Τι θεωρείται αδήλωτο εισόδημα, πότε οι κινήσεις λογαριασμών είναι ύποπτες και τι αλλάζει μετά την απόφαση του ΣτΕ

Η απόφαση 484/2026 του Συμβουλίου της Επικρατείας φέρνει σημαντικές αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο η Εφορία αντιμετωπίζει τις τραπεζικές κινήσεις και τις πιστώσεις σε λογαριασμούς. Το ΣτΕ ξεκαθαρίζει ότι η φορολογική διοίκηση μπορεί να χρησιμοποιεί τις κινήσεις των λογαριασμών ως έμμεσες αποδείξεις αδήλωτου εισοδήματος, όταν οι πιστώσεις δεν δικαιολογούνται από δηλωθέντα εισοδήματα ή άλλη τεκμηριωμένη πηγή.

Ωστόσο, η απόφαση βάζει και όρια: Δεν αρκεί η Εφορία να θεωρεί αυτομάτως κάθε μεταφορά χρημάτων ως νέο εισόδημα. Κρίσιμος χρόνος για τη φορολόγηση είναι η στιγμή που το ποσό εισήλθε για πρώτη φορά στην περιουσία του φορολογούμενου, όχι η ημερομηνία μεταφοράς μεταξύ προσωπικών λογαριασμών.

Τι αλλάζει πρακτικά

Μεταφορές μεταξύ προσωπικών λογαριασμών δεν θεωρούνται νέα εισοδήματα.
Αποταμιεύσεις προηγούμενων ετών πρέπει να αποδεικνύονται με συγκεκριμένα στοιχεία (αναλήψεις, παλιές κινήσεις, έγγραφα).
Μεγάλες καταθέσεις χωρίς τεκμηρίωση μπορούν να χαρακτηριστούν αδήλωτο εισόδημα.
Το βάρος απόδειξης για την προέλευση των χρημάτων το φέρει ο φορολογούμενος.

Παραδείγματα που δίνει η απόφαση

Αποζημίωση 100.000€ το 2018 που μεταφέρεται σε άλλο λογαριασμό το 2024: δεν φορολογείται ξανά.
Κατάθεση 80.000€ το 2025 με γενικό ισχυρισμό ότι «είναι αποταμιεύσεις»: φορολογείται αν δεν υπάρχουν αποδεικτικά.
Μεταφορά 30.000€ σε προθεσμιακή και επιστροφή: δεν αποτελεί νέο εισόδημα.

Η απόφαση αποτελεί σημαντικό «φρένο» στις υπερβολικές ερμηνείες των φορολογικών ελέγχων, αλλά ταυτόχρονα ενισχύει την ανάγκη για τεκμηριωμένη διαδρομή χρημάτων.

ΠΗΓΗ