Τα στοιχεία του ΙΟΒΕ δείχνουν μια Ελλάδα όπου η πλειονότητα ζει στο όριο και η μειονότητα ευημερεί – μια κοινωνική πραγματικότητα που δεν κρύβεται πίσω από δείκτες ανάπτυξης

Οι μηνιαίες έρευνες οικονομικής συγκυρίας του ΙΟΒΕ δεν είναι απλώς στατιστικές. Είναι σαν να κρατάς στη χούφτα σου έναν κοινωνικό σεισμογράφο: καταγράφουν τις δονήσεις μιας χώρας που ζει μόνιμα σε κατάσταση οικονομικής αβεβαιότητας. Και το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: η «κοινωνία των δύο τρίτων» επέστρεψε, αλλά όχι όπως τη θυμόμασταν τη δεκαετία του ’90. Τώρα, τα δύο τρίτα είναι αυτοί που δυσκολεύονται.

Τα νούμερα που δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας

• 59% των νοικοκυριών «μόλις τα βγάζει πέρα».
• 85% δεν μπορεί να αποταμιεύσει ούτε ένα ευρώ.
• 58,1% δεν μπορεί καν να προβλέψει την οικονομική του κατάσταση για τον επόμενο χρόνο.
• 40% βλέπει την ανεργία να ανεβαίνει.

Αυτά δεν είναι απλώς ποσοστά. Είναι μια κοινωνική διάγνωση: η πλειονότητα ζει με το άγχος της επόμενης μέρας.

Η Ελλάδα των μνημονίων… μετά τα μνημόνια

Παρά την ανάπτυξη, τις επενδύσεις και τα success stories, οι έρευνες δείχνουν ότι περίπου 60% των νοικοκυριών παραμένει σε κατάσταση οικονομικής πίεσης. Και δεν μιλάμε για «ευάλωτους» ή «ευπαθείς ομάδες». Μιλάμε για τα έξι πρώτα δεκατημόρια της εισοδηματικής πυραμίδας — δηλαδή τη μεγάλη πλειονότητα.

Στην κορυφή, στα δύο ανώτερα δεκατημόρια, βρίσκονται όσοι δηλώνουν πραγματικά ικανοποιημένοι από την οικονομική τους κατάσταση. Μια μικρή μειοψηφία που ζει σε άλλη πραγματικότητα.

Η απόσταση από την Ευρώπη παραμένει χαώδης

Σε κάθε δείκτη που συγκρίνει την Ελλάδα με την Ε.Ε., η χώρα εμφανίζεται σταθερά πίσω. Όχι λίγο. Πολύ. Και αυτό δεν αλλάζει, όσο κι αν βελτιώνονται οι μακροοικονομικοί δείκτες.

Οι προβλέψεις των νοικοκυριών: σκοτεινός ορίζοντας

• 65% είδε την οικονομική του κατάσταση να χειροτερεύει το τελευταίο έτος.
• 57% περιμένει ότι θα χειροτερέψει και το επόμενο.
• 66% προβλέπει επιδείνωση για τη χώρα συνολικά.

Η απαισιοδοξία δεν είναι διάθεση. Είναι εμπειρία.

Τιμές και ανεργία: τα δύο μεγάλα «καμπανάκια»

• Η πρόβλεψη για άνοδο της ανεργίας ανεβαίνει στο 40%.
• Το 56% περιμένει ότι οι τιμές θα συνεχίσουν να αυξάνονται με τον ίδιο ή ταχύτερο ρυθμό.
• Μόνο 13% βλέπει σταθερότητα.

Η ακρίβεια έχει γίνει μόνιμη συνθήκη, όχι παροδικό φαινόμενο.

Η «κοινωνία των δύο τρίτων» δεν είναι πια μια θεωρητική έννοια. Είναι η καθημερινότητα. Και το πιο ανησυχητικό δεν είναι ότι η πλειονότητα δυσκολεύεται. Είναι ότι δεν βλέπει φως μπροστά της.

Σε μια χώρα που συζητά για επενδύσεις, ανάπτυξη και ψηφιακό μετασχηματισμό, η πραγματικότητα των νοικοκυριών μοιάζει να κινείται σε άλλο σύμπαν. Και όσο αυτή η απόσταση μεγαλώνει, τόσο πιο εύθραυστη γίνεται η κοινωνική συνοχή.

ΠΗΓΗ