Η ακρίβεια σώζει…μόνο τον Προϋπολογισμό!
Τεχνητό πρωτογενές πλεόνασμα από περικοπές και μεταφορές δαπανών
Η ακρίβεια συνεχίζει να πιέζει νοικοκυριά και επιχειρήσεις, αλλά ταυτόχρονα λειτουργεί ως «σωσίβιο» για τον κρατικό Προϋπολογισμό. Τα στοιχεία εκτέλεσης για το διάστημα Ιανουαρίου – Απριλίου 2026 δείχνουν ότι τα έσοδα από τον ΦΠΑ ξεπέρασαν τον στόχο κατά 253 εκατ. ευρώ, αποτέλεσμα των συνεχών ανατιμήσεων σε προϊόντα και υπηρεσίες. Την ίδια στιγμή, όμως, η κατανάλωση υποχωρεί, ειδικά στα καύσιμα, οδηγώντας σε σημαντική υστέρηση των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης, που εμφανίζονται μειωμένοι κατά 181 εκατ. ευρώ.
Η εκρηκτική άνοδος της τιμής της βενζίνης –πάνω από 2 ευρώ το λίτρο για σχεδόν δύο μήνες– έχει περιορίσει δραστικά τις μετακινήσεις, με αποτέλεσμα οι πολίτες να αγοράζουν μικρότερες ποσότητες καυσίμων. Έτσι, ενώ ο ΦΠΑ ενισχύεται από τις υψηλές τιμές, οι ΕΦΚ καταγράφουν συνεχή πτώση. Η εικόνα αυτή αποτυπώθηκε και τον Απρίλιο, όπου τα έσοδα ΦΠΑ ανήλθαν σε 2,59 δισ. ευρώ, υπερβαίνοντας τον στόχο κατά 121 εκατ. ευρώ, ενώ οι ΕΦΚ έφτασαν τα 560 εκατ. ευρώ, 37 εκατ. κάτω από τον στόχο.
Στο τετράμηνο, τα συνολικά φορολογικά έσοδα ανήλθαν σε 22,6 δισ. ευρώ, ποσό που περιλαμβάνει έκτακτες εισπράξεις, όπως τη σύμβαση παραχώρησης της Εγνατίας Οδού και τη δεύτερη δόση για την άδεια καζίνου στο Ελληνικό. Χωρίς αυτά, τα έσοδα διαμορφώνονται στα 22,22 δισ. ευρώ, ελαφρώς μειωμένα σε σχέση με τον στόχο. Παρ’ όλα αυτά, το πρωτογενές πλεόνασμα εμφανίζεται υπερδιπλάσιο, στα 5,18 δισ. ευρώ, αποτέλεσμα κυρίως της συγκράτησης δαπανών και της μετάθεσης πληρωμών για επόμενες περιόδους.
Συγκεκριμένα, μεταφέρθηκαν για αργότερα δαπάνες ύψους 197 εκατ. ευρώ για εξοπλιστικά προγράμματα, 593 εκατ. ευρώ για επενδύσεις και 249 εκατ. ευρώ για ενισχύσεις φορέων της Γενικής Κυβέρνησης. Η πρακτική αυτή δημιουργεί μια εικόνα «φουσκωμένου» πλεονάσματος, η οποία δεν αντανακλά πλήρως τη δημοσιονομική πραγματικότητα.
Την ώρα που τα νοικοκυριά στενάζουν από τις ανατιμήσεις, η κυβέρνηση εμφανίζεται να αξιοποιεί τα αυξημένα έσοδα για να παρουσιάσει υπερπλεονάσματα, τα οποία –όπως συνηθίζεται– θα επιστρέψουν εν μέρει στους πολίτες μέσω επιδομάτων ή στοχευμένων ελαφρύνσεων. Η ουσία, όμως, παραμένει: η ακρίβεια επιβαρύνει τους πολλούς και ενισχύει τα δημόσια ταμεία.
