Ο Trump επιβάλλει capital contrοls στους ξένους επενδυτές!!
Με τίτλο «Επιβολή θεραπευτικών μέτρων κατά της αθέμιτης ξένης φορολόγησης – Enforcement of remedies against unfair foreign taxes», το Άρθρο 899 είναι μία νέα διάταξη που στοχεύει τις επενδύσεις από χώρες που επιβάλλουν «μεροληπτικούς και εξωχώριους φόρους» στις αμερικανικές επιχειρήσεις.
Ο Donald Trump προχωρεί σε μια εντυπωσιακή κίνηση που αλλάζει τα δεδομένα στις παγκόσμιες κεφαλαιακές ροές – η πρόσβαση στην μεγαλύτερη αγορά παγκοσμίως δεν θα είναι δωρεάν.
Για να συμμετάσχει κάποιος στο χρηματοπιστωτικό σύστημα των ΗΠΑ, η οποία έχει παγκοσμίως το μεγαλύτερο βάθος και ρευστότητα, πρέπει να καταβάλει ένα σημαντικό αντίτιμο…
Μετά την ταχεία ψήφιση από τη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ στις 22 Μαΐου του Μεγάλου, Όμορφου Νόμου, μια ρήτρα με το όνομα Άρθρο 899 έχει τραβήξει την προσοχή επενδυτών παγκοσμίως, συμπεριλαμβάνοντας ένα νέο σύνολο «ανταποδοτικών» ή τιμωτηρητικών φόρων στις εισερχόμενες ξένες επενδύσεις.
Καθώς το νομοσχέδιο αναμένεται να έχει δημόσια ακρόαση στη Γερουσία στο προσεχές διάστημα, υπάρχουν αυξανόμενες ανησυχίες ότι ορισμένες από τις πλέον σαρωτικές αλλαγές στη φορολογική μεταχείριση των ξένων κεφαλαίων στις ΗΠΑ εδώ και δεκαετίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε απότομη μείωση των ξένων επενδύσεων σε αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία.
Τι είναι το Άρθρο 899;
Με τίτλο «Επιβολή θεραπευτικών μέτρων κατά της αθέμιτης ξένης φορολόγησης – Enforcement of remedies against unfair foreign taxes», το Άρθρο 899 είναι μία νέα διάταξη που στοχεύει τις επενδύσεις από χώρες που επιβάλλουν «μεροληπτικούς και εξωεδαφικούς φόρους» στις αμερικανικές επιχειρήσεις.
Οι φόροι που κατονομάζονται περιλαμβάνουν τους φόρους ψηφιακών υπηρεσιών, τον φόρο εκτρεπόμενων κερδών και τους κανόνες για τα υποφορολογημένα κέρδη.
Αυτή η πρόνοια είναι σίγουρα ένα… γεμάτο όπλο στις διαπραγματεύσεις των Big Tech με την Ευρώπη για το φορολογικό καθεστώς τους στην ενιαία αγορά.
Κυβερνήσεις, εταιρείες, ιδιωτικά ιδρύματα ή άτομα από αυτές τις χώρες θα χρεώνονται με επιπλέον 5 % συντελεστή παρακράτησης φόρου κάθε χρόνο επί του εισοδήματός που παράγεται στις ΗΠΑ, ενδεχομένως αυξάνοντας τον συντελεστή έως και 20%, μέχρι να καταργηθεί η «άδικη φορολογηση».
Απηχώντας το πνεύμα του σχεδίου για μια νομισματική «Συμφωνία Mar-a-Lago», το Άρθρο 899 αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη ετοιμότητα της Ουάσιγκτον να αξιοποιήσει την κυριαρχία των ΗΠΑ στην παγκόσμια κεφαλαιαγορά για να αντιμετωπίσει αυτό που η κυβέρνηση Trump έχει αναφέρει ως άδικη μεταχείριση των αμερικανικών επιχειρήσεων στο εξωτερικό.
Ποιες χώρες θα βρεθούν στο στόχαστρο;
Τα μέτρα του Άρθρου 899 θα μπορούσαν να τεθούν σε ισχύ ήδη από την 1η Ιανουαρίου εφόσον το νομοσχέδιο ψηφιστεί έως τις 3 Οκτωβρίου, σύμφωνα με ανάλυση των βασικών φορολογικών προτάσεών της από την πολυεθνική δικηγορική εταιρεία Skadden.
Αρκετές χώρες, συμπεριλαμβανομένων συμμάχων των ΗΠΑ, επιβάλλουν ήδη φόρους που η Ουάσιγκτον έχει κρίνει «άδικους» σε μία περίληψη του νομοσχεδίου που δημοσιεύθηκε από την Επιτροπή για τα φορολογικά θέματα στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Οι φόροι στις Big Tech
Για παράδειγμα, ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, της Ιταλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, έχουν επιβάλει φόρους ψηφιακών υπηρεσιών περίπου 2% έως 5%.
Αυτοί οι φόροι στοχεύουν την οικονομία των ψηφιακών υπηρεσιών όπως η διαδικτυακή διαφήμιση, τις on line αγορές και τη δημιουργία εσόδων από δεδομένα, τομείς στους οποίους κυριαρχούν οι αμερικανικοί τεχνολογικοί γίγαντες όπως η Google, η Apple, η Amazon, η Meta και η Microsoft.
Εν τω μεταξύ, η Αυστραλία και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν αναστείλει τους φόρους κερδών που βρίσκονται σε ισχύ.
Και χώρες όπως η Νότια Κορέα, η Αυστραλία και η Γερμανία έχουν εφαρμόσει κανόνες για τα υποφορολογημένα κέρδη.
Ο κανόνας περί υποφορολογημένων κερδών (Undertaxed Profits Rule – UTPR) επιτρέπει σε μια χώρα να αυξήσει τους φόρους σε μια επιχείρηση εάν αυτή αποτελεί μέρος μιας μεγαλύτερης εταιρείας που καταβάλλει λιγότερο από τον προτεινόμενο παγκόσμιο ελάχιστο φόρο του 15% σε άλλη δικαιοδοσία.
Αυτό αποτελεί μέρος του Παγκόσμιου Φορολογικού Κανονισμού του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).
Ωστόσο, ο ορισμός του «άδικου φόρου» παραμένει ασαφής, καθώς το νομοσχέδιο παρέχει ευρεία διακριτική ευχέρεια στον υπουργό Οικονομικών να καθορίσει τι συνιστά έναν τέτοιο φόρο, αφήνοντας περιθώρια για ερμηνεία και πιθανή επέκταση πέρα από τα τρέχοντα επίπεδα.
Επομένως, μένει να δούμε ποιες χώρες θα στοχευθούν τελικά.
