Τέλος στο σενάριο για «πλαφόν» στα ενοίκια
Η κυβέρνηση διαψεύδει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο ανώτατων μισθωμάτων
Η κυβέρνηση επιχειρεί να κλείσει οριστικά το παράθυρο που άνοιξε για ενδεχόμενο πλαφόν στα ενοίκια, μετά τις συζητήσεις που προκάλεσε η νέα Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική Πολιτική 2026–2035, η οποία βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση. Πηγές του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας ξεκαθαρίζουν ότι δεν εξετάζεται κανένα ανώτατο όριο μισθωμάτων, ούτε προβλέπεται σχετική πρόταση στο κείμενο της στρατηγικής .
Κεντρικό στοιχείο της νέας πολιτικής είναι η δημιουργία ενός εθνικού δείκτη τιμών ακινήτων και ενοικίων, ο οποίος θα βασίζεται σε πραγματικά δεδομένα της αγοράς: μεταβιβάσεις, μισθώσεις, τραπεζικές αποτιμήσεις και φορολογικές δηλώσεις. Στόχος είναι η χαρτογράφηση των πιέσεων στη στέγαση σε κάθε περιοχή, αλλά και η δυνατότητα στοχευμένων παρεμβάσεων όπου κρίνεται αναγκαίο .
Σύμφωνα με τη στρατηγική, ο δείκτης θα μπορούσε να λειτουργήσει ως εργαλείο αναφοράς για ειδικές ρυθμίσεις σε κατοικίες χαμηλής ποιότητας ή χαμηλής ενεργειακής απόδοσης. Ωστόσο, το υπουργείο διευκρινίζει ότι αυτό δεν συνιστά πλαφόν, αλλά πιθανές παρεμβάσεις μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και με στόχο την προστασία των πιο ευάλωτων ενοικιαστών .
Η συζήτηση για τα ενοίκια αναζωπυρώθηκε λόγω της μεγάλης ανόδου τους. Το 2025, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, τα μισθώματα αυξήθηκαν κατά 10%, έναντι μόλις 2,9% στην ευρωζώνη. Παράλληλα, ο πληθωρισμός στέγασης έφτασε το 5,5%, σχεδόν τριπλάσιος από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ως αποτέλεσμα, σχεδόν το 29% των Ελλήνων δαπανά πάνω από το 40% του εισοδήματός του μόνο για στέγαση – ποσοστό 3,5 φορές υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο .
Το υπουργείο επισημαίνει ότι η διεθνής εμπειρία από χώρες που επέβαλαν πλαφόν είναι συχνά προβληματική, με παρενέργειες όπως μείωση προσφοράς, πάγωμα επενδύσεων και υποβάθμιση του οικιστικού αποθέματος. Στην Ελλάδα, η εκτεταμένη υποδήλωση μισθωμάτων καθιστά τέτοιου είδους παρεμβάσεις ακόμη πιο δύσκολες, καθώς θα μπορούσαν να ενισχύσουν την αδήλωτη οικονομία αντί να τη μειώσουν .
Η κυβερνητική κατεύθυνση επικεντρώνεται στην αύξηση της προσφοράς κατοικιών, την αξιοποίηση κλειστών ακινήτων, την ενίσχυση της κοινωνικής και προσιτής κατοικίας και τη διευκόλυνση των νέων στην απόκτηση πρώτης κατοικίας. Παράλληλα, προωθούνται στοχευμένα μέτρα στήριξης των ενοικιαστών, χωρίς διοικητικό καθορισμό τιμών .
