Νέο ρεζιλίκι: Το Ευρωδικαστήριο καταδικάζει την Ελλάδα για 33 χρόνια καθυστερήσεων σε τραπεζική υπόθεση!
Η υπόθεση αφορούσε τη δικαστική διαμάχη μεταξύ της ιρανικής Bank Saderat Iran και της πρώην Αγροτικής Τράπεζας Ελλάδος, η οποία διήρκεσε περισσότερο από τρεις δεκαετίες, από το 1980 έως το 2013.
Σε μία ακόμη ηχηρή ευρωπαϊκή καταδίκη, το Δικαστήριο του Στρασβούργου καταδίκασε χθες, 22 Ιουλίου, την Ελλάδα, φέρνοντας σε πρώτο πλάνο την αδυναμία του ελληνικού δικαστικού συστήματος να απονείμει Δικαιοσύνη εντός εύλογου χρόνου και επισημαίνοντας τις ατέρμονες καθυστερήσεις και την παραβίαση του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη.
Μία δίκη χωρίς τέλος
Όλα ξεκίνησαν όταν η Αγροτική κατέθεσε αγωγή κατά της Saderat και δύο εκπροσώπων της, καταλογίζοντάς τους παράνομες ενέργειες και ζητώντας αποζημίωση. Η ιρανική τράπεζα απάντησε με ανταγωγή, ισχυριζόμενη ότι υπήρξαν παράνομες πράξεις και από την πλευρά της Αγροτικής. Λίγα χρόνια αργότερα, προστέθηκε και τρίτη αγωγή για τους τόκους της απαίτησης. Οι υποθέσεις αυτές εξετάστηκαν ενιαία, αλλά η εκδίκασή τους εξελίχθηκε σε έναν δικαστικό μαραθώνιο γεμάτο καθυστερήσεις.
Η πρωτόδικη εκδόθηκε μόλις το 2010, με την Bank Saderat να καταδικάζεται σε καταβολή περίπου 476.000 ευρώ με τόκους.
Η Bank Saderat Iran δεν εγκατέλειψε τη μάχη. Άσκησε έφεση, αμφισβητώντας ευθέως τη νομιμότητα της εικοσαετούς παραγραφής που επικαλέστηκε η Αγροτική, υποστηρίζοντας ότι μετά τη μετατροπή της τελευταίας σε ανώνυμη εταιρεία το 1990, δεν μπορούσε πλέον να απολαμβάνει ειδικές νομοθετικές ρυθμίσεις, τη στιγμή μάλιστα που για όλους τους υπόλοιπους πιστωτές ισχύει γενική πενταετής παραγραφή. Το Εφετείο απέρριψε την ένσταση, επικυρώνοντας την απόφαση του Πρωτοδικείου και αποδεχόμενο πως, παρά την αλλαγή του εταιρικού της τύπου, η Αγροτική εξακολουθούσε να λειτουργεί ως ειδικός φορέας χρηματοδότησης με κρατική αποστολή στον αγροτικό τομέα.
Η υπόθεση έφτασε στον Άρειο Πάγο. Η ιρανική τράπεζα επανέφερε το ζήτημα της συνταγματικής ισότητας, τονίζοντας πως η διατήρηση του προνομιακού καθεστώτος παραγραφής οδηγεί σε άνιση μεταχείριση εις βάρος των λοιπών τραπεζών και των οφειλετών τους. Όμως και αυτή η τελευταία νομική προσπάθεια έπεσε στο κενό. Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι οι διατάξεις υπέρ της Αγροτικής παραμένουν σε ισχύ και δεν αντίκεινται στο Σύνταγμα, καθώς σχετίζονται με τον δημόσιο, κοινωφελή χαρακτήρα της αποστολής της. Η 20ετής παραγραφή θεωρήθηκε εύλογη συνέχεια του ιδιαίτερου θεσμικού ρόλου που η ΑΤΕ είχε διαχρονικά αναλάβει για τη στήριξη της αγροτικής πίστης.
Η ετυμηγορία του Στρασβούργου
Η Bank Saderat προσέφυγε στο Δικαστήριο του Στρασβούργου, υποστηρίζοντας ότι η ευνοϊκή αυτή μεταχείριση παραβίαζε το δικαίωμα στην περιουσία και την αρχή της ισότητας, κάνοντας επίσης λόγο για αδικαιολόγητες καθυστερήσεις.
Το Στρασβούργο απέρριψε τα επιχειρήματα για προσβολή στην περιουσία, στάθηκε όμως στις αδικαιολόγητες καθυστερήσεις που χαρακτήρισαν την υπόθεση. Η δίκη διήρκεσε πάνω από 30 χρόνια, με το Δικαστήριο να τονίζει ότι η Ελλάδα απέτυχε να εξασφαλίσει την απονομή της Δικαιοσύνης εντός εύλογου χρόνου. Αυτό, σύμφωνα με το Δικαστήριο, παραβίασε τα θεμελιώδη δικαιώματα σε δίκαιη και άμεση δίκη.
Η Ελλάδα υποχρεώθηκε να καταβάλει 9.000 ευρώ για ηθική βλάβη και 3.075 ευρώ για δικαστικά έξοδα.
