Ελλάδα 2 ταχυτήτων: Φθηνός παράδεισος για τους ξένους, απρόσιτη πατρίδα για τους Έλληνες
Η αγοραστική δύναμη καταρρέει, η στέγη γίνεται είδος πολυτελείας και η χώρα μετατρέπεται σε προορισμό εισοδηματιών, ενώ οι ντόπιοι παλεύουν για την επιβίωση
Μια επικίνδυνη οικονομική αντίφαση διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Η χώρα προβάλλεται διεθνώς ως ένας προσιτός, ειδυλλιακός και ελκυστικός προορισμός για Ευρωπαίους πολίτες, την ώρα που για τη μεγάλη πλειονότητα των ελληνικών νοικοκυριών η καθημερινότητα έχει μετατραπεί σε άσκηση επιβίωσης. Πρόκειται για μια «οικονομία δύο ταχυτήτων», όπου οι ξένοι αγοράζουν φθηνά και ζουν άνετα, ενώ οι Έλληνες βλέπουν το βιοτικό τους επίπεδο να συρρικνώνεται.
Τα στοιχεία της Eurostat αποτυπώνουν με ακρίβεια το χάσμα. Η Ελλάδα παραμένει σταθερά στην προτελευταία θέση της Ε.Ε. ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης, ξεπερνώντας μόνο τη Βουλγαρία. Η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων βρίσκεται στο 67% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, ενώ οι τιμές σε τρόφιμα, ενέργεια και καύσιμα συγκλίνουν – ή και ξεπερνούν – τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές. Έτσι, ένα καλάθι προϊόντων που για έναν Γερμανό θεωρείται λογικό, για έναν Έλληνα απορροφά δυσανάλογο μέρος του μισθού ή της σύνταξης.
Την ίδια στιγμή, η χώρα βιώνει μια άνευ προηγουμένου εισβολή ξένων αγοραστών. Συνταξιούχοι από τη βόρεια Ευρώπη με εισόδημα 2.500 ευρώ τον μήνα θεωρούν τα ελληνικά ακίνητα «ευκαιρία», ενισχυμένοι από τον ευνοϊκό φορολογικό συντελεστή 7% για 15 χρόνια. Παράλληλα, ξένες εταιρείες διαχείρισης ακινήτων αγοράζουν ή μισθώνουν ολόκληρες πολυκατοικίες, μετατρέποντάς τες σε Airbnb και εκτοπίζοντας τους ντόπιους ενοικιαστές. Η στέγη μετατρέπεται σε βιομηχανία, με αστικά ακίνητα να λειτουργούν ως «ξενοδοχεία χωρίς ρεσεψιόν», στεγνώνοντας την αγορά από κατοικίες για μακροχρόνια μίσθωση.
Η στεγαστική κρίση έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις. Το πρόγραμμα «Χρυσή Βίζα» και η ανεξέλεγκτη δράση των εταιρειών βραχυχρόνιας μίσθωσης έχουν οδηγήσει σε ράλι τιμών που καθιστά την ενοικίαση απαγορευτική για νέα ζευγάρια και μισθωτούς. Παραγωγικοί φορείς και ενώσεις καταναλωτών ζητούν πλέον αυστηρό πλαίσιο για τις εταιρείες αυτές και μέτρα προστασίας της ντόπιας κατοικίας. Την ώρα που ο Ευρωπαίος συνταξιούχος απολαμβάνει χαμηλό κόστος ζωής, ο Έλληνας συνταξιούχος των 700 ευρώ δυσκολεύεται να καλύψει βασικές ανάγκες όπως θέρμανση και φάρμακα.
Το αποτέλεσμα είναι μια κοινωνία που κινδυνεύει να οδηγηθεί σε εκτοπισμό. Η Ελλάδα μετατρέπεται σταδιακά σε έναν «ευρωπαϊκό ξενώνα» υψηλών προδιαγραφών για εισαγόμενους εισοδηματίες και ξένα funds, ενώ οι αυτόχθονες πολίτες βιώνουν έναν διαρκή οικονομικό αποκλεισμό. Αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα για τη συγκράτηση της στεγαστικής αισχροκέρδειας, η χώρα απειλείται να εξελιχθεί σε θεματικό πάρκο αναψυχής, όπου οι Έλληνες θα εργάζονται ως χαμηλόμισθο προσωπικό υπηρεσιών για τους ξένους ενοίκους της.
