Το παιχνίδι είναι σικέ…
Του Γιώργου Κράλογλου
“Κάνε ό,τι λιγότερο μπορείς και σώσε ό,τι περισσότερο μπορείς. Ανάπτυξη πάντως δεν θα δεις, όσο κι αν κοπιάσεις. Το παιχνίδι είναι σικέ…”
Πώς να προσπεράσεις το σχόλιο Puriom (σημερινός τίτλος και εισαγωγή) στο προηγούμενο σημείωμα της στήλης “Μη πετάμε την σκούφια μας στον αέρα…” όπου υπογραμμίζαμε την προσοχή μας να αποφύγουμε την πολιτική φανφάρα και να καταλάβουμε τι σημασία έχουν (για την όποια μικρομεσαία και μικρή επιχείρησή) όλα όσα χειρίζεται η Πολιτεία.
΄Όλα εκείνα δηλαδή που ξεκινούν από τις ανάγκες για επενδύσεις εκσυγχρονισμού ή τις καινοτομίες μέχρι τις υποχρεώσεις τους για τα μέτρα λειτουργίας τους στο περιβάλλον και βεβαίως για το μισθολογικό και τις αμοιβές.
Το μεταφέρω στη στήλη σήμερα (ως ερέθισμα) για να δοθεί η συνέχεια που αρμόζει καθώς (κατά την γνώμη μου) πρόκειται για πολύπλευρο θέμα, που από εδώ και πέρα θα είναι στα κορυφαία που θα μας απασχολήσουν.
“… Πέρα από την προσωπική μου εκτίμηση (σ.σ. γράφει το σχόλιο Puriom) για την πορεία της επιχείρησής μου καθαυτής, ως συνετός επιχειρηματίας (νομικός όρος) κρίνω ότι η επέκταση, η ανάπτυξη, η πρόσληψη προσωπικού κλπ κρίνονται επικίνδυνη κίνηση για την διατήρηση της βιωσιμότητας της τρέχουσας μορφής και πορείας της επιχείρησης.
Η μέθοδος “επιθετικά μπροστά”, γιατί μόνο αυτό θα φέρει ανάπτυξη, κρίνεται ως πρακτική περασμένων δεκαετιών όποτε και δεν είχε παρθεί ακόμα στρατηγική απόφαση εξόντωσης των μικρών επιχειρήσεων. Ναι, αυτών της… ραχοκοκαλιάς.
Σήμερα ραχοκοκαλιά είναι τα καρτέλ και μόνο. Στον κλάδο μου υπάρχει μόνο μια φράση, που δεν έχει να κάνει με την ανάπτυξη και είναι η εξής: “Κάνε ό,τι λιγότερο μπορείς και σώσε ό,τι περισσότερο μπορείς. Ανάπτυξη πάντως δεν θα δεις, όσο κι αν κοπιάσεις. Το παιχνίδι είναι σικέ…”
Υπάρχει πουθενά υπερβολή στα γραφόμενα σε όλο το σχόλιο; Είναι σε φάση ανάπτυξης η μικρομεσαία μας μεταποίηση και έχουμε ως δεδομένα κάποια κίνητρα για επιθετική τακτική στην οικονομία μας;
Θέλετε να ρίξουμε μια ματιά στις στοχεύσεις της κυβέρνησης για να δούμε τι μπορεί να περιμένει ο μικρός και ο μεσαίος για να κάνει την “επίθεσή” του αντί να τα μαζεύει και να τα μικραίνει όσο γίνεται περισσότερο όπως κάνει σήμερα;
Ετοιμάζουν (μετά από μισό αιώνα μεταπολίτευσης)άλλο ένα νομοσχέδιο για την πάταξη (λέει) της γραφειοκρατίας. Και όταν οι επιτροπές και οι ομάδες εργασίας καταλήξουν στο πως θέλουν να είναι οι αδειοδοτήσεις (7-8 φορές έχει μελετηθεί ξανά το ίδιο θέμα) θα αλλάξουμε το σύστημα.
Στηνσυνέχεια θα ασχοληθούν και με τη χρηματοδότηση των μικρών και μεσαίων. Για την εγκατάστασή τους θα ακολουθήσει το χωροταξικό το οποίο το ετοιμάζουμε στον τόπο μας κάπου 15 χρόνια.
Τα ακούσαμε όλα αυτά ως κυβερνητικές στοχεύσεις και προγράμματα άλλες 10-15 φορές στον μισό αιώνα που υποτίθεται ότι το κράτος και ο συνεχής κρατισμός τους πήρε στα χέρια του και την ανάπτυξη.
Τι άλλαξε λοιπόν τώρα ώστε στο 12μηνο μέχρι τις εκλογές (σύμφωνα με πρωθυπουργικές τωρινές διαβεβαιώσεις) η πολιτική θα παίξει το παιχνίδι της αποκλειστικά με τους μικρομεσαίους. Και αν το παίξει θα είναι με τους κανόνες της οικονομίας ή θα είναι πάλι σικέ;
