Η στεγαστική κρίση επιμένει: Xαμηλή οικοδομική δραστηριότητα και περιορισμοί…στις βραχυχρόνιες μισθώσεις
Την ώρα που το οικονομικό επιτελείο προωθεί νέες παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης, τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι οι βασικές αιτίες του προβλήματος παραμένουν ενεργές. Παρά την πρόσκαιρη άνοδο στις οικοδομικές άδειες προς το τέλος του 2025, η συνολική εικόνα της χρονιάς ήταν αρνητική, με την Αττική να καταγράφει μείωση 4% και την Κεντρική Μακεδονία – κυρίως τη Θεσσαλονίκη – πτώση 11,9% σε σχέση με το 2024. Η χαμηλή οικοδομική δραστηριότητα, σε συνδυασμό με την απόκλιση μεταξύ τιμών ακινήτων και εισοδημάτων, διατηρεί το χάσμα προσφοράς και ζήτησης.
Σύμφωνα με την ειδική Έκθεση του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου, το στεγαστικό πρόβλημα επιτείνεται από τη χρόνια έλλειψη κατάλληλων οικιστικών ακινήτων. Η κατάσταση αυτή αναδεικνύει την ανάγκη προσέλκυσης θεσμικών διεθνών επενδυτών, ικανών να υλοποιήσουν μεγάλης κλίμακας οικιστικές αναπτύξεις, να ενισχύσουν την αστική αναγέννηση και να αυξήσουν την προσφορά προσιτών κατοικιών. Η σταθερότητα της αγοράς, σύμφωνα με την Έκθεση, εξαρτάται από τέτοιου είδους επενδυτικές παρεμβάσεις.
Για το 2026, το Επιμελητήριο προβλέπει συνέχιση της θετικής πορείας σε ξενοδοχεία, βραχυχρόνιες μισθώσεις και εξοχικές κατοικίες, ενώ αναμένεται επιβράδυνση στους εμπορικούς και αποθηκευτικούς χώρους. Η αισιοδοξία στηρίζεται στη σταθερή αύξηση του ΑΕΠ, στη μακροοικονομική ισορροπία, στην πρόοδο μεγάλων έργων αστικής ανάπλασης και στη βελτιωμένη πρόσβαση σε χρηματοδότηση. Ωστόσο, οι προκλήσεις παραμένουν έντονες, με κυριότερες το υψηλό κόστος κατασκευής, την έλλειψη εργατικού δυναμικού, τις γραφειοκρατικές καθυστερήσεις, τις πιέσεις του πληθωρισμού και τις αυστηρότερες απαιτήσεις ESG.
Παράλληλα, η αγορά παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, καθώς το 2026 θεωρείται έτος αναθεώρησης του πλαισίου. Οι Αρχές εξετάζουν τον αντίκτυπο των μέτρων στη διαθεσιμότητα κατοικιών και στις τιμές ενοικίασης, με τις όποιες προσαρμογές να αναμένονται στοχευμένες και όχι οριζόντιες. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται σε τουριστικούς προορισμούς υψηλής ζήτησης, όπως Πάρος, Σαντορίνη, Χανιά και τμήματα της Χαλκιδικής, όπου η δραστηριότητα έχει αυξηθεί σημαντικά, επηρεάζοντας τη διαθεσιμότητα κατοικιών για μόνιμους και εποχικούς εργαζόμενους.
Στην Αθήνα, οι περιορισμοί συνεχίζονται σε τμήματα του κέντρου με υψηλή τουριστική πίεση, όπως οι περιοχές της 1ης, 2ης και 3ης Δημοτικής Κοινότητας, που περιλαμβάνουν Πλάκα, Μοναστηράκι, Κολωνάκι, Εξάρχεια, Παγκράτι, Πετράλωνα, Θησείο, Γκάζι και άλλες γειτονιές. Στη Θεσσαλονίκη, από τον Μάρτιο του 2026 εφαρμόζονται αντίστοιχα μέτρα στον ιστορικό και εμπορικό πυρήνα της 1ης Δημοτικής Κοινότητας, με αναστολή νέων εγγραφών για ένα έτος και δυνατότητα παράτασης. Οι περιοχές αυτές περιλαμβάνουν την πλατεία Αριστοτέλους, τους άξονες Εγνατία και Τσιμισκή, τα Λαδάδικα, τη Ροτόντα, την Καμάρα, τμήματα της Άνω Πόλης και το παραλιακό μέτωπο έως τον Λευκό Πύργο.
