Νέο ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟ αφήγημα επανένταξης δανειοληπτών και οφειλετών στην οικονομία

Το νέο στοίχημα με τα κόκκινα δάνεια- Αλλάζει στόχευση η κυβέρνηση

Μια διαφορετική φιλοσοφία για την αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους φαίνεται να διαμορφώνεται στο κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο, σηματοδοτώντας ενδεχομένως την απαρχή μιας νέας πολιτικής προσέγγισης στο ζήτημα των «κόκκινων» δανείων.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το τελευταίο διάστημα «ζυμώνονται» στην κυβέρνηση νέες σκέψεις, οι οποίες μετατοπίζουν το επίκεντρο της συζήτησης από την κοινωνική διαχείριση του προβλήματος στην αναπτυξιακή του διάσταση.

Μέχρι σήμερα, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αντιμετωπίζονταν κυρίως ως ένα μεγάλο κοινωνικό ζήτημα. Η πολιτική επικεντρωνόταν στην προστασία των ευάλωτων νοικοκυριών, στη διατήρηση της πρώτης κατοικίας και στη δημιουργία μηχανισμών διευκόλυνσης για όσους αδυνατούσαν να εξυπηρετήσουν τις υποχρεώσεις τους.

Στο οικονομικό επιτελείο φαίνεται να κερδίζει έδαφος μια διαφορετική ανάγνωση. Κυβερνητικοί παράγοντες επισημαίνουν ότι το μεγαλύτερο μέρος των προβληματικών δανείων έχει ήδη φύγει από τους ισολογισμούς των τραπεζών. Ομως το πρόβλημα όχι μόνο δεν λύθηκε, αλλά μεταφέρθηκε στις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (servicers), όπου παραμένουν εγκλωβισμένα περιουσιακά στοιχεία, επιχειρήσεις και παραγωγικές δυνάμεις της οικονομίας.

Η νέα αυτή προσέγγιση αντιμετωπίζει τα «κόκκινα» δάνεια, αλλά και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την Εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία, ως ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια για την ανάπτυξη της χώρας. Η εκτίμηση που διατυπώνεται είναι ότι το υπερβολικό ιδιωτικό χρέος δεν αποτελεί πλέον μόνο κοινωνικό πρόβλημα, αλλά λειτουργεί ως τροχοπέδη για την παραγωγικότητα, τις επενδύσεις και τη δημιουργία νέου πλούτου. Απαιτείται λοιπόν ανάλογη αντιμετώπιση και διαχείριση του προβλήματος

• Το πρώτο στάδιο ήταν η εξυγίανση των τραπεζών (Ηρακλής, τιτλοποιήσεις).
• Το δεύτερο η προστασία των ευάλωτων και οι ρυθμίσεις.
• Το τρίτο, που τώρα φαίνεται να ανοίγει, είναι η απελευθέρωση παραγωγικού κεφαλαίου που έχει εγκλωβιστεί στους servicers και στις ληξιπρόθεσμες οφειλές.

Η κυβέρνηση φαίνεται να μετατοπίζει το ερώτημα από το “πώς θα διαχειριστούμε τα κόκκινα δάνεια” στο “πώς θα επαναφέρουμε στην οικονομία ανθρώπους, επιχειρήσεις και περιουσιακά στοιχεία που σήμερα παραμένουν παγιδευμένα στο ιδιωτικό χρέος”

Συνεργάτες του πρωθυπουργού σημειώνουν ότι η ελληνική οικονομία δεν μπορεί να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητές της, όσο χιλιάδες επιχειρήσεις, επαγγελματίες και ιδιώτες παραμένουν αποκλεισμένοι από την κανονική οικονομική δραστηριότητα.

Οπως τονίζουν, σημαντικό μέρος του παραγωγικού δυναμικού της χώρας βρίσκεται σε μια ιδιότυπη «οικονομική αναστολή», καθώς ακίνητα, επιχειρήσεις και άλλα περιουσιακά στοιχεία παραμένουν δεσμευμένα επί χρόνια χωρίς να παράγουν εισόδημα, επενδύσεις ή θέσεις εργασίας.

Αυτή η φιλοσοφία εκτιμάται ότι θα αποτελέσει τη βάση για νέες πρωτοβουλίες τους επόμενους μήνες. Στόχος δεν θα είναι μόνο η αποτελεσματικότερη διαχείριση των οφειλών, αλλά κυρίως η δημιουργία ενός πλαισίου που θα επιτρέπει σε βιώσιμες επιχειρήσεις και επαγγελματίες να επιστρέψουν στην παραγωγική διαδικασία, να αποκτήσουν ξανά πρόσβαση στη χρηματοδότηση και να επανενταχθούν στην οικονομική ζωή.

Στο πλαίσιο αυτό, κυβερνητικά στελέχη κάνουν λόγο για την ανάγκη διαμόρφωσης μιας πραγματικής «διαδρομής επιστροφής» στην οικονομία. Η αντίληψη που φαίνεται να διαμορφώνεται είναι ότι κράτος, τράπεζες και servicers δεν μπορούν να λειτουργούν με αποκλειστικό στόχο τη διαχείριση ή την εκκαθάριση των προβληματικών απαιτήσεων.

Αντίθετα, απαιτείται ένας νέος μηχανισμός που θα επιβραβεύει τη βιώσιμη αναδιάρθρωση, θα αξιοποιεί παραγωγικά τα δεσμευμένα περιουσιακά στοιχεία και θα επιτρέπει σε όσους μπορούν να σταθούν ξανά στα πόδια τους να επιστρέψουν στην οικονομική δραστηριότητα.

Στην κυβέρνηση θεωρούν ότι η επόμενη φάση της ανάπτυξης δεν θα εξαρτηθεί μόνο από τις μεγάλες επενδύσεις ή την εισροή ξένων κεφαλαίων. Θα κριθεί και από το κατά πόσο η χώρα θα καταφέρει να επαναφέρει στην παραγωγή ένα σημαντικό τμήμα του ανθρώπινου και οικονομικού κεφαλαίου που σήμερα παραμένει αδρανές εξαιτίας του ιδιωτικού χρέους.

Μένει να φανεί αν αυτή η νέα φιλοσοφία θα μεταφραστεί σύντομα σε συγκεκριμένες νομοθετικές παρεμβάσεις. Κυβερνητικοί παράγοντες που συμμετέχουν στις σχετικές συζητήσεις εκτιμούν ότι το πλαίσιο της συζήτησης έχει ήδη αλλάξει. Τα «κόκκινα» δάνεια παύουν να αντιμετωπίζονται αποκλειστικά ως κοινωνικό πρόβλημα και αναδεικνύονται πλέον ως μία από τις σημαντικότερες αναπτυξιακές προκλήσεις της ελληνικής οικονομίας.

ΠΗΓΗ