Ποιοι πρέπει να στηριχτούν; Οι παραγωγοί ή οι κηφήνες;
Του Γιώργου Κράλογλου
“Ακόμα να καταλάβουν στην κυβέρνηση ότι η όποια φθορά της είναι αποκλειστικά από τους δυσαρεστημένους τέως ψηφοφόρους της, ελεύθερους επαγγελματίες…”
Αυτά επισημαίνει ο εξαιρετικός (για μια 15ετία) σχολιαστής reboot στο χθεσινό μου σημείωμα στο Capital.gr: “Καταργήστε φόρους και μην παίζετε με τη μικρομεσαία οικονομία μας”.
Και συμπληρώνει ο reboot: “…τους ελεύθερους επαγγελματίες που πίστεψαν προεκλογικά ότι αυτοί ήταν οι φυσικοί τους προστάτες, σε αντίθεση με τους “κρατιστές αριστερούς”, και τελικά αποδείχθηκαν χειρότεροι και από τους τελευταίους. Ο ε.ε. δεν στοιχίζει μία στο κράτος, στήνει την επιχείρησή του με δικά του λεφτά, δεν μισθοδοτείται από πουθενά, απεναντίας κάνει το κράτος συμμέτοχο στα όποια κέρδη του μέσω του Φ.Π.Α. Από την άλλη, οι στρατιές των αμφιβόλου αποτελεσματικότητας δημοσίων υπαλλήλων ουδέν προσφέρουν στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, αντιθέτως στοιχίζουν περίπου 1 εκατ. ευρώ το κεφάλι κατά μ.ο. από την ημέρα που θα πιάσουν δουλειά μέχρι την ημέρα που θα πάνε σπίτι τους. Ποιοι λοιπόν πρέπει να στηριχτούν; Οι παραγωγοί ή οι κηφήνες;”
Πού είναι εκτός θέματος ο σχολιαστής και ποιες από τις αναφορές του δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα;
Να λοιπόν και ο λόγος που μου έδωσε το ερέθισμα για το σημερινό μου σημείωμα: η συμπεριφορά και της Πολιτείας αλλά και της πολιτικής μας σκηνής στο επιχειρείν των νέων επαγγελματιών.
Υπάρχει περίπτωση νέος και στην ηλικία και στην επιχειρηματική μας κοινότητα να έχει τη μεταχείριση που του αρμόζει και να μη περάσει από τις “συμπληγάδες” του κρατισμού και της γνωστής γραφειοκρατίας μας;
Υπάρχει περίπτωση να διευκολυνθεί να πάρει την άδεια μιας βιοτεχνίας, ας πούμε, που θα επιλέξει και θα επιδιώξει να κάνει την αναβάθμιση της παρουσίας του στην αγορά; Τον βοηθάει σε τίποτε, στην Ελλάδα, το επιχείρημα ότι μόλις τώρα έρχεται σε επαφή με την επιχειρηματικότητα;
Υπάρχει περίπτωση να του αναγνωριστεί το πρώτο του ξεκίνημα και να έχει ειδική αδειοδοτική μεταχείριση και να μη πέσει στη γραφειοκρατική χαβούζα με τις υποχρεώσεις για υποβολή μελετών επί μελετών;
Των μελετών και εκθέσεων για να πεισθούν οι κρατικοί υπάλληλοι, τόσο του Κέντρου όσο και της περιφέρειας, ότι είναι ένας απλός καθημερινός αγωνιστής και όχι απατεώνας που πρέπει να του βγάλεις την πίστη για να τον αποκαλύψεις;
Και ας μην αποφύγουμε και την πιθανή εύλογη απορία…
Για ποιο λόγο πρέπει οι νέοι ελεύθεροι επαγγελματίες που πάνε να ασκήσουν μια κάποια δράση να διαφοροποιηθούν από τους παλαιούς και γνωστούς της αγοράς; Επειδή, ίσως, οι ελεύθεροι επαγγελματίες αναζήτησαν ή και έφεραν στην εξουσία μια παράταξη που πίστεψαν πως δεν θα τους προδώσει, όπως οι άλλοι των άλλων παρατάξεων που τυχόν έχουν πελατειακές σχέσεις και με τους κρατικούς υπαλλήλους;
Για να μην τα παρατήσει και φύγει από την αγορά, είναι η απάντηση. Για να αποδείξουμε ότι και εμείς, ως κράτος-μέλος της Ε.Ε., δεν διαφέρουμε ούτε από τους Εταίρους μας ούτε από τους υποψηφίους (για κράτη-μέλη) των Βαλκανίων και του πρώην Ανατολικού μπλοκ (Βουλγαρία, Τσεχία, Ρουμανία) και διαθέτουμε πραγματικά κίνητρα για ιδιώτες επαγγελματίες που τώρα στοχεύουν στην παραπάνω ένταξή τους στο επιχειρείν. Δεν είναι αρκετός αυτός ο λόγος;
