Άρειος Πάγος: Οριστική καταδίκη συνταξιούχου συμβολαιογράφου σε 5ετή κάθειρξη για υφαρπαγή της περιουσίας της κόρης της
Σύμφωνα με την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου, η μητέρα εκμεταλλεύτηκε την εμπιστοσύνη της κόρης της για να μεταβιβάσει στον εαυτό της ακίνητα αξίας άνω των 665.000 ευρώ
Σε αμετάκλητη καταδίκη συνταξιούχου συμβολαιογράφου σε ποινή κάθειρξης πέντε ετών προχώρησε το Ζ’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου απορρίπτοντας την αίτηση αναίρεσης που είχε υποβάλει η κατηγορούμενη και επικυρώνοντας την απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης για το κακούργημα της απιστίας κατ’ εξακολούθηση.
Η δικαστική διαμάχη, με αντικείμενο περιουσιακή ζημία που αγγίζει τα 665.101,82 ευρώ, έφερε στο προσκήνιο έντονες ενδοοικογενειακές τριβές. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, η κατηγορούμενη, δυσαρεστημένη από την επιλογή της θυγατέρας της να μην ασκήσει τη δικηγορία αλλά και από τον γάμο που αποφάσισε να τελέσει το 2006, «σχεδίασε τη σταδιακή υφαρπαγή του συνόλου της περιουσίας της».
Μητέρα καταδικάστηκε για υφαρπαγή περιουσίας της κόρης της
Όπως σημειώνουν οι ανώτατοι δικαστές, η κατηγορούμενη «παριστάνοντας ψευδώς στην εγκαλούσα ότι μετά την τέλεση του γάμου της έχει πρόθεση να συμφιλιωθεί μαζί της και εκμεταλλευόμενη την επιθυμία της τελευταίας να αποκατασταθούν οι οικογενειακοί δεσμοί τους», την έπεισε να της χορηγήσει πληρεξούσιο. Ενώ η προφορική συμφωνία αφορούσε αποκλειστικά την πώληση ενός ακινήτου στα Πυργαδίκια Χαλκιδικής για την αποπεράτωση οικογενειακής οικίας, η συμβολαιογράφος συνέταξε ένα γενικό πληρεξούσιο, εκμεταλλευόμενη την «απόλυτη εμπιστοσύνη» της κόρης της.
Στη συνέχεια, η κατηγορούμενη προέβη σε σειρά μεταβιβάσεων προς τον εαυτό της με αυτοσύμβαση, καταρτίζοντας συμβόλαια πώλησης και προσύμφωνα δωρεάς για το σύνολο της ακίνητης περιουσίας της κόρης της σε περιοχές της Θεσσαλονίκης και της Χαλκιδικής. Ακόμη και όταν η θυγατέρα της αντιλήφθηκε τυχαία τους σχεδιασμούς και προχώρησε σε επίσημη συμβολαιογραφική ανάκληση του πληρεξουσίου, η μητέρα της «απέκρυψε το γεγονός της ανάκλησης από την αναπληρώτριά της Συμβολαιογράφο» και ολοκλήρωσε τις μεταβιβάσεις των ακινήτων στον εαυτό της, ενώ ακολούθως μεταβίβασε ορισμένα εξ αυτών στην άλλη της κόρη ή τα διοχέτευσε σε τρίτους.
Ο Άρειος Πάγος απέρριψε ως αβάσιμους τους ισχυρισμούς της κατηγορούμενης ότι τα ακίνητα είχαν αποκτηθεί με δικά της εισοδήματα και είχαν γραφτεί εικονικά στην κόρη της, τονίζοντας πως «άσχετα με το πώς αποκτήθηκαν τα επίμαχα ακίνητα, η κυριότητα αυτών ανήκε στην εγκαλούσα».
Παράλληλα, απορρίφθηκε ο ισχυρισμός ότι ενήργησε για να προστατεύσει την περιουσία από τον τότε σύζυγο της κόρης της, καθώς κρίθηκε πως η κατηγορούμενη «ενέπαιζε την εγκαλούσα σχετικά με την απόδοση των ακινήτων της», αφού δεν προέβη σε καμία αποκατάσταση ακόμα και μετά τη λύση του επίμαχου γάμου.
Κατόπιν αυτών, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση διαθέτει την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, επικυρώνοντας οριστικά την καταδίκη.
