Η Εθνική Τράπεζα ξηλώνει το προσδιορισμό “της Ελλάδας” από το διακριτικό τίτλο!
Αφαιρούν το «της Ελλάδος» από το λογότυπο της Εθνικής Τράπεζας
Ευελπιστώ ότι στο τέλος θα πρυτανεύσει η λογική και η διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας δεν θα προχωρήσει στο rebranding, όπως το αποκαλεί, «ξηλώνοντας» το «της Ελλάδος» από τον διακριτικό τίτλο του ιστορικού πιστωτικού ιδρύματος της χώρας.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Στις 5 Δεκεμβρίου παρουσιάστηκε ένα ακριβοπληρωμένο βίντεο στους εργαζόμενους με το σχέδιο που έχει επεξεργαστεί η διοίκηση για την αλλαγή του εμπορικού σήματος της ΕΤΕ και γενικότερα αυτό που ονομάζουμε rebranding (μετονομασία, αλλαγή συμβόλων κ.λ.π.).
Στην παρουσίαση έκπληκτοι οι παρευρισκόμενοι διαπίστωσαν ότι το νέο σήμα δεν διέφερε σημαντικά από το υφιστάμενο, όμως από το λογότυπο είχε αφαιρεθεί ο προσδιορισμός «της Ελλάδος» μένοντας «ορφανό» το «Εθνική Τράπεζα».
Μάλιστα ο Παύλος Μυλωνάς χρησιμοποίησε ένα άστοχο παράδειγμα να δικαιολογήσει το γιατί τόσο καιρό κρατούσαν ως επτασφράγιστο μυστικό το νέο λογότυπο της Τράπεζας, αναφέροντας ότι «ακολούθησε το παράδειγμα του Καποδίστρια με τις πατάτες».
Επειδή αδυνατώ να συλλάβω τον παραλληλισμό, δεν συνεχίζω περαιτέρω.
Όμως να αφαιρείς το ελληνικό από το λογότυπο της Εθνικής Τράπεζας είναι σαν να πετάς στο καλάθι ένα κομμάτι από την ιστορία της ίδιας της χώρας.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Εθνική μπορεί και πρέπει να λειτουργεί με κριτήρια ιδιωτικοοικονομικά, αποτελεί όμως θεσμό για την ελληνική κοινωνία, καθώς η ίδρυση και η λειτουργία της είναι σχεδόν σύμφυτη με αυτή του Ελληνικού Κράτους.
Ας μην ξεχνάμε ότι η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ήταν η πρώτη τράπεζα που είχε το εκδοτικό προνόμιο.
Πραγματικά δεν μπορώ να αντιληφθώ αυτό τον εξοβελισμό του εθνικού μας προσδιορισμού όχι μόνο από την Εθνική και από άλλους φορείς, λες και θα πρέπει να ντρεπόμαστε για αυτό.
Θα ήθελα, δε, στον κ. Παύλο Μυλωνά, ο οποίος κατάγεται από ποιητική γενιά, να του υπενθυμίσω τι είχε γράψει ο μεγάλος Αλεξανδρινός ποιητής:
« Υπήρξεν έτι το άριστον εκείνο, Ελληνικός — ιδιότητα δεν έχ’ η ανθρωπότης τιμιοτέραν· εις τους θεούς ευρίσκονται τα πέραν».
