Θαλασσοδάνεια: Με 50 εκατ. ευρώ ετησίως αυξάνονται τα χρέη των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ!
ΠΑΣΟΚ-ΝΔ: Καμία έκπληξη δεν προκαλεί η ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή ο ΣΥΡΙΖΑ για τα τραπεζικά δάνεια της Νέας Δημοκρατίας. Έκπληξη είναι ότι… άργησε τόσο να το κάνει, παρότι είναι «εύκολο» θέμα αντιπολίτευσης, κι ότι «ξέχασε» να θίξει (στο κείμενο της ερώτησης, σε άλλες περιπτώσεις το έχει κάνει στο παρελθόν) πως πανομοιότυπο πρόβλημα έχει και το ΠΑΣΟΚ.
Το θέμα όμως που θίγουν, είναι απολύτως υπαρκτό, κι αφορά αμφότερα τα κόμματα του πάλαι ποτέ δικομματισμού. Το σημερινό ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ επέλεξε εδώ και χρόνια να κινείται με διαφορετικό ΑΦΜ, τα ίδια πρόσωπα όμως υπογράφουν τους δύο διαφορετικούς ισολογισμούς.
Με απλά λόγια, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ χρωστάνε στις τράπεζες περίπου από μισό δισ. ευρώ. Πρόκειται για χρήματα που δεν θα είναι ΠOΤΕ σε θέση να ξεπληρώσουν, καθώς δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε τους τόκους.
Όλα τα έσοδά τους να έδιναν στις τράπεζες, κάτι αδύνατο, πάλι δεν θα έφταναν. Με αποτέλεσμα τα σχετικά ποσά να διογκώνονται πλέον κατά περίπου 50 εκατ. ευρώ το… χρόνο! Όταν τα σταθερά ετήσια έσοδα της ΝΔ, επι παραδείγματι, είναι περίπου 13 εκατ. ευρώ.
Όταν ερωτώνται για το θέμα οι τράπεζες, επικρατεί αμήχανη σιγή. Τι να κάνουν κι αυτοί οι τραπεζίτες, ζορίζονται απο κατάσταση που κληρονόμησαν…
ΠΑΣΟΚ-ΝΔ ΙΙ: Καμία αντίρρηση, εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν. Με την καθιερωμένη πρακτική, οι εμπλεκόμενες τράπεζες θα έπρεπε να πουλήσουν τα δάνεια (με τεράστιο κούρεμα) σε ξένα funds, κάτι που, υποθέτουμε θα συμφωνήσετε, είναι μάλλον ανάρμοστο για τη λειτουργία της δημοκρατίας και τα συμφέροντα της χώρας.
Εάν όμως συνεχίσει αυτή η κατάσταση, σε μερικά χρόνια τα δύο κόμματα θα χρωστάνε από ένα δισ. ευρώ, που όλοι θα ξέρουμε, όπως το ξέρουμε και σήμερα, ότι δεν πρόκειται ποτέ να πληρωθούν.
Ο κατάλληλος χρόνος για να λυθεί το θέμα -εφόσον ισχύει ότι δεν πρόκειται να γίνουν πρόωρες εκλογές- είναι τώρα. Και η πρωτοβουλία δεν μπορεί παρά να ανήκει στον πρωθυπουργό, ο οποίος άλλωστε μνημονεύει ως αγαπημένη ρήση, τη φράση «οι γόρδιοι δεσμοί δεν λύνονται, κόβονται».
Εμείς θα το πούμε πιο λαϊκά. Κάποιος πρέπει να τραβήξει το… τσιρότο, ώστε να επανέλθει η ομαλότητα στα οικονομικά των κομμάτων, με αυστηρούς- θεσμοθετημένους- περιορισμούς για το μέλλον.
