Χαμός στις πολυκατοικίες για τα ασανσέρ και τις οπτικές ίνες…

Ατελείωτες εντάσεις στις πολυκατοικίες για την απογραφή και πιστοποίηση των ασανσέρ

Η υποχρεωτική απογραφή και πιστοποίηση όλων των ανελκυστήρων στο ψηφιακό Μητρώο, με προθεσμία έως τις 30 Ιουνίου 2026, έχει μετατραπεί σε μόνιμη πηγή αντιπαραθέσεων στις πολυκατοικίες. Παρότι απομένουν ακόμη μήνες, οι διαφωνίες όχι μόνο δεν υποχωρούν αλλά εντείνονται, καθώς το κόστος των απαιτούμενων παρεμβάσεων δημιουργεί συγκρούσεις μεταξύ ιδιοκτητών και ενοικιαστών.

Η νέα πραγματικότητα για τα ασανσέρ

Το μέτρο θεσπίστηκε για την ενίσχυση της ασφάλειας και προβλέπει ότι όλοι οι ανελκυστήρες, ανεξαρτήτως ηλικίας ή κατάστασης, πρέπει να καταχωριστούν στο ψηφιακό Μητρώο.

• Ήδη έχουν δηλωθεί πάνω από 250.000 ασανσέρ, όμως στη χώρα λειτουργούν περίπου 500.000, πολλά εκ των οποίων είναι παλαιάς τεχνολογίας και απαιτούν εκτεταμένες αναβαθμίσεις για να λάβουν πιστοποίηση.
• Η διαδικασία γίνεται μέσω πλατφόρμας με κωδικούς Taxisnet και κάθε ασανσέρ αποκτά μοναδικό κωδικό που το συνοδεύει σε κάθε μελλοντικό έλεγχο ή μεταβίβαση.

Το κόστος που «ανάβει φωτιές»

Οι δαπάνες ποικίλλουν σημαντικά:

• Σε νεότερους ανελκυστήρες περιορίζονται σε έναν απλό τεχνικό έλεγχο.
• Σε παλαιότερες εγκαταστάσεις μπορεί να απαιτηθούν αλλαγές σε φρένα, κινητήρες, καμπίνες ή συστήματα ασφαλείας, με κόστος που φτάνει σε αρκετές χιλιάδες ευρώ.

Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που οι συνελεύσεις των πολυκατοικιών καταλήγουν συχνά σε έντονες αντιπαραθέσεις.

Ποιος πληρώνει τελικά

Το νομικό πλαίσιο ορίζει ότι η ευθύνη για την πιστοποίηση ανήκει στον ιδιοκτήτη. Ωστόσο, επειδή πολλές δαπάνες περνούν στα κοινόχρηστα, οι ενοικιαστές συχνά συμμετέχουν στο κόστος, ειδικά όταν υπάρχει σχετική πρόβλεψη στο μισθωτήριο. Αποτέλεσμα: μικροί «εμφύλιοι» στις πολυκατοικίες, με διαφωνίες για τα χιλιοστά, τους κανονισμούς και τον επιμερισμό των εξόδων.

Διάρκεια ισχύος πιστοποιητικού

Η ισχύς του πιστοποιητικού ασφαλείας εξαρτάται από τη χρήση του κτιρίου:

• 1 έτος για ξενοδοχεία, νοσοκομεία και δημόσια κτίρια
• 2 έτη για πολυκατοικίες κατοικιών
• 6 μήνες για ανελκυστήρες πολύ μεγάλης κυκλοφορίας, όπως σε μετρό και εμπορικά κέντρα

ΠΗΓΗ

…………………………..

Οπτικές ίνες: Νέες εντάσεις στις πολυκατοικίες λόγω «διπλών» εγκαταστάσεων

Η ταχεία ανάπτυξη δικτύων οπτικών ινών έχει προκαλέσει σημαντικές αναταράξεις στις πολυκατοικίες, καθώς πληθαίνουν οι καταγγελίες για πολλαπλές ενδοκτιριακές εγκαταστάσεις που επιβαρύνουν τους κοινόχρηστους χώρους και δημιουργούν σύγχυση σε ενοίκους και διαχειριστές. Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως στις περιπτώσεις όπου ο πρώτος πάροχος που εγκαθιστά κάθετη καλωδίωση δεν επιτρέπει στην πράξη τη χρήση της από ανταγωνιστές.

Πώς δημιουργείται το πρόβλημα

Σύμφωνα με αναφορές που έχουν φτάσει στην ΕΕΤΤ, ο αρχικός πάροχος που τοποθετεί την κάθετη καλωδίωση συχνά δεν παρέχει πρόσβαση σε άλλες εταιρείες, παρά το ότι η υποδομή είναι τεχνικά συμβατή με πολλαπλούς παρόχους. Αποτέλεσμα:

• Άλλοι πάροχοι εγκαθιστούν δεύτερη ή και τρίτη κάθετη καλωδίωση,
• Οι κοινόχρηστοι χώροι γεμίζουν με κουτιά, σωληνώσεις και καλώδια,
• Δημιουργείται αισθητική υποβάθμιση και τεχνικός κορεσμός.

Η στάση των παρόχων

Οι τρεις παλαιότεροι πάροχοι συνεργάζονται μεταξύ τους μέσω εμπορικών συμφωνιών, όμως δεν έχουν αντίστοιχες συμφωνίες με νεοεισερχόμενους. Η ΔΕΗ Fiber, ως νέος παίκτης, έχει προχωρήσει σε γρήγορες εγκαταστάσεις χωρίς κόστος για τους ενοίκους, παραδίδοντας τεχνικά επαρκείς υποδομές. Παρ’ όλα αυτά, σε αρκετές περιπτώσεις άλλοι πάροχοι –μεταξύ αυτών και ο ΟΤΕ– επιλέγουν να αναπτύξουν δική τους κάθετη καλωδίωση, ακόμη και όταν υπάρχει ήδη διαθέσιμη.

Το θεσμικό πλαίσιο και τα κενά του

Η ΚΥΑ 53538 ΕΞ/2023 προβλέπει σύγχρονες, επεκτάσιμες και «ουδέτερες» ενδοκτιριακές υποδομές, με κοινό κεντρικό κατανεμητή και επαρκή αριθμό οπτικών ινών. Ωστόσο:

• Δεν επιβάλλει υποχρεωτική κοινή χρήση της υποδομής,
• Δεν απαγορεύει ρητά την εγκατάσταση δεύτερης ή τρίτης κάθετης καλωδίωσης,
• Επιτρέπει διαφορετικές ερμηνείες που οδηγούν σε πρακτικές «καπαρώματος» κτιρίων.

Δημόσια επιδότηση χωρίς υποχρέωση πρόσβασης

Η εγκατάσταση κάθετης καλωδίωσης επιδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης, όμως η επιδότηση δεν συνοδεύεται από ρήτρες ανοικτής πρόσβασης. Έτσι, πάροχοι μπορούν να χρηματοδοτούνται από δημόσιους πόρους και στη συνέχεια να περιορίζουν την πρόσβαση σε ανταγωνιστές, δημιουργώντας εμπορικά κλειδωμένα κτίρια.

Η ανάγκη για ρυθμιστική παρέμβαση

Η συσσώρευση πολλαπλών υποδομών στους κοινόχρηστους χώρους, η έλλειψη σαφών κανόνων και η απουσία υποχρεωτικής πρόσβασης καθιστούν το ζήτημα επείγον. Η ΕΕΤΤ έχει ήδη ενημερωθεί για τις καταγγελίες και αναμένεται να εξετάσει παρεμβάσεις που θα αποτρέπουν την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη παράλληλων δικτύων.

ΠΗΓΗ