Αριάδνη Νούκα: Η αλαζονεία των funds και η αντισυνταγματική ρύθμιση που πήγαν να περάσουν υπέρ τους!
Αριάδνη Νούκα: Η αλαζονεία των funds και η αντισυνταγματική ρύθμιση που πήγαν να περάσουν υπέρ τους!
Διαβάστε τι 2 αναρτήσεις της δικηγόρου στο facebook:
Η αλαζονική επιστολή των servicers
Μετά τον σάλο που προκάλεσε η προκλητική διάταξη του άρθρου 23, η οποία θα επέτρεπε την επίσπευση αναγκαστικής εκτέλεσης βάσει ιδιωτικής σύμβασης, χωρίς προηγούμενη έκδοση διαταγής πληρωμής και την ανεποτελεσματική δικαστική προστασία των δανειοληπτών, η επιστολή της Ένωσης των servicers προς την Βουλή προκαλεί όχι μόνο για το περιεχόμενό της, αλλά κυρίως για το ύφος και την αντίληψη περί θεσμικής λογοδοσίας που αποπνέει.
Την ώρα που οι Δικηγορικοί Σύλλογοι και φορείς προστασίας των δικαιωμάτων των πολιτών εξέφραζαν σοβαρότατες αντιρρήσεις και αντιδρούσαν έντονα στο απαράδεκτο άρθρο 23, οι εκπρόσωποι των servicers επέλεξαν να επικεντρώσουν τη δημόσια παρέμβασή τους στις συνθήκες της πρόσκλησής τους στη Βουλή.
Αντί να τοποθετηθούν επί των κρίσιμων ζητημάτων που ανέκυψαν από την επιχειρούμενη αναγνώριση εκτελεστότητας σε ιδιωτικές συμβάσεις ρύθμισης οφειλών, αναλώνονται σε εξηγήσεις για το πότε πληροφορήθηκαν την συνεδρίαση και γιατί δεν μπορούσαν να παραστούν, μετατοπίζοντας το ενδιαφέρον από το ουσιαστικό αντικείμενο της κοινοβουλευτικής συζήτησης.
Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι η θεσμική αυταρέσκεια που αποπνέει η παρέμβαση ενός κλάδου ιδιωτικών, κερδοσκοπικού χαρακτήρα επιχειρήσεων, την ώρα που παραμένουν αναπάντητα σοβαρότατα ερωτήματα για τις δικονομικές εγγυήσεις των οφειλετών.
Η επίκληση της εποπτείας τους από την Τράπεζα της Ελλάδος (την οποία σημειωτέον ενώπιον του ΣτΕ ένας εξ αυτών αμφισβήτησε) δεν τους προσδίδει κανένα απολύτως ιδιαίτερο θεσμικό προνόμιο έναντι των πολιτών, ούτε τους απαλλάσσει από την υποχρέωση δημόσιας λογοδοσίας και ελέγχου. Η υπαγωγή τους σε καθεστώς εποπτείας δεν τους καθιστά δημόσια αρχή, ούτε τους απονέμει θεσμικό κύρος αντίστοιχο με εκείνο των οργάνων της Πολιτείας.
Και ασφαλώς δεν μπορεί ένας ιδιωτικός επιχειρηματικός κλάδος να αντιμετωπίζει την νομοθετική διαδικασία πρωτίστως μέσα από το πρίσμα της δικής του συμμετοχής και εκπροσώπησης.
Το κυριότερο, όμως, είναι άλλο. Η επίμαχη διάταξη θα αναγνώριζε σε ιδιωτικές συμβάσεις ρύθμισης οφειλών ισχύ εκτελεστού τίτλου, χωρίς προηγούμενη δικαστική διαδικασία για την απόκτησή του.Παράλληλα, προέβλεπε ρητά την ανακοπή του άρθρου 933 ΚΠολΔ ΜΟΝΟ για τους μη συμβληθέντες τρίτους, χωρίς αντίστοιχη ρητή πρόβλεψη για τους πρωτοφειλέτες, τους εγγυητές και τους λοιπούς συμβληθέντες υπόχρεους, αφήνοντας ανοιχτά σοβαρότατα ερμηνευτικά ζητήματα ως προς την έκταση και τις εγγυήσεις της δικαστικής τους προστασίας.
Αλήθεια, ποιος θα εγγυόταν ότι η διάταξη αυτή δεν θα αποτελούσε αντικείμενο περιοριστικής δικαστικής ερμηνείας εις βάρος των οφειλετών; Γιατί θα έπρεπε ο δανειολήπτης να αναγκάζεται να δίνει δικαστική μάχη ακόμη και για το εύρος των δικονομικών δικαιωμάτων του;Σε αυτά τα ερωτήματα δεν δόθηκαν ουσιαστικές απαντήσεις.
Η δημόσια συζήτηση δεν αφορά την προσωπική διαθεσιμότητα των εκπροσώπων των servicers.Αφορά την προστασία της περιουσίας των πολιτών, την ασφάλεια δικαίου και τα όρια των δικονομικών προνομίων που μπορεί να αναγνωρίζει ο νομοθέτης σε ιδιωτικούς πιστωτές.
Η αλαζονεία, λοιπόν, αρχίζει εκεί όπου η οικονομική ισχύς συγχέεται με τη θεσμική εξουσία και η συμμετοχή στον δημόσιο διάλογο εκλαμβάνεται ως αξίωση ιδιαίτερης μεταχείρισης.
ΥΓ1: Ας μην παραγνωρίζεται μια βασική πραγματικότητα. Oι servicers ενεργούν για λογαριασμό των funds. Δεν αποτελούν δημόσιες αρχές ούτε θεματοφύλακες του δημοσίου συμφέροντος. Οι καταγγελλόμενες επανειλλημένα επιθετικές και πολλές φορές ανήθικες πρακτικές του σε βάρος δανειοληπτών και εγγυητών έχουν πλήξει ανεπιστρεπτί την δημόσια εικόνα τους. Το θεσμικό κύρος δεν αυτοαπονέμεται ούτε αποκτάται με επιστολές προς τη Βουλή. Κερδίζεται με σεβασμό στη νομιμότητα, στα δικαιώματα των πολιτών και στις αποφάσεις της Δικαιοσύνης.
ΥΓ2: Η Βουλή δεν αποτελεί υπηρεσία εξυπηρέτησης των επαγγελματικών υποχρεώσεων των εκπροσώπων των servicers, ούτε προσαρμόζει την θεσμική της λειτουργία στις ιδιαίτερες απαιτήσεις οποιουδήποτε επιχειρηματικού κλάδου.
20 χρόνια μετα! Γιατί, ενώ ήταν γνωστή η αντισυνταγματικότητα επιχείρησαν να νομοθετήσουν υπέρ των funds;
Το 2006 η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου έκρινε ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ συγκεκριμένα προνόμια της Αγροτικής Τράπεζας που είχαν θεσπιστεί το 1929 λόγω του κοινωφελούς της χαρακτήρα, μεταξύ των οποίων και η εκτέλεση με ιδιωτικό έγγραφο. Σημειωτέον ότι η Αγροτική Τράπεζα στο μεταξύ μετατράπηκε σε ανώνυμη εταιρεία.
Είκοσι χρόνια μετά, το 2026, έφεραν προς ψήφιση το περιβόητο άρθρο 23, επιχειρώντας να δώσουν σε ιδιωτικές συμβάσεις ρύθμισης οφειλών ισχύ εκτελεστού τίτλου, χωρίς προηγούμενη διαταγή πληρωμής, δηλαδή να θεσπίσουν ένα παρόμοιο προνόμιο.
Η διάταξη ως γνωστόν αποσύρθηκε μετά τις αντιδράσεις. Ωστόσο, εύλογα αναρωτιέται κανείς, ΓΙΑΤΙ προχώρησαν σε μια τέτοια ρύθμιση, που θα διευκόλυνε την αναγκαστική εκτέλεση προς όφελος των funds, ενώ υπήρχε ήδη απόφαση της ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ του Αρείου Πάγου που είχε κρίνει αντισυνταγματικό ένα παρόμοιο προνομιακό καθεστώς;
ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΗ, τι θα γίνει, αλήθεια, με την αντίστοιχη διάταξη του εξωδικαστικού μηχανισμού που βρίσκεται σε ισχύ;
……………………………….
Αντισυνταγματικοί οι πλειστηριασμοί χωρίς διαταγές πληρωμής
Ικανοποίηση για την απόσυρση του άρθρου 23, που προέβλεπε τη δημιουργία εκτελεστού τίτλου με ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ τραπεζών, servicers και δανειοληπτών, εκφράζουν οι δικηγόροι. Παράλληλα, ζητούν να καταργηθεί αντίστοιχη ρύθμιση του εξωδικαστικού μηχανισμού, καταγγέλλοντας καταχρηστικές πρακτικές σε βάρος οφειλετών και απαιτώντας αυστηρότερη εποπτεία, διαφάνεια και ουσιαστική προστασία των πολιτών.
Η συγκεκριμένη διάταξη είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, καθώς προέβλεπε ότι μια ιδιωτική συμφωνία ρύθμισης οφειλής ανάμεσα σε τράπεζα ή εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων και δανειολήπτη θα μπορούσε να αποκτά ισχύ εκτελεστού τίτλου. Με αυτόν τον τρόπο, σύμφωνα με τους δικηγόρους, περιορίζονταν σημαντικές δικαστικές εγγυήσεις για την προστασία των οφειλετών.
Στην ανακοίνωσή της, η Συντονιστική Επιτροπή υπογραμμίζει ότι μια τέτοια πρόβλεψη δεν συνάδει με τις αρχές του κράτους δικαίου, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά: «Τέτοια ρύθμιση δεν έχει θέση σε ένα Κράτος Δικαίου, η Πολιτεία έχει υποχρέωση να διασφαλίζει την ισόρροπη αντιμετώπιση των μερών και το δικαίωμα δικαστικής προστασίας».
Το αίτημα για τον εξωδικαστικό μηχανισμό
Οι δικηγόροι, ωστόσο, δεν θεωρούν ότι η απόσυρση του άρθρου 23 αρκεί. Ζητούν να καταργηθεί και η διάταξη του άρθρου 27 παρ. 3 του Ν. 4738/2020, όπως τροποποιήθηκε με τον Ν. 5313/2026, η οποία προβλέπει ότι η σύμβαση αναδιάρθρωσης οφειλών που προκύπτει από τον εξωδικαστικό μηχανισμό αποτελεί εκτελεστό τίτλο.
Η Συντονιστική Επιτροπή στρέφει την προσοχή της και στις πρακτικές που, όπως καταγγέλλει, εφαρμόζουν τράπεζες και εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων εις βάρος δανειοληπτών. Κάνει λόγο για επανειλημμένα περιστατικά καταχρηστικής συμπεριφοράς, τα οποία, όπως σημειώνει, έχει ήδη θέσει υπόψη της Πολιτείας μέσα από θεσμικές παρεμβάσεις.
Σε ιδιαίτερα αυστηρό τόνο, αναφέρει: «Η ανεξέλεγκτη συμπεριφορά τους και η λειτουργία τους ως «κράτος εν κράτει» δεν μπορεί να γίνεται ανεκτή σε μια ευνομούμενη δημοκρατική πολιτεία. Πρέπει να αντιμετωπιστεί εδώ και τώρα».
Τι ζητούν από την κυβέρνηση για τράπεζες και funds
Το δικηγορικό σώμα εκτιμά ότι το νομοσχέδιο που βρίσκεται προς ψήφιση προσφέρει στην κυβέρνηση τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει ουσιαστικά τα προβλήματα που έχουν ανακύψει στις σχέσεις δανειοληπτών, τραπεζών και servicers.
Στο πλαίσιο αυτό, ζητά να θεσπιστεί ένα αυστηρότερο πλαίσιο εποπτείας για τους συγκεκριμένους φορείς, με σαφείς κανόνες διαφάνειας και υποχρεωτική, πλήρη ενημέρωση των οφειλετών. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην απρόσκοπτη πρόσβαση των δανειοληπτών στα στοιχεία των φακέλων που τους αφορούν.
Παράλληλα, η Επιτροπή επισημαίνει ότι δεν αρκεί η ψήφιση κανόνων και κυρώσεων, εάν δεν διασφαλίζεται και η εφαρμογή τους στην πράξη. Όπως τονίζει στην ανακοίνωσή της, «οι κανόνες και οι κυρώσεις δεν αρκεί να θεσπίζονται αλλά θα πρέπει και να εφαρμόζονται».
Κλείνοντας, οι δικηγόροι δηλώνουν ότι θα συνεχίσουν να παρεμβαίνουν σε νομοθετικές πρωτοβουλίες που, κατά την κρίση τους, περιορίζουν τη δικαστική προστασία των πολιτών. Όπως διαμηνύουν, βασικός στόχος τους παραμένει η προάσπιση των δικαιωμάτων των οφειλετών και η ισότιμη πρόσβαση όλων στη Δικαιοσύνη.
