Η στέγαση σε αδιέξοδο: Η Ελλάδα στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης
Μόλις 66% δηλώνει ικανοποιημένο από την κατοικία του – Millennials και Gen Z βιώνουν τη μεγαλύτερη πίεση
Η εικόνα της στέγασης στην Ευρώπη δείχνει σημάδια σταθεροποίησης, όμως η Ελλάδα παραμένει μια από τις μεγάλες εξαιρέσεις. Σύμφωνα με το European Housing Trend Report 2025 της REMAX Europe, μόλις το 66% των Ελλήνων δηλώνει ικανοποιημένο από τις συνθήκες διαβίωσης, έναντι 77% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Η διαφορά αυτή δεν είναι απλώς αριθμητική· αποτυπώνει μια καθημερινότητα που γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη, ειδικά για όσους αναζητούν προσιτή και αξιοπρεπή κατοικία.
Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χαμηλότερες θέσεις της κατάταξης, δίπλα σε χώρες όπως η Ουγγαρία, ενώ κράτη όπως η Ολλανδία, η Αυστρία και η Ελβετία καταγράφουν πολύ υψηλότερα επίπεδα ικανοποίησης. Το χάσμα διευρύνεται κυρίως λόγω του αυξημένου κόστους στέγασης και της περιορισμένης προσφοράς ποιοτικών κατοικιών. Τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί, η αγορά ακινήτων παραμένει απρόσιτη για τους περισσότερους και οι επιλογές στα μεγάλα αστικά κέντρα είναι ελάχιστες. Δεν είναι τυχαίο ότι ένας στους τρεις Έλληνες δηλώνει πως σκέφτεται να μετακομίσει μέσα στον επόμενο χρόνο.
Η κρίση πλήττει εντονότερα τις νεότερες γενιές. Millennials και Gen Z εμφανίζουν τα υψηλότερα επίπεδα δυσαρέσκειας, όχι λόγω αυξημένων προσδοκιών, αλλά εξαιτίας της οικονομικής πραγματικότητας που αντιμετωπίζουν: χαμηλότερα εισοδήματα, υψηλά ενοίκια και ελάχιστες προοπτικές ιδιοκατοίκησης. Παράλληλα, η έλλειψη χώρου αποτελεί βασικό παράγοντα δυσφορίας. Στην Ευρώπη, το 37% όσων δηλώνουν μη ικανοποιημένοι αναφέρει ότι το σπίτι τους δεν καλύπτει τις ανάγκες τους, με το ποσοστό να αυξάνεται ακόμη περισσότερο στις νεότερες ηλικίες.
Στην Ελλάδα, το πρόβλημα εντείνεται λόγω του μικρού μεγέθους πολλών κατοικιών και της περιορισμένης διαθεσιμότητας μεγαλύτερων σπιτιών σε προσιτές τιμές. Όσοι ζουν σε μονοκατοικίες εμφανίζονται σαφώς πιο ικανοποιημένοι, όμως αυτή η επιλογή παραμένει απρόσιτη για τη μεγάλη πλειονότητα των πολιτών. Η ιδιοκατοίκηση, που παραδοσιακά αποτελούσε πυλώνα σταθερότητας, υποχωρεί, με όλο και περισσότερους να παραμένουν για χρόνια στο ενοίκιο, συχνά χωρίς καμία προστασία από αυξήσεις και εξώσεις.
Η ζωή στα μεγάλα αστικά κέντρα χάνει σταδιακά την ελκυστικότητά της. Οι κάτοικοι των πόλεων δηλώνουν λιγότερο ικανοποιημένοι, καθώς το υψηλό κόστος, η έλλειψη χώρου και η υποβάθμιση της ποιότητας ζωής δημιουργούν ένα περιβάλλον πίεσης. Η τάση φυγής προς την περιφέρεια ενισχύεται, αλλά δεν αποτελεί ρεαλιστική επιλογή για όλους, ειδικά για όσους εργάζονται σε κλάδους που απαιτούν φυσική παρουσία στα μεγάλα κέντρα.
Η συνολική εικόνα δείχνει ότι η στέγαση στην Ελλάδα έχει μετατραπεί σε έναν από τους βασικότερους παράγοντες κοινωνικής ανισότητας. Καθώς το κόστος αυξάνεται και οι επιλογές μειώνονται, ολοένα και περισσότεροι –ιδίως νέοι– βρίσκονται αποκλεισμένοι από την πρόσβαση σε αξιοπρεπή κατοικία, εγκλωβισμένοι σε μια αγορά που δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους.
