Πρωτομαγιά: Είναι το 8ωρο σύγχρονο αίτημα στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης;
Η Εργατική Πρωτομαγιά αναδεικνύει την ανάγκη για επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων και ενίσχυση της παραγωγικότητας.
Γράφει ο Χρήστος Μέγας
Στα 140 χρόνια (φέτος) από την εξέγερση των εργατών του Σικάγου (1986), υπάρχει το ερώτημα: Καλώς γιορτάζεται η Εργατική Πρωτομαγιά, τι σηματοδοτεί και ποια είναι τα σημερινά σύγχρονα αιτήματα; Η αλήθεια είναι ότι το Εργατικό Δίκαιο είχε μια έντονη παλινδρόμηση τα τελευταία 16 χρόνια.
Αρχικά υπήρξε κρατική (τροϊκανική) παρέμβαση για ονομαστική μείωση τω μισθών και την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων και, ακολούθως, τα τελευταία χρόνια επί Ν.Δ., την πλήρη απελευθέρωση των εργασιακών σχέσεων.
Κυρίως με τις ατομικές συμβάσεις που «υποδεικνύει» η επιχείρηση και με τις οποίες διευθετείται ο ημερήσιος και εβδομαδιαίος/μηνιαίος χρόνος εργασίας (ελαστικό 8ωρο-10ωρο), μετατροπή του 8ώρου σε 4ωρο (παρτ τάιμ), τη μετακίνηση από το 5νθημερο σε διαλείπουσα εργασία 2-3 φορές την εβδομάδα, τη 13ωρη βάρδια (με +40% υπερωρία αυτή τη φορά στο 5ωρο), την κατάργηση του 48ωρου ανάπαυσης (6ήμερη εργασία, συνήθως το Σάββατο).
Εσχάτως και ελλείψει προσωπικού (σ.σ. αν και δεν πρέπει να μας διαφεύγει ο ακήρυχτος «πόλεμος» των μεγάλων επιχειρήσεων εναντίον των μικρών/«οικογενειακών», κάτι που βοήθησε τους μεγάλους παίχτες να μετακινηθούν σε κάποια δικαιώματα προς τους εργαζόμενους), προβλέφθηκε η επέκταση των κλαδικών συμβάσεων ακόμη και με τη συμμετοχή του 40% των εργαζομένων του κλάδου κατά την υπογραφή αυτής και τη 3μηνη (μόλις) διάρκεια της μετενέργειας (σ.σ. ισχύ των διατάξεων της Συλλογικής Σύμβασης σαν όροι ατομικής σύμβασης) κ.α.
Φθηνή εργασία και ανταγωνιστικότητα
Αυτή η εμμονή και ένταση στην φθηνή εργασία, σαν όρος ανταγωνιστικότητας (πιο φθηνή παραγωγή) και διόρθωσης (sic) του ισοζυγίου εξωτερικών πληρωμών (λιγότερες εισαγωγές λόγω κατακρήμνισης του διαθέσιμου εργατικού εισοδήματος), όχι μόνο απέτυχε, αλλά υποβάθμισε την Ελλάδα στο 56% της παραγωγικότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η πατρίδα, αντί να εκσυγχρονιστεί και εισέλθει δυναμικά στο διεθνή ανταγωνισμό, επιμένει να παράγει… χειρωνακτικά όταν διεθνώς έχει εισβάλει η τεχνητή νοημοσύνη.
Πιο αναλυτικά, η παραγωγικότητα ανέρχεται περί τα 38 ευρώ την ώρα στην Ελλάδα, φτάνει τα 76 στη Γερμανία και τα 140 στη Δανία, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΕΒ, Σπύρο Θεοδωρόπουλο. Η υψηλή παραγωγικότητα στη Δανία πρέπει να αποδοθεί και στη φαρμακευτική έρευνα και, ειδικά, στο Ozempic, το φάρμακο για το σάκχαρο που κάνει θραύση σαν σκεύασμα κατά της παχυσαρκίας.
Η Πρωτομαγιά και η ψηφιακή εποχή
Κατά συνέπεια, τη φετινή Πρωτομαγιά, τα σύγχρονα αιτήματα των δυνάμεων της εργασίας συνυπάρχουν με τα παλαιότερα. Με τη μείωση του χρόνου εργασίας, έστω και με ευέλικτη εφαρμογή στη διάρκεια του έτους, να είναι πάντα επίκαιρη διεκδίκηση για περισσότερο ελεύθερο χρόνο!
Στα «παλαιά» αιτήματα δεν μπορούν να παραβλεφθούν οι Συλλογικές Συμβάσεις, η αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος με την αύξησης του αφορολόγητου ορίου και τη μείωση της έμμεσης φορολογίας (ΦΠΑ), την προσιτή και άνετη κατοικία, την ενίσχυση του κοινωνικού μισθού (δωρεάν Παιδεία και Υγεία κ.α.).
Ωστόσο, στην εποχή της ακραίας εξειδίκευσης και της εισβολής της τεχνητής νοημοσύνης δεν μπορεί παρά να υπάρχουν και σύγχρονα αιτήματα: Ίσες ευκαιρίες και δυνατότητες για υψηλού επιπέδου σπουδές και για τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων, πρόβλεψη για τόνωση της οικονομικής και κοινωνικής κινητικότητας, περισσότερο ελεύθερο χρόνο και χώρο στις πυκνοκατοικημένες γειτονιές των πόλεων, τη συνεχή κατάρτιση και μέτρα κατά του ψηφιακού αναλφαβητισμού.
Και πάντα θα υπάρχει το αίτημα για περισσότερες και καλύτερες δουλειές και μεγαλύτερη πολιτική επιρροή!
