Νέα δουλειά – Με συνέταιρο ή χωρίς; 10 ερωτήσεις προς τον εαυτό σου, πριν πάρεις την απόφαση

Του Ηλία Παπαγεωργιάδη

Αν με ρωτούσες για τα μεγαλύτερα παράδοξα της Ελληνικής ψυχοσύνθεσης και κουλτούρας, θα σου έλεγα πως ανέκαθεν με εντυπωσίαζε η ικανότητα του Έλληνα να δημιουργεί νέες παρέες και φιλίες, να αποκτά “κολλητούς” και “τακίμια”, την ίδια ώρα που εμφανίζει συνήθως τεράστια αδυναμία στο να λειτουργήσει αποτελεσματικά όταν θα βρεθεί συνέταιρος / συνεργάτης με κάποιον άλλον, ακόμη και τον φίλο του.

Γενικά σε αυτό το σημείο του πλανήτη “δεν το έχουμε” με τις συνεργασίες, τους συνεταιρισμούς και τα μεγάλα σχήματα πολλών μετόχων… τις περισσότερες φορές καταλήγουμε στο τραγούδι που εκτέλεσε ο Μπάμπης Τσετίνης: “Ό,τι αρχίζει ωραίο, τελειώνει με πόνο… οι πληγωμένες καρδιές το ξέρουνε μόνο”…

Είναι όμως αυτό κάτι “νομοτελειακό”;

Φέτος κλείνω 30 χρόνια που είμαι συνέταιρος με τον αδερφό μου τον Γρηγόρη, ενώ παράλληλα σχεδόν σε όλες τις δουλειές μας στην Ελλάδα και τη Ρουμανία δουλεύουμε αρμονικά με συνεταίρους. Φυσικά είχαμε και αρνητικές εμπειρίες, όμως αφενός μάθαμε από τα λάθη και τα παθήματά μας, αφετέρου οι θετικές είναι σαφώς περισσότερες.

Έλα να συζητήσουμε σήμερα για για το πρώτο κομμάτι του θέματος αυτού, που είναι τόσο χρήσιμο, μα και τόσο δύσκολο στην Ελλάδα του σήμερα…

Αν πετύχει ο συνεταιρισμός, σε απογειώνει
Η αλήθεια είναι πως ένας πετυχημένος συνεταιρισμός σε βοηθάει να υλοποιήσεις κάτι πολύ δύσκολο, αυτό που ονομάζω “1+1 = 10 στο επιχειρείν”, δηλαδή οι δύο (πχ) συνέταιροι να πετύχουν πολύ περισσότερα από όσα θα πετύχαινε καθένας μόνος του.

Εννοείται πως συνεταιρισμό έχουμε ακόμη και όταν 2 – 3 αδέρφια κάνουν μαζί μία δουλειά, ή σε οποιαδήποτε άλλη συγκυρία δύο ή περισσότεροι άνθρωποι δουλέψουν μαζί με έναν κοινό στόχο.

Στην καλύτερή του μορφή ο συνεταιρισμός ενώνει τις δυνάμεις ανθρώπων με διαφορετικά χαρακτηριστικά και τα πλεονεκτήματα του ενός καλύπτουν τις αδυναμίες του άλλου. Σε αυτή την περίπτωση, αν υπάρχει και σωστή στρατηγική / αντικείμενο δουλειάς, το αποτέλεσμα κυριολεκτικά μπορεί να σε/σας απογειώσει!

ΥΓ. Μία μορφή συνεργασίας που με τον χρόνο παίρνει κάποια χαρακτηριστικά “συνεταιρισμού” είναι και η σχέση που αναπτύσσουμε με πελάτες που μας τιμούν με την εμπιστοσύνη τους για πολλά χρόνια, όμως για αυτό το θέμα θα σου γράψω άλλη φορά.

Γιατί τις περισσότερες φορές στην Ελλάδα ο συνεταιρισμός σε καταστρέφει

Εκτός όμως από την καλή πλευρά του θέματος, υπάρχει και η άσχημη, που δυστυχώς στην Ελλάδα συμβαίνει τις περισσότερες φορές, ίσως και πάνω από 9 στις 10. Γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή πολλοί υποψήφιοι συνέταιροι “κουβαλούν” μαζί τους μία σειρά από προβλήματα…

Λανθασμένη νοοτροπία

Δυστυχώς στην Ελλάδα το ποσοστό των ανθρώπων με λανθασμένη νοοτροπία φαίνεται να είναι μεγαλύτερο από άλλες χώρες. Μπορεί να γράφει και να λέει μεγάλα λόγια, όμως στην πράξη η πλειοψηφία δείχνει να αναζητά πλέον “λεφτά χωρίς δουλειά και κόπο, γιατί το αξίζω και το δικαιούμαι, το αποφάσισα μόνος μου”.

Πνευματική ανετοιμότητα / συναισθηματική ανωριμότητα
Ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού στη χώρα μας “σκέφτεται με την καρδιά” ακόμη και όταν θα πρέπει να σκεφθεί με το μυαλό, για το δικό του καλό. Γύρω μας κυκλοφορούν…

• Γονείς που μεγάλωσαν παιδιά με την εντύπωση πως δικαιούνται τα πάντα / είναι τα εξυπνότερα κλπ, χωρίς ποτέ να “ταλαιπωρηθούν” για να το αποδείξουν.
• Άνθρωποι μπερδεμένοι που συχνά πιστεύουν πως ο δρόμος προς την επιτυχία δεν θα περάσει από τη δουλειά και τη στρατηγική.
• Πρόσωπα που νιώθουν “έτοιμα να διοικήσουν”, χωρίς ποτέ τους να έχουν “ψηθεί” και να έχουν “κερδίσει τα παράσημα” για να φτάσουν στη διοίκηση (με ευθύνη και δική τους, αλλά και των γονιών τους).
• Νέοι και νέες που μπερδεύουν την πραγματική ζωή με τα social media και παραιτούνται γρήγορα όταν διαπιστώνουν πως δεν είναι εύκολα τα πράγματα.
• Μεγάλο τμήμα του πληθυσμού εθισμένο στο στοίχημα, τα ναρκωτικά, το αλκοόλ κλπ.
• Πολύς κόσμος που προτιμάει “100% από το τίποτε, αντί για 50% από κάτι σημαντικό”.

Η λίστα είναι μακρά…

Προβληματική Παιδεία
Η Παιδεία στην Ελλάδα είναι εμφανώς αριστερόστροφη, διδάσκεται από ανθρώπους που επίσης στην πλειονότητά τους δεν έχουν καλή γνώμη για το επιχειρείν, ενώ από αυτή απουσιάζουν τα βασικά στοιχεία που θα έπρεπε να μάθει κάθε άνθρωπος, είτε αποφασίσει να μπει στον στίβο της επιχειρηματικότητας, είτε θελήσει να δουλέψει ως υπάλληλος.

Πιστεύω όχι τυχαία, έχουμε κτίσει μία Παιδεία με στόχο να “βγάλει πολλούς μέτριους υπαλλήλους, που θα αρκεστούν σε έναν χαμηλό μισθό”. Όλο αυτό φυσικά έχει επιπτώσεις…

• Άνθρωποι εγκλωβισμένοι σε δεισιδαιμονίες και απωθημένα, χωρίς αίσθηση των πραγματικών τους δυνατοτήτων.
• Πρόσωπα που δεν έχουν στοιχειώδεις γνώσεις για τα βασικά του επιχειρείν, ενώ συχνότατα έχουν αδυναμία κατανόησης κειμένου (και καταστάσεων, φυσικά).
• Δυστυχώς είναι πολύ περισσότεροι από αυτούς που πιστεύεις όσοι προτιμάνε να κάνουν “του κεφαλιού τους” σε όλα τα θέματα (νομικά, λογιστικά κλπ) για να μην πληρώσουν κάποιον ειδικό.

Δεν ξέρω αν οι άνθρωποι που συμπεριλαμβάνονται στις παραπάνω περιπτώσεις είναι πλειοψηφία ή μειοψηφία στη χώρα μας, σίγουρα όμως είναι αρκετοί για να “πέσεις εύκολα πάνω τους”. Για αυτό και θέλουν προσοχή, για να μην… τραγουδήσεις και εσύ για “πληγωμένες καρδιές” (και τσέπες που άδειασαν).

Οι ερωτήσεις προς τον εαυτό σου

Ναι, είναι πολλά τα “ναυάγια της ζωής” που υπάρχουν εκεί έξω. Χαμογελούν για να σε παρασύρουν να μπλέξεις επιχειρηματικά μαζί τους, προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν έτσι τα δικά τους, μεγάλα αδιέξοδα.

Αυτά τα πρόσωπα όμως είναι το δεύτερο πράγμα που θα πρέπει να σε απασχολήσει. Το πρώτο και σημαντικότερο είναι να ξεκινήσεις με τον εαυτό σου και μία πραγματική, ειλικρινή συζήτηση μαζί του.

Πρώτα εσύ θα ξεκαθαρίσεις τι θέλεις να κάνεις και μετά θα προχωρήσεις μόνη/μόνος, ή θα αναζητήσεις συνέταιρο. Επειδή όμως θα έχεις ήδη βάλει σε τάξη τις σκέψεις σου, θα μπορείς να εξηγήσεις στον υποψήφιο συνέταιρο τι ακριβώς θέλεις να κάνεις και θα ξέρεις αντίστροφα αν ταιριάζετε ή όχι.

Όχι, το επιχειρείν δεν ξεκινάει ούτε καν από την ωραία ιδέα κλπ, ούτε και από τα λοιπά θεωρητικά που σου λένε διάφοροι “άκαπνοι ειδικοί”. Ξεκινάει από τον εαυτό μας. Πάμε να βουτήξουμε στα βαθειά!

Σου αρέσει να δουλεύεις πολύ ή όχι;
Αν ναι, τότε έχει νόημα να βάλεις φιλόδοξους στόχους να θέσεις ψηλά τον πήχη, να αναζητήσεις επίσης ανθρώπους που θα έχουν και αυτοί ως προτεραιότητα τη δουλειά για να αλλάξουν τη ζωή τους.

Αν δεν θέλεις να δουλέψεις σκληρά (και με στρατηγική), μη χάνεις τον χρόνο σου: Με τη μισή δουλειά δεν θα πετύχεις όλο το αποτέλεσμα που θα θέλεις.

Ακούς τους άλλους για να τους καταλάβεις, ή απλά για να απαντήσεις;
Έχεις τη δυνατότητά να παρατηρείς τον κόσμο γύρω σου, να σκέφτεσαι τι σου λένε οι άνθρωποι και ανάλογα να προσαρμόζεις τη στρατηγική σου;

Αν όχι, τότε καλύτερα να πας να προσληφθείς κάπου. Άνθρωπος που δεν ακούει για να καταλάβει σπάνια πετυχαίνει στο επιχειρείν.

Παίρνεις ρίσκα στη ζωή σου, αναλαμβάνοντας και τις συνέπειες των πράξεών σου;
Κατανοείς ότι υπάρχουν δουλειές που μπορεί να σε οδηγήσουν στο να χάσεις πολλά χρήματα;

Υπάρχουν άνθρωποι ριψοκίνδυνοι και άλλοι που παραλύουν μπροστά στον κίνδυνο. Δεν είναι κακό το να ανήκεις στη μία κατηγορία ή την άλλη. Το σημαντικό είναι να αποφασίσεις τι αναζητάς, έτσι ώστε αν θελήσεις να συνεταιριστείς, να αναζητήσεις κάποιον με το ίδιο όραμα.

ΥΓ. Δεν ρώτησα μόνο αν παίρνεις ρίσκα, μιας και στη ζωή υπάρχουν άπειροι άνθρωποι που ρισκάρουν όμως στην αποτυχία απλά εξαφανίζονται. Θυμάσαι την ιστορία με τον χρυσό κανόνα για τα καφέ στην Ελλάδα;)

Θέλεις να δοκιμάσεις να κάνεις κάτι μεγάλο; Ή απλά μία δουλειά “για να βγει το μεροκάματο”;
Μπορείς να τα καταφέρεις και στις 2 περιπτώσεις, απλά οι δρόμοι και η στρατηγική θα είναι εντελώς διαφορετικοί.

Πώς πάμε από εγωισμό (με τρόπο θετικό); Θέλεις να αποδείξεις την αξία σου;
Έχεις μέσα σου μία φλόγα που σε καίει; Υπάρχει κάτι που σε “γαργαλάει” για να δείξεις ότι ξεχωρίζεις; Αν ναι, καλό είναι να αναζήτησεις συνεταίρο με τις ίδιες σκέψεις και φιλοδοξίες.

Αν όμως θέλεις απλώς ησυχία και ασφάλεια, τότε αντίστοιχες πρέπει να είναι και οι σκέψεις του υποψήφιου συνοδοιπόρου σου.

– “Μα αν είμαστε και οι δύο φιλόδοξοι, θα μαλώσουμε” μπορεί να σκεφθείς. Όχι ακριβώς, αν είστε φιλόδοξοι, θα κινηθείτε προς την ίδια κατεύθυνση.

Είσαι καλός στις πωλήσεις;
Για μένα οι άνθρωποι χωρίζονται σε συγκεκριμένες κατηγορίες δεξιοτήτων. Μία από τις πιο σημαντικές είναι οι πωλήσεις. Αν “το έχεις”, να θυμάσαι πως συνήθως ο καλός πωλητής δεν είναι καλός και στη διοίκηση μίας επιχείρησης (οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα). Αν λοιπόν εσύ ξέρεις να πουλάς και θέλεις να στήσεις κάτι συνεταιρικά, τότε φροντισε να πάρεις κοντά σου έναν άνθρωπο με ικανότητες στη διοίκηση και την οργάνωση, για να μη χάνεις χρόνο με αυτά τα θέματα.

Αντίστροφα, είναι πολλοί οι ικανοί στη διοίκηση που απλά δεν μπορούν να πουλήσουν. Και οι δύο ρόλοι είναι αναγκαίοι.

Είσαι πιο καλός στο να κλειδώνεσαι κάπου και να δουλεύεις από εκεί;
Υπάρχουν εξαιρετικοί επαγγελματίες που πελαγώνουν αν τους φέρεις σε επαφή με πολύ κόσμο, ενώ τα καταφέρνουν άριστα αν δουλεύουν μόνοι τους, με ησυχία. Τι σου αρέσει εσένα; Σκέψου και προσαρμόσου ανάλογα, μιας και πχ κάποιος άνθρωπος με τέτοιο χαρακτήρα δεν θα μπορέσει να κάνει πωλήσεις σε έναν συνεταιρισμό.

Είσαι καλός στη διοίκηση;
(Προσοχή, “καλός στη διοίκηση” δεν σημαίνει “καλός στο να δίνεις εντολές και να φωνάζει”, όπως νομίζουν πολλοί άσχετοι “τσομπάνηδες” που παριστάνουν τα αφεντικά. Το να διοικείς σημαίνει πρώτα να καθοδηγείς μία ομάδα.

Αν δεν είσαι ικανός να ακούσεις, να συνθέσεις, να καθοδηγήσεις, να διοικήσεις, τότε αντίστοιχα δεν είναι για σένα ο ρόλος του ηγέτη σε μία επιχείρηση. Χωρίς αυτό το στοιχείο, είτε θα το βρεις σε κάποιον υποψήφιο συνέταιρο, είτε… περιορίσου στο να κάνεις κάτι μόνος σου. Θα είναι πιο ασφαλές.

Είσαι… καλλιτέχνης; Έχει “διαφορετική ματιά”; Ή μήπως δίνεις σημασία στις λεπτομέρειες και είσαι “ψείρας”;
Άλλα τα χαρίσματα του “καλλιτέχνη”, άλλα αυτού που επιμένει στη λεπτομέρεια. Σπάνια κάποιος τα έχει και τα δύο. Άλλα πλεονεκτήματα θα φέρει σε μία συνεργασία ο “καλλιτέχνης” και εντελώς άλλα ο τυπικός, ο άνθρωπος της λεπτομέρειας.

Και οι δύο είναι σημαντικοί σε ένα νέο επιχειρηματικό ξεκίνημα, όμως όχι μόνοι τους. Σχεδόν πάντα ο ένας έχει ανάγκη τον άλλον, μιας και ο πρώτος μπορεί να “φύγει από την κατεύθυνση”, ενώ ο δεύτερος μπορεί “να χαθεί στις λεπτομέρειες και να χάσει την ουσία”.

Το ποιος είσαι εσύ θα καθορίσει τι θέλεις να κάνεις και πόσο μακριά θα φτάσεις

Έχω γνωρίσει 1.000+ ανθρώπους από 50+ χώρες που έχουν πετύχει στο επιχειρείν και τις επενδύσεις. Εκτός από την εργατικότητα, τη στρατηγική και την ικανότητα να προσαρμόζονται στο επιχειρηματικό περιβάλλον, όλοι είναι διαφορετικοί μεταξύ τους. Συχνά έχουν πετύχει άνθρωποι που είναι ο ένας το αντίθετο του άλλου! Άρα δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη συνταγή, που αυτή αποδίδει και καμία άλλη!

Πριν αποφασίσεις να ξεκινήσεις μία νέα δουλειά, μόνος ή με συνέταιρο, θυμήσου πως ό,τι και να θέλεις να κάνεις, θα πρέπει να ταιριάζει σε εσένα! Αν εφαρμόσεις αυτή την αρχή, θα εφαρμόσεις μία στρατηγική με βάση τον χαρακτήρα σου και το τι μπορείς πραγματικά να προσφέρεις και αντίστοιχα θα ξέρεις τι να αναζητήσεις στον άνθρωπο που θα θελήσεις να έχεις κοντά σου ως συνέταιρο.

Το ποιος είσαι καθορίζει και το τι επιχείρηση θα φτιάξεις. Συχνά στο επιχειρείν λέμε πως “πρέπει να ξεπεράσουμε τα όριά μας”, όμως πώς θα τα ξεπεράσεις, αν πρώτα δεν κατανοήσεις ποια είναι αυτά; Πώς θα φτιάξεις μία δουλειά, χωρίς να λάβεις υπόψη σου τι σου αρέσει, τι σου ταιριάζει, τα θετικά και τα αρνητικά σου;

Αν επιλέξεις τον συνεταιρισμό, πώς θα μπορέσεις να δουλέψεις με κάποιον, χωρίς νωρίτερα να έχεις καταλάβει τι αρέσει σε εσένα και αυτόν; Χωρίς να δεις που ταιριάζετε, που αλληλοσυμπληρώνεστε και που “υπάρχει επικάλυψη”;

Ναι, ξέρω πως συνήθως αρκετός κόσμος νομίζει ότι τα ξέρει όλα και ψάχνει για συνέταιρο απλά κάποιον που του χαμογελάει και του λέει αυτά που θέλει να ακούσει. Σου προτείνω να μην ακολουθήσεις αυτόν τον δρόμο. Προσπάθησε να καταλάβεις ποια/ποιος είσαι και να θέσεις εσύ το πλαίσιο της συζήτησης. Μετά (αν θέλεις παρέα στο εγχείρημά σου) αναζήτησε ένα άτομο που να ταιριάζει με εσένα και εσύ με αυτό.

Ναι, το ξέρω, ακούγεται σα σχέση, σωστά. Άλλωστε είναι πολύ σπάνιο να πετύχει μία συνεργασία / συνεταιρισμός, όταν οι συνέταιροι δεν έχουν καλή συνεργασία και ανθρώπινη σχέση;

Εσύ τι γνώμη έχεις;