Το νέο δόγμα των ΗΠΑ που ανάβει φωτιές στον πλανήτη: «Το διεθνές δίκαιο χρησιμοποιείται πλέον ως ασπίδα από κράτη-παρίες»
Από την στήλη Χαμελαίων του euro2day.gr
Τραμπ: Την ώρα που οι περισσότεροι ηγέτες της Δύσης προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα όσα κάνει ο Αμερικανός πρόεδρος, ή τέλος πάντων να αποφύγουν να πάρουν θέση, διότι οι ενέργειες του προσκρούουν στο διεθνές δίκαιο, ο ίδιος κάνει ακριβώς το αντίθετο!
Μιλάει καθαρά και δίνει με άνεση το στίγμα ότι ήθελε να ρίξει τον Μαδούρο στη Βενεζουέλα (και ότι θέλει να αποκτήσουν οι ΗΠΑ τη Γροιλανδία), διότι αυτό προτάσσει το αμερικανικό συμφέρον, γεωπολιτικό και οικονομικό. Χωρίς να αγωνιά για τα προσχήματα του “διεθνούς δικαίου”.
Με τον τρόπο αυτό, επιδεικνύει κάτι που οι οπαδοί του στις ΗΠΑ θεωρούν μεγάλο πλεονέκτημα, απέναντι στους «άλλους» πολιτικούς: Ότι δεν είναι υποκριτής.
Πραγματικά απολαυστικό σε αυτό το πλαίσιο είναι το ακόλουθο βίντεο από την πασίγνωστη αμερικανική εκπομπή «The Daily Show», το οποίο πραγματικά αξίζει να δείτε, όχι γιατί είναι «φιλικό» προς τον Τραμπ αλλά διότι απεικονίζει μεσω της σάτιρας, την τρέχουσα πραγματικότητα:
Undoubtedly coincidental but hilarious to see that the latest Daily Show makes the exact same argument as my article.pic.twitter.com/cQ15DLXUfS
— Arnaud Bertrand (@RnaudBertrand) January 7, 2026
Βεβαίως, το editorial board της Wall Street Journal αποφάνθηκε προχθές ότι «το διεθνές δίκαιο χρησιμοποιείται πλέον ως ασπίδα από κράτη-παρίες», προκειμένου να υπερασπιστεί «θεσμικά» την αμερικανική επέμβαση.
Η κραταιά αμερικανική εφημερίδα δεν συγκαταλέγεται στα συμπολιτευόμενα με τον πρόεδρο ΜΜΕ, πλην όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση τάχθηκε δίπλα του, μάλλον για… ευνόητους λόγους. (πετρέλαια, άλλοι φυσικοί πόροι της Βενεζουέλας, μείωση της επιρροής Ρωσίας και Κίνας στο Δυτικό Ημισφαίριο κλπ.).
Είναι το πρώτο αλλά δυνατό σήμα, ότι τα «γεράκια» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής αρχίζουν και ξεκολλάνε από το κατεστημένο των Δημοκρατικών, (όπου είχαν κατασκηνώσει για τα καλά με την πρώτη προεδρία Τραμπ) για να πανηγυρίσουν, μαζί του, την «αναβίωση» της αμερικανικής ισχύος.
Σημειώστε το αυτό, διότι αν η επιστροφή τους γίνει με όρους Τραμπισμού, μπορεί να διευκολύνει πολύ τους σχεδιασμούς του, για την Ευρώπη και την Ουκρανία.
ΥΓ: Το ότι η Δύση του Τραμπ μοιάζει με… Άγρια Δύση, έχει τα πλεονεκτήματα του για τις ΗΠΑ, έχει όμως μειονεκτήματα για τον τρόπο λειτουργίας του διεθνούς συστήματος. Με μια φράση, ευνοεί τις ΗΠΑ εκεί που οι αντιστάσεις είναι χαμηλές, δηλαδή στις σχέσεις τους με την υπόλοιπη Δύση και με το Δυτικό Ημισφαίριο, ίσως -όχι σίγουρα, σημειώνουμε, ίσως- και τη Μέση Ανατολή. Σε άλλες περιοχές όμως, κοντά στη Ρωσία και την Κίνα, στην Ασία και την Αφρική, η κατάσταση μπορεί να εξελιχθεί προς όφελος άλλων, όπως η Ρωσία και βεβαίως η Κίνα. Θα ζήσουμε πολύ ενδιαφέρουσες στιγμές.