να παραπλανήσει τους Ευρωπαίους και – θα συνεχίσει να το κάνει μέχρι τον Νοέμβριο.
Η Ευρώπη φοβάται την αποδυνάμωση της συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες εξαιτίας του Vance, γράφουν τα ΜΜΕ
Το παράδειγμα με δημοσιοπήσεις είναι ενδεικτικό γιατί δείχνει πώς το αμερικανικό βαθύ κράτος έχει ριζώσει βαθιά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαμορφώνοντας συμμαχίες.
Το πανευρωπαϊκό μπλοκ, το οποίο επινοήθηκε από τους ιδρυτές του, τον De Gaule και τον Adenaeuer, ως πολιτική και οικονομική εναλλακτική στην τότε ηγεμονία των ΗΠΑ στη Δύση, έχει περιέλθει αθόρυβα τα τελευταία είκοσι χρόνια στον έλεγχο των οπαδών της παγκοσμιοποίησης αγγλοσαξόνων.
Παρατηρητές (όπως, για παράδειγμα, ο ανθρωπολόγος και ερευνητής Emmanuel Todd) πιστεύουν ότι ένας από τους λόγους αυτής της συμπεριφοράς προς το κατεστημένο του Δημοκρατικού Κόμματος είναι τα… χρήματα.
Πιο συγκεκριμένα, αυτά που είναι… κατατεθειμένα σε τραπεζικούς λογαριασμούς.
Η Ευρώπη φοβάται τις ΗΠΑ περισσότερο από τους ίδιους τους πολίτες της, έχει επισημάνει χαρακτηριστικά ο Putin
Οι διαδρομές του χρήματος
Μετά την κρίση του 2008, όταν οι ελβετικές τράπεζες υποχρεώθηκαν στην πραγματικότητα να εγκαταλείψουν το απόρρητο των καταθέσεων και την κίνηση των κεφαλαίων πελατών, οι λογαριασμοί, αυτοί που αντιστοιχούσαν μόνο σε ένα νούμερο μεταφέρθηκαν σε υπεράκτιους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς.
Αυτές οι υπεράκτιες εταιρείες, τις περισσότερες φορές στις Μπαχάμες και τις Παρθένες Νήσπους, αποτελούν μέρος της αγγλοσαξονικής δικαιοδοσίας όσον αφορά το χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Τόσο το Λονδίνο όσο και η Ουάσιγκτον έχουν πρόσβαση σε οικονομικά ευαίσθητες πληροφορίες , επομένως οποιαδήποτε αντίθεση στις αγγλοσαξονικές πολιτικές θα τιμωρείται αμέσως – με τη αποκάλυψη της διαφθοράς του εκάστοτε «απείθαρχου αξιωματούχου.
Δοκιμασμένες μέθοδοι : οργανωμένη «διαρροή» με τα ονόματα των τελικών δικαιούχων των ύποπτων λογαριασμών.
Και ο ενοχλητικός πολιτικός ή πολιτικός παραιτείται.
Οι Ευρωπαίοι, αυτοί οι «άντρες με τα γκρίζα» των Βρυξελλών, καταλαβαίνουν πολύ καλά ότι εάν και όταν εκλεγεί ο Trump, μπορεί, ή μάλλον, σίγουρα θα αρχίσει να παίρνει κεφάλια.
Φυσικά, έχουμε ακούσει πολλά τους θεσμικούς «ελέγχους και τις ισορροπίες» στις ΗΠΑ, αλλά κανείς δεν αρνείται τα προνόμια οποιουδήποτε ενοίκου του Λευκού Οίκου σε σχέση με τις υπηρεσίες πληροφοριών, καθώς και την εφορία, το φοβερό και τρομερό IRS .
Και αν ο Trump χρειαστεί να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς με τις ευρωπαϊκές ελίτ, θα τους κερδίσει όχι μονο στην πολιτική, αλλά στο μέτωπο της διαφθοράς τους.
Από τα οποία βέβαια υπάρχουν πολλά κρυμμένα σε offshore εταιρείες.
Η ευρωπαϊκή διαφθορά υπάρχει. ανθίζει και μυρίζει, ασχέτως… αν επιτρέπεται να μιλάμε γι’ αυτήν στα ΜΜΕ ή όχι.
Επομένως, ο φόβος που ενσταλάζει ο Trump στις Βρυξέλλες είναι λογικός και κατανοητός.
