Με «καπέλο» 513.000.000€ ο «Ηρακλής» Εθνικής+Eurobank: Εγγυηθήκαμε για Ferrari τα Zastava των ισολογισμών τους !!!
Με «καπέλο» 513.000.000€ ο «Ηρακλής» Εθνικής+Eurobank: Εγγυηθήκαμε για Ferrari τα Zastava των ισολογισμών τους !!!
⦁ Με «καπέλο» 445.000.000€ για το Ελληνικό Δημόσιο η τιτλοποίηση Frontier της Εθνικής Τράπεζας και με 68.000.000€ οι Cairo I, II και III της Eurobank
⦁ To ΥΠΟΙΚ χορήγησε παράνομα στις δυο τράπεζες εγγυήσεις ΕΔ του Σχεδίου «Ηρακλής» μεγαλύτερες κατά 513.000.000€ από την καθαρή λογιστική αξία των απαιτήσεων ΜΕΑ που τιτλοποίησαν
⦁ Παράνομη κρατική ενίσχυση-δώρο των ΥΠΟΙΚ Σταϊκούρα και Σκυλακάκη σε Εθνική Τράπεζα και Eurobank
Στην πραγματική ζωή δεν υπάρχει έμπορος που να πουλάει Zastava με γραμμάτια και να απαιτεί από τον εγγυητή να το πληρώσει για Ferrari αν δεν πληρώσει τα γραμμάτια ο αγοραστής. Στην ελληνική, όμως, σουρεάλ τραπεζική πραγματικότητα της τιτλοποίησης των κόκκινων δανείων, αυτή είναι η καθημερινότητα των συστημικών εμπόρων του χρήματος και, εν προκειμένω, της Εθνικής Τράπεζας και της Eurobank, οι οποίες, ενώ υφάρπαξαν παράνομες κρατικές ενισχύσεις από το ΥΠΟΙΚ, εξασφαλίζοντας για τα πακέτα των τιτλοποιήσεών τους που εντάχθηκαν στο Σχέδιο «Ηρακλής» εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου ονομαστικής αξίας μεγαλύτερης κατά 513.000.000€ από την καθαρή λογιστική αξία των δανειακών απαιτήσεων που τιτλοποίησαν, παραμένουν στο απυρόβλητο των εισαγγελικών αρχών, απολαμβάνοντας την προκλητική ασυλία με την οποία τους περιβάλει στοργικά η κατά δήλωσή της ανεξάρτητη δικαιοσύνη, όχι μόνον η ελληνική, αλλά και η ευρωπαϊκή.
Γράφει ο Κυριάκος Τόμπρας
Οικονομολόγος, Διδάκτωρ Οικονομικού Πανεπιστημίου Salerno
Πρόεδρος ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ

Όσοι ασχολούμαστε με το καρουζέλ των τιτλοποιήσεων των κόκκινων δανείων των ελληνικών τραπεζών, γνωρίζουμε καλά, ότι, η Εθνική Τράπεζα μεταβίβασε στην Frontier και η Eurobank, αντιστοίχως, στις τρεις Cairo (Ι, ΙΙ και ΙΙΙ), μεγάλα πακέτα από τα λεγόμενα καλά κόκκινα δάνεια των χαρτοφυλακίων τους, για τα οποία εκδόθηκαν τα Senior ομόλογα των αντίστοιχων τιτλοποιήσεων, δηλαδή αυτά της υψηλής πιστοληπτικής διαβάθμισης, αξιολόγησης και εξοφλητικής προτεραιότητας, που έλαβαν την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου του Σχεδίου «Ηρακλής». Και γνωρίζουμε, ακόμη, ότι, κόντρα στην θεμελιώδη αρχή του ευρωπαϊκού νομοκανονιστικού πλαισίου περί τιτλοποιήσεων, που υπαγορεύει την αληθή μόνο, οριστική πώληση, μεταβίβαση και αποξένωση των αντιστοίχων απαιτήσεων ΜΕΑ και, έτσι, την ουσιώδη μεταβίβαση (SRT-Significant Risk Transfer) του ενσωματωμένου σε αυτές πιστωτικού κινδύνου από την εκχωρήτρια τράπεζα, αλλά και κόντρα στην ίδια την κοινή λογική του φορολογούμενου Πολίτη της διπλανής πόρτας, τα Senior αυτά ομόλογα των τιτλοποιήσεων Frontier και Cairo, αντί να πουληθούν σε τρίτους επενδυτές και, έτσι, να εξασφαλίσουν την εκ του Ν 3156/2003 απαιτούμενη ρευστότητα στις εκχωρήτριες τράπεζες Εθνική και Eurobank, διακρατούνται από την πρώτη στιγμή της έκδοσής τους από αυτές τις ίδιες, με την προκλητική, μάλιστα, αυτή, τραπεζική πατέντα, να εφαρμόζεται οριζόντια, σε όλες ανεξαιρέτως τις τιτλοποιήσεις απαιτήσεων ΜΕΑ του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.
Η τιτλοποίηση Frontier και το «καπέλο» των 445.000.000€
Η Εθνική Τράπεζα εμφάνιζε στις 30 Σεπτεμβρίου 2021 καθαρή λογιστική αξία 2,7 Δις ευρώ για το χαρτοφυλάκιο Frontier. Το Διοικητικό Συμβούλιο της τράπεζας ενέκρινε τις ενδιάμεσες οικονομικές καταστάσεις στις 25 Νοεμβρίου και, στην συνέχεια, στις 10 Δεκεμβρίου, ο Θεόδωρος Σκυλακάκης, ως Αναπληρωτής ΥΠΟΙΚ, με ΥΠΟΙΚ τον Χρήστο Σταϊκούρα, υπέγραψε εγγύηση του ελληνικού δημοσίου ύψους 3,145 Δις ευρώ για τα ομόλογα Senior της τιτλοποίησης. Ακολούθως, στις 17 Δεκεμβρίου, ημερομηνία ολοκλήρωσης της συναλλαγής, η καθαρή λογιστική αξία του πακέτου των αντιστοίχων απαιτήσεων ΜΕΑ εξακολουθούσε να ανέρχεται σε περίπου 2,7 Δις ευρώ και, έτσι, για κάθε 100 ευρώ καθαρής λογιστικής αξίας τιτλοποιημένων απαιτήσεων ΜΕΑ, η Εθνική Τράπεζα διακράτησε τελικά στο ενεργητικό της περίπου 116,5 ευρώ ονομαστικής αξίας εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου, με την διαφορά του «καπέλου» των περίπου 445.000.000 ευρώ, με το οποίο ενίσχυσε παρανόμως τον ισολογισμό, τα ίδια κεφάλαια και την κεφαλαιακή της επάρκεια, να ήταν ήδη γνωστή και διαπιστωμένη από το ΥΠΟΙΚ πριν από την ανωτέρω υπογραφή της εγγύησης των Senior ομολόγων της τιτλοποίησης.
Οι τιτλοποιήσεις Cairo Ι-ΙΙ-ΙΙΙ και το «καπέλο» των 68.0000.00 ευρώ
Στην αιτιολογική σκέψη 8, της απόφασης SA.62242, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταγράφει ότι, όταν η Eurobank μεταβίβασε τις τιτλοποιημένες απαιτήσεις ΜΕΑ στα τρία οχήματα ειδικού σκοπού (SPVs) Cairo I, II και III, η ακαθάριστη λογιστική τους αξία ανερχόταν σε 7,506 Δις ευρώ, η καθαρή σε 3,886 Δις ευρώ, ενώ η αξία της μεταβίβασης τους ανήλθε παραδόξως σε 3,874 Δις ευρώ. Έτσι, σε πρώτο χρόνο, η καθαρή λογιστική αξία των τιτλοποιημένων απαιτήσεων ΜΕΑ που μεταβίβασε η τράπεζα, φερόταν να είναι κατά 12.000.000 ευρώ χαμηλότερη από την ονομαστική αξία των ομολόγων Senior της τιτλοποίησης, που είχαν ήδη εκδοθεί από τον μήνα Ιούνιο του 2019, ήτοι πριν νομοθετηθεί το Σχέδιο «Ηρακλής». Στην συνέχεια, όμως, στις 30 Ιουνίου 2020, για τις ίδιες αυτές τιτλοποιήσεις, ο όμιλος Eurobank εμφάνισε δάνεια ακαθάριστης λογιστικής αξίας 7,259 Δις ευρώ, με προβλέψεις 4,918 Δις ευρώ, ήτοι συνολικές τιτλοποιημένες απαιτήσεις ΜΕΑ καθαρής λογιστικής αξίας 2,341 Δις ευρώ. Παρά ταύτα, όμως, στις 23 Ιουλίου 2020, ο Θεόδωρος Σκυλακάκης, ως Υφυπουργός Οικονομικών αυτή την φορά, με ΥΠΟΙΚ και πάλι τον Χρήστο Σταϊκούρα, υπέγραψε τις σχετικές αποφάσεις των εγγυήσεων του ελληνικού δημοσίου του Σχεδίου «Ηρακλής», για τα ποσά των 681.000.000 ευρώ στο Cairo I, των 974.320.000 ευρώ στο Cairo II και των 754.000.000 στο Cairo III, με αποτέλεσμα, έτσι, το άθροισμα των 2,40932 Δις ευρώ του συνόλου των τριών πακέτων εγγυήσεων ΕΔ του Σχεδίου «Ηρακλής» για τα Senior ομόλογα των τιτλοποιήσεων Cairo I, II και ΙΙΙ, να υπερβαίνει την ανωτέρω, οριστική καθαρή λογιστική αξία των αντιστοίχων απαίτήσεων ΜΕΑ της Eurobank κατά τουλάχιστον 68.000.000 ευρώ. Και στην περίπτωση της Eurobank, όπως αντιστοίχως στην προηγούμενη της Εθνικής Τράπεζας, η διαφορά του «καπέλου» των τουλάχιστον 68.000.000 ευρώ ήταν ήδη γνωστή και διαπιστωμένη από το ΥΠΟΙΚ πριν από την ανωτέρω υπογραφή της εγγύησης των Senior ομολόγων της τιτλοποίησης.
Τι προβλέπει ο Ν 4649/2019 για το ύψος του τιμήματος
Το άρθρο 2, περ. 4, Ν 4649/2019, συνδέει ρητά την καθαρή λογιστική αξία με αυτήν που αναγράφεται στα βιβλία της εκχωρήτριας τράπεζας κατά την ημερομηνία μεταβίβασης των τιτλοποιημένων απαιτήσεων, ενώ το άρθρο 3, παρ. 2, περ. β΄, απαγορεύει ρητά το τίμημα που συμφωνεί η τράπεζα με τον αποκτώντα εκδοχέα της τιτλοποίησης να υπερβαίνει την ανωτέρω καθαρή λογιστική αξία των αντιστοίχων απαιτήσεων ΜΕΑ. Έτσι, για να ελεγχθεί η τήρηση του συγκεκριμένου αυτού νομοθετικού ορίου, πρέπει να συμφωνηθούν η σύμβαση πώλησης, το τίμημα, η αξία με την οποία παραλήφθηκαν οι τίτλοι, οι προγενέστερες εισπράξεις, τα διαθέσιμα του εκδότη και η τελική εκκαθάριση, ενώ η ονομαστική αξία ενός εκάστου ομολόγου της τιτλοποίησης καθορίζει το προς εξόφληση κεφάλαιο, με την εύλογη αξία της αντιπαροχής να καθορίζεται και από τον χρόνο είσπραξης, τον κίνδυνο και το επιτόκιο. Έτσι, λοιπόν, αν το συνολικό τίμημα που συμφώνησε η τράπεζα, συμπεριλαμβανομένης και της αξίας της τυχόν μη χρηματικής αντιπαροχής, υπερβαίνει το ανωτέρω νόμιμο όριο, προκύπτει ευθέως ζήτημα παραβίασης του άρθρου 3, παρ. 2, περ. β΄, Ν 4649/2019, με την παράμετρο αυτή να αποτελεί ένα ακόμη κίνητρο για τις εμπλεκόμενες τράπεζες να κρατούν ως επτασφράγιστα μυστικά τα συμφωνηθέντα τελικά τιμήματα των τιτλοποιήσεων των απαιτήσεων ΜΕΑ των χαρτοφυλακίων τους, του τρόπου εκκαθάρισης των αντίστοιχων συναλλαγών, της πίστωσης και του τρόπου καταβολής και είσπραξης τους.
Τι ισχύει για την παροχή και το ύψος της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου του Σχεδίου «Ηρακλής»
Το ΥΠΟΙΚ δεν διαθέτει την εξουσία να εγγυηθεί τιτλοποίηση στην οποία η τράπεζα συμφώνησε για τις μεταβιβαζόμενες απαιτήσεις ΜΕΑ τίμημα μεγαλύτερο από τη συνολική καθαρή λογιστική τους αξία. Αυτό προκύπτει από τις δύο διατάξεις του άρθρου 3, Ν 4649/2019, αυτή της παραγράφου 2, περ. β΄, που θέτει το ανώτατο όριο του τιμήματος και την παράγραφο 1, που επιτρέπει την παροχή της εγγύησης του Σχεδίου «Ηρακλής» μόνο σε τιτλοποιήσεις που πληρούν όλους τους όρους του νόμου 4649/2019. Προς τον σκοπό, μάλιστα, αυτό, το άρθρο 2, περ. 4, Ν 4649/2019, ορίζει την καθαρή λογιστική αξία των τιτλοποιούμενων απαιτήσεων, ως την αξία που προκύπτει από τα βιβλία της ίδιας της εκχωρήτριας τράπεζας, μετά τις προβλέψεις και τις λοιπές προσαρμογές, κατά την ημερομηνία της μεταβίβασης τους. Έτσι, όταν το συμφωνηθέν τίμημα υπερβαίνει το ανώτατο νομοθετικό όριο του Ν 4649/2019, η τιτλοποίηση στερείται της νόμιμης προϋπόθεσης υπαγωγής της στο Σχέδιο «Ηρακλής» και οποιαδήποτε υπουργική απόφαση για την παράνομη εν τοις πράγμασι υπαγωγή της δεν θεραπεύει την ως άνω παραβίαση της ισχύουσας νομοθεσίας από την εκχωρήτρια τράπεζα και την εκδοχέα-αποκτώσα οντότητα ειδικού σκοπού (SPV).

Η «πατέντα» της διακράτησης από τις τράπεζες των ομολόγων Senior των τιτλοποιήσεων
Στο σημείο αυτό καθίσταται ουσιαστικής σημασίας η «πατέντα» της διακράτησης των ομολόγων Senior των τιτλοποίησεων από τις ίδιες τις εκχωρήτριες τράπεζες. Η εταιρεία ειδικού σκοπού εκδίδει κατά το Ν 3156/2003 τις ομολογίες για να τις διαθέσει στις αγορές και, έτσι, να χρηματοδοτήσει την απόκτηση των απαιτήσεων από την τράπεζα. Όταν, όμως, η πωλήτρια τράπεζα αποκτά τα ομόλογα Senior της τιτλοποίησης ως τίμημα της πώλησης και τα διακρατεί στο ενεργητικό της, εκτός από πωλήτρια των απαιτήσεων που τιτλοποιήθηκαν και, ταυτόχρονα, ομολογιούχος της αγοράστριας εταιρείας ειδικού σκοπού (SPV), γίνεται και δικαιούχος της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου για το κεφάλαιο και τους τόκους των συγκεκριμένων αυτών ομολόγων, επειδή, για την πληρωμή τους, αποκτά υπό τους όρους της εγγύησης του Σχεδίου «Ηρακλής» και παράλληλη αξίωση κατά του Ελληνικού Δημοσίου. Έτσι, λοιπόν, το Ελληνικό Δημόσιο δεν μπορεί να καλύπτει μέσω των ομολόγων Senior της τιτλοποίησης το υπερβάλλον του τιμήματος της πώλησης που ο νόμος απαγορεύει στην εκχωρήτρια τράπεζα να συμφωνήσει με την εκδοχέα-αποκτώσα εταιρεία ειδικού σκοπού, αφού ακόμη και η συμψηφιστική-κυκλική καταβολή του συμφωνηθέντος τιμήματος της πώλησης με τους τίτλους των ομολόγων Senior της τιτλοποίησης, δεν μπορεί να καταστήσει ανεφάρμοστο το ανώτατο όριο του τιμήματος, όπως αυτό ρητά προσδιορίζεται από το Ν 4649/2019. Αυτός είναι, άλλωστε, ο λόγος που το άρθρο 9, παρ. 3, περ. ε΄ και στ΄, απαιτεί να συνυποβληθούν στο ΥΠΟΙΚ, με ποινή απαραδέκτου, τόσο το σχέδιο της σύμβασης πώλησης και μεταβίβασης, όσο και το σχέδιο των όρων έκδοσης των ομολόγων Senior. Το ένα έγγραφο προσδιορίζει το τίμημα που συμφωνήθηκε να λάβει η τράπεζα για την πώληση των τιτλοποιούμενων απαιτήσεων των δανείων της, ενώ το άλλο προσδιορίζει για ποιες από αυτές τις υποχρεώσεις και για ποιο ποσό καλούμαστε να δεσμευθούμε ως εγγυητές οι Φορολογούμενοι. Έτσι, ο νομοθέτης θέτει και τα δύο αυτά ζητήματα ενώπιον της Διοίκησης πριν από τη χορήγηση της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου, με αποτέλεσμα να μην απαλλάσσει το ΥΠΟΙΚ από την υποχρέωση ελέγχου του ύψους του τιμήματος της πώλησης, της πίστωσης ή/και του τρόπου εξόφλησής του και του μη χρηματικού μέρους αυτού που ενσωματώνεται στους τίτλους των ομολόγων Senior. Η δημοσιονομική ευθύνη αρχίζει από την στιγμή που το Ελληνικό Δημόσιο δεσμεύεται με την εγγύηση του Σχεδίου «Ηρακλής», για το οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκρινε ότι δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση, εξετάζοντας το θεωρητικό σχήμα των τιτλοποιήσεων που της κοινοποιήθηκαν, ήτοι με το τίμημα να θεωρείται ότι ανέρχεται μέχρι την αναγραφόμενη καθαρή λογιστική αξία των απαιτήσεων στα βιβλία των τραπεζών και με την αμοιβή του Ελληνικού Δημοσίου να είναι ανάλογη προς τον κίνδυνο που θεωρητικά θα αναλάμβανε ως εγγυητής των αντίστοιχων συναλλαγών. Έτσι, εγγύηση που καλύπτει απαγορευμένο υπερτίμημα ή παραχωρείται με προμήθεια κατώτερη από εκείνη που δικαιολογεί ο πραγματικός κίνδυνος δεν καλύπτεται από την κρίση αυτή της Ευρωπαίκής Επιτροπής, ιδιαίτερα δε, επειδή, όταν ο εγγυημένος τίτλος παραμένει στην εκχωρήτρια τράπεζα, ο φορέας του ενδεχόμενου έμμεσου πλεονεκτήματος, κατά το άρθρο 107, παρ. 1, ΣΛΕΕ, είναι η ίδια αυτή τράπεζα.

Το συμπέρασμα
Στην πραγματικότητα, σε όλες τις συγκεκριμένες αυτές συναλλαγές, η πρωτοφανής αυτή «πατέντα» της ευθείας παραβίασης και καταστρατήγησης των Ν 3156/2003 και Ν 4649/2019 για τις τιτλοποιήσεις, προσέφερε στην Εθνική Τράπεζα και την Eurobank, προστασία κρατικών εγγυήσεων με «καπέλο», ήτοι πάνω από την καθαρή λογιστική αξία των απαιτήσεων ΜΕΑ που τιτλοποίησαν και, μάλιστα, επί προϋφιστάμενων, δικών τους πιστωτικών κινδύνων. Όμως, επειδή την προστασία αυτή δεν θα την αποκτούσαν πότε υπό τους ίδιους όρους από ιδιώτη εγγυητή, με τις συναλλαγές αυτές, έχουν πετύχει εμμέσως το οικονομικό ισοδύναμο της κρατικής ενίσχυσης της εγγύησης των απαιτήσεων ΜΕΑ των ενεργητικών τους, την οποία δεν μπορούσαν ουδόλως να αξιώσουν απευθείας οι ίδιες, σύμφωνα με το ισχύον εθνικό και ευρωπαϊκό νομοκανονιστικό πλαίσιο. Άλλωστε, αυτός είναι ο πραγματικός λόγος για τον οποίο στήθηκε όλο το καρουζέλ των τιτλοποιήσεων των κόκκινων δανείων του συνόλου του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Για να καταφέρουν οι ελληνικές τράπεζες να βάλουν στο χέρι, κυριολεκτικά από την πίσω πόρτα, τις εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου του Σχεδίου «Ηρακλής» για τις απαιτήσεις ΜΕΑ των ενεργητικών τους, μεταμφιέζοντάς τες σε ομόλογα Senior των αλλοδαπών SPVs των αντιστοίχων τιτλοποιήσεων, τα οποία αυτές ελέγχουν απολύτως, μετοχικά, οικονομικά και διοικητικά, προκειμένου, έτσι, να εξαπατήσουν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και αυτή να εγκρίνει τις συναλλαγές των αντίστοιχων τιτλοποιήσεων, χωρίς να τις θεωρήσει ως απαγορευμένες κρατικές ενισχύσεις του Ελληνικού Δημοσίου προς τις εκχωρήτριες τράπεζες, όπως πραγματικά είναι. Και σα να μην έφτανε αυτό, η Εθνική Τράπεζα και Eurobank δεν αρκέστηκαν μόνο στην εξαπάτηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για να βάλουν στο χέρι κρατικές εγγυήσεις που δεν δικαιούνταν για τις απαιτήσεις ΜΕΑ των ισολογισμών τους. Έκαναν ένα βήμα παραπάνω και εξαπάτησαν, ταυτόχρονα, και το Ελληνικό Δημόσιο, μεταμφιέζοντας σε αστραφτερές Ferrari τα σάπια Zastava των κόκκινων δανείων τους, καταφέρνοντας, έτσι, να τα φορτώσουν με «καπέλο» 513.000.000 ευρώ στα συνήθη υποζύγια που δεν είμαστε άλλοι από τους Φορολογούμενους. Δηλαδή τα ίδια εκείνα κορόιδα, για τα οποία, μετά τις Ανακεφαλαιοποιήσεις που ξεκίνησαν από το 2008 και μετά τα 21,5 Δις ευρώ των εγγυήσεων ΕΔ του Σχεδίου «Ηρακλής» και τα άλλα τόσα περίπου του Αναβαλλόμενου Φόρου, δεν περισσεύει κανένα δημοσιονομικό περιθώριο, ούτε ακόμη για να τους εξασφαλίσει τα στοιχειώδη του σούπερ μάρκετ, από τις δεκαπέντε του μήνα που τελειώνει ο μισθός, μέχρι τις τριάντα που πληρώνονται.
Η ερώτηση
Αν ρωτήσετε τον οποιονδήποτε δημιουργό ποια είναι η πιο σίγουρη και δοκιμασμένη καλλιτεχνική συνταγή που μπορεί να κάνει σουξέ ακόμη και ένα κακό τραγούδι ενός μέτριου τραγουδιστή, θα σας απαντήσει ότι είναι το δυνατό ρεφρέν. Και αν, στον αντίποδα, τον ρωτήσετε ποιος είναι ο πρώτος λόγος για τον οποίο μπορεί να πατώσει ακόμη και ένα καλό τραγούδι ενός εξαιρετικού τραγουδιστή, θα σας πει ότι είναι το κακό ρεφρέν. Σκεφτείτε, λοιπόν, τι μπορεί να συμβεί σε ένα μέτριο τραγούδι όταν αυτό δεν έχει καν ρεφρέν και, ακόμη χειρότερα, όταν το ερμηνεύει ένας στρατός ατάλαντων τραγουδιστών που δεν κάνουν κλικ ούτε στην φουκαριάρα τη μάνα τους.
Θα ερωτάστε, φαντάζομαι, τι σχέση μπορεί να έχει η μουσική βιομηχανία με το θέμα που πραγματευόμαστε. Έχει. Και μάλιστα απόλυτη. Ειδικά τώρα, ενόψει της Εξεταστικής Επιτροπής για το Ιδιωτικό Χρέος, την οποία επισπεύδει σύσσωμη η Αντιπολίτευση, που μετά από 7 χρόνια Μητσοτάκη συνεχίζει να βλέπει την δημοσκοπική της βελόνα κολλημένη στον πάτο του πηγαδιού των μετρήσεων. Που όσο στημένες και να είναι, δεν μπορούν να επιδοτήσουν τη ΝΔ με περισσότερες από 5 μονάδες από τις 15 που ρίχνει στο κεφάλι του δεύτερου. Ούτε μπορεί να κλέβουν από την Καρυστιανού τις 36 από τις 40 ποσοστιαίες μονάδες που της λείπουν για να γίνει αυτοδύναμη πρωθυπουργός.
Τι φταίει, λοιπόν και, παρά τις ανέλπιστα φιλότιμες προσπάθειες του Μητσοτάκη να καταρρεύσει, η δημοσκοπική βελόνα της Αντιπολίτευσης αρνείται πεισματικά να ξεκολλήσει; Φταίει ακριβώς το ίδιο πράγμα για το οποίο ακόμη και το εξαιρετικότερο τραγούδι του καλύτερου ερμηνευτή δεν θα γίνει ποτέ σουξέ. Φταίει, δηλαδή, η έλλειψη ρεφρέν στα αφηγήματα του συνόλου της Αντιπολίτευσης. Η οποία, για κακή μας τύχη, δεν διαθέτει δυνατούς δημιουργούς, ούτε εξαιρετικά τραγούδια, ούτε μεγάλα ταλέντα στα μικρόφωνα.
Παρά, όμως, όλες αυτές τις αντιξοότητες, η επερχόμενη Εξεταστική Επιτροπή για το Ιδιωτικό Χρέος μπορεί σήμερα να προσφέρει στο αφήγημα του συνόλου της Αντιπολίτευσης, ένα εξαιρετικό τραγούδι, με πολύ δυνατό ρεφρέν, που θα κάνει σίγουρα κλικ στον μισό ελληνικό πληθυσμό που ψηφίζει και, ακόμη περισσότερο, στην βουβή πλειοψηφία του 50% που απέχει συστηματικά από τις κάλπες. Με πρώτους και καλύτερους τα 4.500.000 ΑΦΜ στα οποία είναι φορτωμένο το ιδιωτικό χρέος με το οποίο χτίστηκαν όλες σχεδόν οι αυτοκρατορίες των μεγάλων ελληνικών ομίλων και το μισό ΑΕΠ της χώρας. Μπορεί ο καθένας μας να φανταστεί τι θα ήταν κατ’ αρχήν οι ίδιες οι τράπεζες και οι κάθε Χόντος, Γερμανός, Κοτσώβολος και Πλαίσιο, οι αυτοκινητάδες, τα σούπερ μάρκετ, τα πολυκαταστήματα και οι ρουχάδες, οι βασιλιάδες της διασκέδασης και της εστίασης, οι κατασκευαστές και οι άρχοντες του real estate, τα υλικά οικοδομών, τα έπιπλα και ο εξοπλισμός οικιών και καταστημάτων, κλπ, κλπ, αν δεν υπήρχαν οι πιστωτικές κάρτες, τα καταναλωτικά δάνεια και οι αλληλόχρεοι λογαριασμοί με τα πλαφόν προεξόφλησης επιταγών, τα στεγαστικά και τα επισκευαστικά δάνεια, τα οποία, μάλιστα, πωλούνταν από τις ίδιες τις τράπεζες, επί 10 ολόκληρα χρόνια, με τον κωδικό προϊόντος «Επισκευαστικά Μαϊμού». Και αν μαζί με την καταναλωτική, την στεγαστική και την επιχειρηματική πίστη, δεν υπήρχαν και τα πρόθυμα κορόιδα που πίστεψαν στο όνειρο που τους πούλησε το ίδιο το σύστημα που σήμερα τους κατηγορεί ως αφερέγγυους και τους συκοφαντεί ως μπαταχτσήδες, γνωρίζοντας, ότι, με τα παθητικά των δικών τους, κόκκινων σήμερα χρεών, χτίστηκαν τα ενεργητικά, ο πλούτος και η δόξα του δήθεν υγιούς κομματιού της ελληνικής οικονομίας.
Αν θέλει, λοιπόν, η Αντιπολίτευση να ξεκολλήσει την δημοσκοπική της βελόνα, ας ξεκινήσει να εκμεταλλεύεται τις πάσες του ιδιωτικού χρέους που μοιράζουμε αφειδώς στην Υπέρβαση εδώ και 13 ολόκληρα χρόνια και ας ξεκινήσει, επί τέλους, τον ουσιαστικό κοινοβουλευτικό έλεγχο, ρωτώντας, εν προκειμένω, τους Σταϊκούρα και Σκυλακάκη τα εξής:
⦁ Γιατί παρανομήσατε και χορηγήσατε χαριστικά στην Εθνική Τράπεζα και την Eurobnak κρατικές εγγυήσεις του Σχεδίου «Ηρακλής» περισσότερες κατά 513.000.000€ από αυτές που δικαιούνταν κατά το Ν 4649/2019;
⦁ Ποιοι και γιατί σας ζήτησαν ή σας υποχρέωσαν να το κάνετε; Ποιους εξυπηρετήσατε; Και με ποια ανταλλάγματα;
⦁ Ποια είναι τα τιμήματα των αντιστοίχων συμβάσεων πώλησης που δεν καταχωρίστηκαν στο Ενεχυροφυλακείο Αθηνών, τις οποίες υποχρεωτικά ελέγξατε, και τι προβλέπεται σχετικά με τον τρόπο καταβολής τους;
⦁ Ποιοι είναι οι υποκρυπτόμενοι μέτοχοι και οι πραγματικοί δικαιούχοι των ιρλανδικών εταιρειών γραμματοκιβωτίου Frontier και Cairo I, II και III;
⦁ Σε πόσες ακόμη τιτλοποιήσεις απαιτήσεων ΜΕΑ έχετε κάνει την ίδια παρανομία;
Και αν θέλετε η δημοσκοπική σας βελόνα, όχι απλά να ξεκολλήσει, αλλά να απογειωθεί, διαβιβάστε τον κοινοβουλευτικό σας έλεγχο, υπό την μορφή μηνυτήριας αναφοράς, στο Ελληνικό FBI, την Οικονομική Εισαγγελία και την Αρχή για το Ξέπλυμα, αφού όλες ανεξαιρέτως οι τιτλοποιήσεις κόκκινων δανείων των ελληνικών τραπεζών έχουν γίνει με τεχνογνωσία «Χωριάτικου», με ένα ολόκληρο δίκτυο ιρλανδικών εταιρειών μαϊμού, με εικονικές διευθύνσεις, ανύπαρκτα γραφεία και χωρίς μετοχικά κεφάλαια και πραγματική οικονομική δραστηριότητα, που διευθύνονται από έναν ολόκληρο στρατό εγκληματικών οργανώσεων αδίστακτων οικονομικών δολοφόνων, μπροστινών και αχυρανθρώπων. Για να βάλετε, έτσι, ενώπιον των ευθυνών της και την κατά δήλωσή της ανεξάρτητη Ελληνική Δικαιοσύνη.
Αν, λοιπόν, θέλετε και το αντέχετε, ιδού πεδίο δόξης λαμπρό. Εμείς κάθε εβδομάδα θα σας δίνουμε και ένα νέο θέμα για να συντηρείτε την δημοσκοπική σας πτήση μέχρι τις εκλογές. Αν όμως είστε ακατάλληλοι ή λίγοι για μια τόσο σοβαρή αποστολή, τότε συνεχίστε να βολεύεστε με την σημερινή σας πολιτική μιζέρια, ίσα-ίσα για να παρασιτείτε τσεπώνοντας τους μισθούς και παριστάνοντας τους τσάμπα μάγκες με τα προνόμια της βουλευτικής σας ιδιότητας, μέχρι να σας ξεράσει το ίδιο το σύστημα που σας ανέδειξε και σας συντηρεί ως χρήσιμους αναλώσιμους στο κτίριο της Βουλής, περιμένοντας την μαμή της ιστορίας να ξεγεννήσει τους πραγματικούς πολιτικούς ηγέτες της επόμενης μέρας.