Παγίδα με ομόλογα: Δικαιώθηκε συνταξιούχος που έχασε 140.000 ευρώ – Το «φρένο» του Αρείου Πάγου στην τράπεζα

Το Ανώτατο Δικαστήριο δικαίωσε συνταξιούχο πολιτικό μηχανικό και υποχρεώνει την τράπεζα να του επιστρέψει τα χρήματα που έχασε επειδή πείστηκε να τα βάλει σε ένα, υποτίθεται, «σίγουρο» επενδυτικό προϊόν

Της Γιώτας Τέσση, dikastiko.gr

Την υποχρέωση τράπεζας, της εταιρείας διαχείρισης, αλλά και του αρμόδιου υπαλλήλου της να επιστρέψουν το ποσό των 140.590,20 ευρώ σε ηλικιωμένο συνταξιούχο πολιτικό μηχανικό έκρινε αμετάκλητα ο Άρειος Πάγος, βάζοντας τέλος σε μια πολυετή δικαστική διαμάχη για την απώλεια των οικονομιών μιας ζωής.

Ο αποταμιευτής διατηρούσε επί σειρά ετών τις οικονομίες του σε ασφαλείς προθεσμιακές καταθέσεις για τη φροντίδα της οικογένειάς του και της συζύγου του, η οποία αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Λόγω του υψηλού ύψους των καταθέσεών του, τα στελέχη του πιστωτικού ιδρύματος τον προέτρεψαν να ενταχθεί στο τμήμα διαχείρισης μεγάλων πελατών (Private Banking), υποσχόμενοι επωφελέστερη τοποθέτηση των χρημάτων του.

Εκεί, κατόπιν επιμονής των συμβούλων της τράπεζας, πείστηκε να μεταφέρει το κεφάλαιό του σε ένα ειδικό ομόλογο εξωτερικού, το οποίο του παρουσιάστηκε ως μια απόλυτα ασφαλής επιλογή με υψηλές αποδόσεις. Στην πραγματικότητα, όπως αποδείχθηκε, επρόκειτο για τίτλο μειωμένης εξασφάλισης και χαμηλής πιστοληπτικής διαβάθμισης.

Όταν οι εταιρείες που είχαν εκδώσει και εγγυηθεί το προϊόν κατέρρευσαν οικονομικά και έκλεισαν, ο συνταξιούχος είδε την επένδυσή του να χάνει κάθε αξία και τα λεφτά του να κάνουν «φτερά».

Παγίδα με ομόλογα: Το σκεπτικό της απόφασης

Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς του πιστωτικού ιδρύματος και των στελεχών του, κρίνοντας ότι η συμπεριφορά τους συνιστά αδικοπραξία. Στο σκεπτικό της απόφασης υπογραμμίζεται χαρακτηριστικά: «Η ανωτέρω περιγραφόμενη συμπεριφορά των εναγομένων συνιστά αθέτηση του καθήκοντος διαφώτισης, ορθής παροχής συμβουλευτικής καθοδήγησης και προειδοποίησης του ενάγοντος πελάτη τους, αναφορικά κυρίως με την ασφάλεια του κεφαλαίου του… και συνιστά υπαίτια εκ μέρους των εναγόμενων πλημμελή εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους».

Παράλληλα, ο Άρειος Πάγος επεσήμανε ότι ο συνταξιούχος προστατεύεται ως καταναλωτής, καθώς «δεν υπερβαίνει το πρότυπο του μέσου αποταμιευτή, ο οποίος δεν διαθέτει καμία εξειδικευμένη γνώση και εμπειρία επί των επενδυτικών προϊόντων». Στο σκεπτικό σημειώνεται επίσης ότι ο αρμόδιος υπάλληλος που παρείχε τις επενδυτικές συμβουλές «δεν διέθετε τα απαιτούμενα προσόντα… ήτοι το σχετικό πιστοποιητικό επαγγελματικής επάρκειας που χορηγείται από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς».

Γιατί απορρίφθηκε η συνυπαιτιότητα και η αφαίρεση των τόκων

Ιδιαίτερη σημασία έχει η απόρριψη του ισχυρισμού της τράπεζας ότι ο πελάτης ευθυνόταν επειδή δεν πούλησε εγκαίρως το ομόλογο όταν άρχισε η πτώση του. Οι δικαστές σημειώνουν: «Ο ενάγων, όταν διαπίστωσε την πτώση της τρέχουσας αξίας του ομολόγου του, απευθύνθηκε προς τους υπαλλήλους… πλην όμως αυτοί τον καθησύχασαν και τον απέτρεψαν από το να προβεί στην πώληση του ενδίκου ομολόγου, ως εκ τούτου, ήταν εύλογο αυτός να ακολουθήσει τις συμβουλές των υπαλλήλων, που εμπιστεύονταν».

Τέλος, το Ανώτατο Δικαστήριο έβαλε «μπλόκο» και στο αίτημα του ιδρύματος να αφαιρεθούν από την αποζημίωση τα 31.369,76 ευρώ που είχε εισπράξει ο δικαιούχος ως τόκους κατά τη διάρκεια διακράτησης του τίτλου. Όπως αποφάνθηκε το δικαστήριο: «Το κέρδος αυτό δεν προέρχεται από το ζημιογόνο γεγονός της απώλειας του κεφαλαίου του, λόγω της παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς των εναγομένων, αλλά από την παραχώρηση αυτού στις εναγόμενες εταιρίες, οι οποίες το εκμεταλλεύθηκαν με τον προσφορότερο γι’ αυτές τρόπο, αποδίδοντας στον ενάγοντα τους συμφωνηθέντες τόκους και κατά συνέπεια δεν μπορεί να συνυπολογιστεί στη ζημία».

Με την απόφαση η τράπεζα, η εταιρεία διαχείρισης και οι εμπλεκόμενοι υποχρεώνονται να καταβάλουν στο ακέραιο το ποσό των 140.590,20 ευρώ, καλύπτοντας πλήρως την κεφαλαιακή απώλεια του αποταμιευτή.