Ο Έλληνας ο φτωχότερος εργαζόμενος της ΕΕ…
Μισθοί, αγοραστική δύναμη και το παράδοξο μιας οικονομίας που αναπτύσσεται…χωρίς να ευημερούν οι εργαζόμενοι
Η ελληνική οικονομία εμφανίζει θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης τα τελευταία χρόνια, ωστόσο η εικόνα αυτή δεν αντανακλάται στα εισοδήματα των εργαζομένων. Τα νεότερα στοιχεία για τον μέσο ετήσιο μισθό πλήρους απασχόλησης κατατάσσουν την Ελλάδα στη δεύτερη χαμηλότερη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με απολαβές που φτάνουν μόλις τα 18.000 ευρώ. Η Βουλγαρία παραμένει τελευταία, όμως η ταχύτητα με την οποία συγκλίνουν οι γειτονικές χώρες καθιστά πιθανό το ενδεχόμενο η Ελλάδα να βρεθεί σύντομα στην τελευταία θέση.
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο δυσμενής όταν εξεταστεί ο διάμεσος μισθός, ο οποίος αποτυπώνει καλύτερα την πραγματικότητα της πλειονότητας των εργαζομένων. Η Ελλάδα καταγράφει μία από τις υψηλότερες μισθολογικές ανισότητες στην ΕΕ, με αποτέλεσμα ο διάμεσος μισθός για το 2024 να εκτιμάται στα 15.179 ευρώ. Σε αυτό το επίπεδο, η χώρα υπολείπεται πλέον και της Ουγγαρίας, όπου ο αντίστοιχος μισθός φτάνει τα 16.235 ευρώ, ανατρέποντας δεδομένα δεκαετιών.
Το μεγαλύτερο όμως σοκ προκύπτει όταν οι μισθοί προσαρμοστούν στο τοπικό κόστος ζωής. Παρότι ο Έλληνας εργαζόμενος αμείβεται ονομαστικά λίγο υψηλότερα από τον Βούλγαρο, καλείται να ζήσει σε μια οικονομία με δείκτη τιμών στο 86, έναντι 74 στην Ουγγαρία και 60 στη Βουλγαρία. Σε όρους αγοραστικής δύναμης, η κατάταξη αντιστρέφεται πλήρως: Ουγγαρία 21.939 ευρώ, Βουλγαρία 19.942 ευρώ, Ελλάδα 17.650 ευρώ. Έτσι, ο Έλληνας εργαζόμενος καταλήγει να είναι ο φτωχότερος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς την πραγματική δυνατότητα κάλυψης βασικών αναγκών.
Τα ευρήματα αυτά επιβεβαιώνονται και από πρόσφατες εκθέσεις. Η Τράπεζα της Ελλάδος επισημαίνει ότι οι πραγματικοί μισθοί παραμένουν χαμηλότεροι από τα επίπεδα του 2009, καθώς ο επίμονος πληθωρισμός σε τρόφιμα και στέγαση εξανεμίζει τις αυξήσεις. Το Eurofound καταγράφει από τα υψηλότερα ποσοστά «εργαζόμενων φτωχών» στην ΕΕ, ενώ το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ σημειώνει ότι η αγοραστική δύναμη του κατώτατου μισθού είναι η χαμηλότερη στην Ευρωζώνη, με το ένα τρίτο του εισοδήματος να κατευθύνεται σε ενοίκια και ενέργεια.
Η Ελλάδα φαίνεται να ακολουθεί μια πορεία διπλής ταχύτητας: δημοσιονομικά συγκλίνει με την Ευρώπη, αλλά κοινωνικά και βιοτικά απομακρύνεται. Το αποτέλεσμα είναι μια γενιά εργαζομένων που, παρά την εξειδίκευση και την παραγωγικότητά τους, διαθέτει το πιο αδύναμο πορτοφόλι της ηπείρου.
