Κυβερνοτρομοκρατία: Ο νέος πόλεμος κατά των κοινωνιών

Ποιος θέλει να σπείρει τον πανικό στον δυτικό κόσμο και γιατί;

Κάτι πολύ πιο επικίνδυνο από μια συνηθισμένη κυβερνοεπίθεση βρίσκεται σε εξέλιξη. Από τα σούπερμάρκετ της Ευρώπης μέχρι τα κρεοπωλεία της Ελλάδας και τις εγκαταστάσεις αποθήκευσης αίματος στη Γαλλία, άγνωστοι εισβάλλουν σε ψηφιακά συστήματα που συνδέονται άμεσα με την καθημερινή ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων.

Από το 1voice.gr

Γιατί χτυπούν την τροφή και την υγεία;

Η απάντηση ίσως βρίσκεται στην ίδια τη φύση της τρομοκρατίας. Δεν χρειάζεται να προκαλέσεις μαζικές καταστροφές για να τρομοκρατήσεις μια κοινωνία. Αρκεί να της δημιουργήσεις την πεποίθηση ότι κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλειά της.

Όταν κάποιος μπορεί να ανεβάσει εξ αποστάσεως τη θερμοκρασία ενός επαγγελματικού ψυγείου, να καταστρέψει τρόφιμα ή να απειλήσει τη συντήρηση πολύτιμων αποθεμάτων αίματος, το πρόβλημα ξεπερνά κατά πολύ την οικονομική ζημιά μιας επιχείρησης. Το πραγματικό πλήγμα είναι στην εμπιστοσύνη των πολιτών.

Η παγίδα της απόλυτης διασύνδεσης

Επί δεκαετίες μάς εξηγούσαν ότι η ψηφιοποίηση θα έκανε τη ζωή μας ευκολότερη, ασφαλέστερη και αποτελεσματικότερη. Σήμερα διαπιστώνουμε ότι η ίδια τεχνολογία που επιτρέπει σε έναν επιχειρηματία να ελέγχει από το κινητό του τα ψυγεία της επιχείρησής του μπορεί, εάν παραβιαστεί, να δώσει αυτή τη δυνατότητα σε έναν άγνωστο στην άλλη άκρη του πλανήτη.

Ό,τι συνδέεται στο διαδίκτυο αποτελεί δυνητικό στόχο.

Η τεχνολογική εξάρτηση των σύγχρονων κοινωνιών δημιουργεί ένα πρωτοφανές πεδίο ευπάθειας. Δεν απαιτούνται στρατεύματα, βομβαρδιστικά ή πύραυλοι. Ένα κενό ασφαλείας και ένας υπολογιστής μπορούν να προκαλέσουν πραγματικές συνέπειες στην οικονομία και στην καθημερινότητα. Το ακόμη χειρότερο είναι ότι ο πολίτης δεν γνωρίζει από πού θα προέλθει το επόμενο χτύπημα.

Η πολιτική διάσταση του φόβου

Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο μεγάλων πολιτικών ανακατατάξεων. Στις ΗΠΑ, οι ενδιάμεσες εκλογές αποδυνάμωσαν τον Τραμπ και ανέδειξαν τη δυσαρέσκεια απέναντι στις πολιτικές του. Σε διάφορες χώρες του δυτικού κόσμου, αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις επιχειρούν να ανακτήσουν πολιτικό έδαφος, αμφισβητώντας οικονομικές και κοινωνικές επιλογές των τελευταίων δεκαετιών. Υπάρχει σχέση ανάμεσα σε αυτές τις εξελίξεις και στο κύμα κυβερνοεπιθέσεων;

Ποιος μπορεί να επωφεληθεί από μια κοινωνία που φοβάται;

Η ιστορία έχει δείξει ότι η ανασφάλεια αποτελεί πρόσφορο έδαφος για τον αυταρχισμό. Όταν οι πολίτες αισθάνονται απροστάτευτοι, γίνονται περισσότερο δεκτικοί σε πολιτικές που υπόσχονται τάξη και ασφάλεια με αντάλλαγμα περιορισμούς στις ελευθερίες τους. Και αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια εποχή κατά την οποία αμφισβητούνται ισχυρά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα.

Ποιος ελέγχει τελικά τον ψηφιακό κόσμο;

Υπάρχει και μια δεύτερη, εξίσου κρίσιμη διάσταση. Οι κυβερνήσεις έχουν παραδώσει τεράστιο μέρος της λειτουργίας των οικονομιών σε ψηφιακά συστήματα και ιδιωτικές τεχνολογικές υποδομές. Τώρα καλούνται να προστατεύσουν τους πολίτες από τους κινδύνους αυτής της εξάρτησης.

Ποιος ελέγχει τους προμηθευτές των συστημάτων; Ποιος πιστοποιεί την ασφάλειά τους; Ποιος λογοδοτεί όταν μια παραβίαση απειλεί την υγεία ή την τροφοδοσία μιας ολόκληρης περιοχής;

Η ψηφιακή ασφάλεια έχει εξελιχθεί σε ζήτημα εθνικής ασφάλειας και κοινωνικής συνοχής.