Τεχνητή νοημοσύνη: Οι νέοι χάνουν την πόρτα εισόδου στην αγορά εργασίας
Η AI ανατρέπει το παραδοσιακό μοντέλο προσλήψεων, με τις επιχειρήσεις να αναζητούν έμπειρα στελέχη και να περιορίζουν τις ευκαιρίες για όσους ξεκινούν την επαγγελματική τους σταδιοδρομία. Τι αποκαλύπτουν οι έρευνες Oliver Wyman, Harvard και Stanford
Μια βαθιά αλλαγή συντελείται στην παγκόσμια αγορά εργασίας εξαιτίας της ταχύτατης εξάπλωσης της τεχνητής νοημοσύνης (AI). Οι επιχειρήσεις αρχίζουν να περιορίζουν τις θέσεις εισαγωγικού επιπέδου, δίνοντας προτεραιότητα σε εργαζομένους που διαθέτουν εμπειρία, επαγγελματική κρίση και δυνατότητα διαχείρισης σύνθετων εργασιών.
Η μετατόπιση αυτή αποτυπώνεται στην έρευνα του Oliver Wyman Forum, σε συνεργασία με το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, στην οποία συμμετείχαν 415 διευθύνοντες σύμβουλοι επιχειρήσεων από διαφορετικούς κλάδους και χώρες.
Το 43% των CEOs σχεδιάζει να περιορίσει τη συμμετοχή των εργαζομένων εισαγωγικού επιπέδου στη σύνθεση του προσωπικού του μέσα στα επόμενα δύο χρόνια. Το αντίστοιχο ποσοστό το 2025 ήταν μόλις 17%.
Η αλλαγή είναι εντυπωσιακή. Μέσα σε έναν χρόνο, το ποσοστό των επικεφαλής επιχειρήσεων που σχεδιάζουν στροφή μακριά από τις junior θέσεις υπερδιπλασιάστηκε.
Την ίδια στιγμή, το 33% των CEOs επιδιώκει να ενισχύσει τη συμμετοχή των εργαζομένων μεσαίου επιπέδου.
Η τεχνητή νοημοσύνη αναλαμβάνει τη δουλειά των νεότερων εργαζομένων
Οι νέες εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης μπορούν ήδη να διεκπεραιώνουν εργασίες που παραδοσιακά αναλάμβαναν οι νεοπροσλαμβανόμενοι υπάλληλοι.
Η σύνταξη απλού προγραμματιστικού κώδικα, η επεξεργασία δεδομένων, η προετοιμασία εγγράφων και η αρχική αξιολόγηση εμπορικών ευκαιριών μπορούν πλέον να πραγματοποιούνται, σε σημαντικό βαθμό, με τη βοήθεια συστημάτων AI.
Αντίθετα, οι εταιρείες εξακολουθούν να χρειάζονται ανθρώπους που μπορούν να αξιολογούν αποτελέσματα, να εντοπίζουν λάθη και να λαμβάνουν αποφάσεις με βάση την επαγγελματική τους εμπειρία.

Αυτό εξηγεί γιατί η ζήτηση μετατοπίζεται προς στελέχη με προϋπηρεσία.
Η εξέλιξη, όμως, δημιουργεί ένα σοβαρό πρόβλημα: αν οι επιχειρήσεις σταματήσουν να προσλαμβάνουν νέους, από πού θα προκύψουν οι έμπειροι εργαζόμενοι που θα χρειάζονται τα επόμενα χρόνια;
Harvard και Stanford καταγράφουν τις επιπτώσεις στους νέους
Τα ευρήματα της Oliver Wyman ενισχύονται από ακαδημαϊκές έρευνες στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μελέτη των ερευνητών Seyed Mahdi Hosseini Maasoum και Guy Lichtinger του Harvard, η οποία αξιοποίησε δεδομένα για περίπου 65 εκατομμύρια εργαζομένους σε περισσότερες από 280.000 επιχειρήσεις, διαπιστώνει ότι η υιοθέτηση της παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης συνδέεται με υποχώρηση της απασχόλησης νεότερων εργαζομένων σε σχέση με επιχειρήσεις που δεν έχουν προχωρήσει σε αντίστοιχες εφαρμογές.
Η μείωση προέρχεται κυρίως από τον περιορισμό των νέων προσλήψεων και λιγότερο από αποχωρήσεις ήδη απασχολούμενων εργαζομένων.
Ακόμη πιο ανησυχητικά είναι τα νεότερα δεδομένα του Stanford Digital Economy Lab.
Σύμφωνα με την αναθεωρημένη μελέτη του Αυγούστου 2026, η απασχόληση εργαζομένων ηλικίας 22 έως 25 ετών σε επαγγέλματα με υψηλή έκθεση στην τεχνητή νοημοσύνη υπολείπεται κατά 19% της πορείας που θα είχε ακολουθήσει εάν εξελισσόταν όπως η απασχόληση των συνομηλίκων τους σε λιγότερο εκτεθειμένα επαγγέλματα.
Αντίστοιχο χάσμα δεν παρατηρείται στους πιο έμπειρους εργαζομένους.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα ευρήματα αποτελούν πρώιμες ενδείξεις των επιπτώσεων της τεχνολογίας και δεν αποδεικνύουν ότι όλες οι μεταβολές οφείλονται αποκλειστικά στην AI.
Η διαφορετική στρατηγική της IBM
Δεν ακολουθούν, πάντως, όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις την ίδια κατεύθυνση.
Η IBM έχει ανακοινώσει ότι σχεδιάζει να τριπλασιάσει τις προσλήψεις εργαζομένων εισαγωγικού επιπέδου στις ΗΠΑ μέσα στο 2026, αναπροσαρμόζοντας παράλληλα τις απαιτήσεις των συγκεκριμένων θέσεων.
Στο νέο μοντέλο, οι νεοπροσλαμβανόμενοι καλούνται να αξιοποιούν εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης, να ελέγχουν τα αποτελέσματά τους και να αναπτύσσουν δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων.
Η επιλογή της IBM αναδεικνύει και το μεγαλύτερο δίλημμα που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις.
Η αντικατάσταση ορισμένων καθηκόντων από την τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να περιορίσει άμεσα το λειτουργικό κόστος. Αν, όμως, συνοδευτεί από δραστική συρρίκνωση των θέσεων εισαγωγικού επιπέδου, απειλεί να αποδυναμώσει τον μηχανισμό εκπαίδευσης των μελλοντικών στελεχών.
Οι εταιρείες αναζητούν σήμερα την εμπειρία που κινδυνεύουν να στερήσουν από τους εργαζομένους του αύριο.