Κομισιόν: «Μάθετε να ζείτε με τη λειψυδρία»
Η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε ερώτηση του ΚΚΕ αποκαλύπτει προτεραιότητα στα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων έναντι των λαϊκών αναγκών
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΚΚΕ Κώστα Παπαδάκη σχετικά με τις ελλείψεις νερού και την αύξηση του κόστους ύδρευσης, ουσιαστικά καλεί τους λαούς να μάθουν να ζουν με μόνιμη λειψυδρία. Η απάντηση της Επιτρόπου Roswall επικαλείται την Οδηγία-πλαίσιο για τα ύδατα, δίνοντας πλήρη κάλυψη στην πολιτική εμπορευματοποίησης του νερού και στην αρχή της «ανάκτησης κόστους», που μεταφράζεται σε χαράτσια για τα νοικοκυριά και τους μικρούς αγρότες.
Η Κομισιόν υποστηρίζει ότι «δίκαιη κατανομή» σημαίνει προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων – ξενοδοχειακών μονάδων και βιομηχανιών – ενώ οι λαϊκές οικογένειες καλούνται να πληρώνουν πανάκριβα τιμολόγια ή να καταφεύγουν σε εμφιαλωμένο νερό. Παράλληλα, η ΕΕ επαίρεται για κονδύλια ύψους 1,2 δισ. ευρώ την περίοδο 2021–2027, την ώρα που τα έργα υποδομής παραμένουν ελάχιστα και γίνονται μέσω ΣΔΙΤ, με το κόστος να μετακυλίεται στους πολίτες.
Η κατάσταση στην Ελλάδα
- 5,4 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε περιοχές με ελλείψεις νερού.
- Οι απώλειες λόγω διαρροών σε απαρχαιωμένα δίκτυα φτάνουν το 40% πανελλαδικά (23% στην Αττική).
- Σε πολλές περιοχές, όπως Πελοπόννησος, Θεσσαλία, Κρήτη και Κέρκυρα, καταγράφονται διακοπές ύδρευσης και περιορισμοί στην άρδευση.
- Οι μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες καταφεύγουν σε ιδιωτικές γεωτρήσεις, ενώ προωθείται η πανάκριβη και μη βιώσιμη λύση της αφαλάτωσης.
Πολιτικές ευθύνες
Η πολιτική της ΕΕ και των ελληνικών κυβερνήσεων αντιμετωπίζει το νερό ως εμπόρευμα, με γνώμονα το κέρδος. Πρόσφατα ανακοινώθηκε η συγχώνευση δημόσιων υπηρεσιών Ύδρευσης – Αποχέτευσης για τη δημιουργία επιχειρήσεων «μεγάλης κλίμακας», ενώ προωθείται η ιδιωτικοποίηση των Τοπικών Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων (ΤΟΕΒ). Οι επιλογές αυτές οδηγούν σε ακόμη μεγαλύτερες ελλείψεις και αυξήσεις στο αρδευτικό νερό, επιβαρύνοντας τους μικρούς παραγωγούς.
Η απάντηση της Κομισιόν αποκαλύπτει μια στρατηγική που θέτει σε δεύτερη μοίρα τις λαϊκές ανάγκες, προτάσσοντας την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Το νερό, αντί να αντιμετωπίζεται ως κοινωνικό αγαθό, μετατρέπεται σε εμπόρευμα, με συνέπειες που απειλούν την καθημερινότητα εκατομμυρίων πολιτών.
