Ηφαίστειο 50 χλμ. από την Αθήνα…συσσωρεύει τεράστιες ποσότητες μάγματος!
Συσσώρευση τεράστιων ποσοτήτων μάγματος κάτω από τα Μέθανα – Τι δείχνουν οι αναλύσεις 1.250 κρυστάλλων ζιρκονίου και γιατί οι επιστήμονες μιλούν για επανεκτίμηση κινδύνου
Νέα επιστημονικά δεδομένα φέρνουν στο προσκήνιο το ηφαίστειο των Μεθάνων, μόλις 50 χιλιόμετρα από την Αθήνα, το οποίο θεωρούνταν ανενεργό για περισσότερα από 100.000 χρόνια. Σύμφωνα με την έρευνα που παρουσιάστηκε, το ηφαίστειο συσσωρεύει σταθερά μεγάλες ποσότητες μάγματος σε βάθος, γεγονός που ανατρέπει την εικόνα της «σιωπηλής» ηφαιστειακής ζώνης και οδηγεί σε νέα αξιολόγηση των πιθανών κινδύνων .
Οι επιστήμονες ανέλυσαν πάνω από 1.250 κρυστάλλους ζιρκονίου, οι οποίοι λειτουργούν σαν φυσικές χρονοκάψουλες, καταγράφοντας τις συνθήκες σχηματισμού του μάγματος μέσα σε χρονικό ορίζοντα 700.000 ετών. Η μελέτη αποκάλυψε ότι το μάγμα κάτω από τα Μέθανα συνέχιζε να παράγεται σχεδόν αδιάκοπα, παρά τη μακρά περίοδο ηρεμίας του ηφαιστείου. Όπως εξηγεί ο ηφαιστειολόγος Olivier Bachmann, τα ηφαίστεια μπορούν να «αναπνέουν» υπόγεια για χιλιετίες χωρίς να εκδηλώνουν επιφανειακή δραστηριότητα .
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά ευρήματα αφορά τη σύσταση του μάγματος, το οποίο βρέθηκε ιδιαίτερα πλούσιο σε νερό. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αυτό οφείλεται στην επίδραση ιζημάτων του θαλάσσιου πυθμένα στον μανδύα κάτω από την περιοχή, διαδικασία που ενισχύει την παραγωγή μάγματος. Η ταχεία κρυστάλλωση μάγματος με υψηλή περιεκτικότητα σε νερό μπορεί να μειώνει την πιθανότητα εκρήξεων, ωστόσο οι επιστήμονες τονίζουν ότι απαιτείται περαιτέρω μελέτη για ασφαλή συμπεράσματα.
Η έρευνα υπογραμμίζει ότι η μακρά ηφαιστειακή σιωπή δεν αποτελεί ένδειξη «σβησμένου» ηφαιστείου. Αντίθετα, μπορεί να σηματοδοτεί τη δημιουργία ενός μεγάλου και δυνητικά πιο επικίνδυνου συστήματος μάγματος. Αυτό έχει σημαντικές επιπτώσεις για χώρες με έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα, όπως η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ινδονησία και η Ιαπωνία, όπου πολλά ηφαίστεια θεωρούνται ανενεργά αλλά παρουσιάζουν υπόγεια σημάδια ζωής .
Τα Μέθανα αποτελούν μέρος του ελληνικού ηφαιστειακού τόξου, μαζί με τη Σαντορίνη, τη Μήλο και τη Νίσυρο. Τα νέα δεδομένα ενισχύουν την ανάγκη συνεχούς παρακολούθησης και αναθεώρησης των μοντέλων εκτίμησης κινδύνου, καθώς η υπόγεια δραστηριότητα μπορεί να εξελίσσεται για χιλιάδες χρόνια πριν εκδηλωθεί στην επιφάνεια.
