Ιδιωτική υγεία: Αυξήσεις 40% και υπερκέρδη για τα funds
Η τριετία 2024‑2026 «στραγγάλισε» τα ισόβια συμβόλαια υγείας – Πώς οι αυξήσεις, ο Ενιαίος Δείκτης Υγείας και η προκλητή ζήτηση εκτόξευσαν το κόστος και ενίσχυσαν τα κέρδη των ασφαλιστικών.
Η ιδιωτική υγεία βρίσκεται στο επίκεντρο έντονης κοινωνικής και οικονομικής πίεσης, καθώς χιλιάδες ασφαλισμένοι με ισόβια συμβόλαια έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με πρωτοφανείς αυξήσεις ασφαλίστρων. Μέσα σε μόλις τρία χρόνια, η επιβάρυνση ξεπέρασε το 40%, οδηγώντας πολλούς σε αναγκαστική εγκατάλειψη των συμβολαίων τους. Την ίδια στιγμή, μεγάλα επενδυτικά κεφάλαια που έχουν εισέλθει δυναμικά στον χώρο των ιδιωτικών κλινικών και ασφαλιστικών εταιρειών καταγράφουν εντυπωσιακές αποδόσεις, αναδιαμορφώνοντας το τοπίο της αγοράς.
Η τριετία 2024‑2026 χαρακτηρίζεται ως η πιο δύσκολη περίοδος για τους κατόχους ισόβιων συμβολαίων. Οι ασφαλιστικές αξιοποίησαν το θεσμικό πλαίσιο και τον Ενιαίο Δείκτη Υγείας (ΕΔΥ), ο οποίος υπολογιζόταν από το ΙΟΒΕ, για να επιβάλουν μεγάλες αναπροσαρμογές. Ο ΕΔΥ, αντί να λειτουργήσει προστατευτικά, ενσωμάτωνε τόσο το κόστος αποζημιώσεων όσο και τη συχνότητα ζημιών, οδηγώντας σε εκτίναξη του «καθαρού κόστους κάλυψης» κατά 115% σε 12 χρόνια. Αυτό έδωσε στις εταιρείες το άλλοθι για οριζόντιες αυξήσεις, ανεξαρτήτως πραγματικών αναγκών ή ανταγωνισμού.
Οι αναπροσαρμογές ήταν συνεχείς: 14% το 2024, 14,6% το 2025 και 7,5% το 2026, με πραγματική επιβάρυνση 8,2% λόγω ανατοκισμού. Το αποτέλεσμα ήταν μια σωρευτική αύξηση 40,4%, που έπληξε κυρίως τους ηλικιωμένους ασφαλισμένους. Τα ισόβια συμβόλαια θεωρούνται πλέον «ζημιογόνα» για τις εταιρείες, καθώς το μέσο ετήσιο κόστος ανά ασφαλισμένο φτάνει τα 950 ευρώ – 2,6 φορές υψηλότερο από τα ετήσια προγράμματα. Έτσι, οι ασφαλιστικές επιβάλλουν δυσβάσταχτα ασφάλιστρα, ωθώντας τους μεγαλύτερους σε ηλικία να εγκαταλείψουν τα συμβόλαιά τους.
Η απομάκρυνση των ασφαλισμένων δεν ωφελεί τις εταιρείες μόνο μέσω της μείωσης των ζημιών. Απελευθερώνει και τα τεχνικά αποθεματικά που είναι υποχρεωμένες να τηρούν βάσει του Solvency II για την κάλυψη μελλοντικών κινδύνων. Με την ακύρωση ενός ισόβιου συμβολαίου, τα αποθεματικά αυτά μετατρέπονται σε διαθέσιμα κεφάλαια για επενδύσεις, ενισχύοντας περαιτέρω την κερδοφορία. Η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει ότι από το 2022 έως το 2024 οι ασφαλισμένοι με ισόβια συμβόλαια μειώθηκαν κατά 31.819 άτομα, ενώ η συνολική πτώση από το 2011 είναι εντυπωσιακή: από 711.000 σε περίπου 240.000.
Παράλληλα, η Επιτροπή Ανταγωνισμού επισημαίνει ότι η ιδιωτική υγεία στην Ελλάδα επιβαρύνεται από το φαινόμενο της «προκλητής ζήτησης». Η τεχνητή αύξηση ιατρικών πράξεων – συχνά χωρίς πραγματική ανάγκη – ενισχύει το κόστος αποζημιώσεων και τροφοδοτεί τις αυξήσεις στα ασφάλιστρα. Η Ελλάδα έχει τον υψηλότερο αριθμό γιατρών ανά 1.000 κατοίκους στην Ε.Ε., γεγονός που συνδέεται με μεγαλύτερη κατανάλωση υπηρεσιών υγείας, ιδιαίτερα όταν το κόστος καλύπτεται από ασφαλιστικούς φορείς.
Το αποτέλεσμα είναι μια αγορά που λειτουργεί συστηματικά εις βάρος του καταναλωτή, με τους ασφαλισμένους να βρίσκονται εγκλωβισμένοι ανάμεσα σε αυξήσεις, περιορισμένες επιλογές και ένα σύστημα που ευνοεί τα υπερκέρδη των εταιρειών και των επενδυτικών funds. Οι συζητήσεις για αυστηρότερη εποπτεία και διαφάνεια συνεχίζονται, όμως η πραγματικότητα για χιλιάδες νοικοκυριά παραμένει ασφυκτική.
