Συνεχίζονται οι νίκες δανειοληπτών: «Μπλόκο» σε διαταγή πληρωμής λόγω εκπρόθεσμης επίδοσης
Νομική προστασία οφειλετών: «Μπλόκο» σε διαταγή πληρωμής λόγω εκπρόθεσμης επίδοσης
Σε μια σημαντική απόφαση για τη διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης, το Μονομελές Πρωτοδικείο Καβάλας ακύρωσε διαταγή πληρωμής, κρίνοντας ότι η επίδοσή της στον καθ’ ου η διαταγή έγινε εκπρόθεσμα, με αποτέλεσμα η διαταγή να έχει παύσει αυτοδίκαια να ισχύει (ΜΠρΚαβ 149/2025).
Ο ανακόπτων, ο οποίος είχε λάβει την διαταγή πληρωμής και την επιταγή προς εκτέλεση, αμφισβήτησε τη νομιμότητα της διαδικασίας, υποστηρίζοντας ότι η επίδοση της διαταγής δεν έγινε εντός της απαιτούμενης προθεσμίας των δύο μηνών που προβλέπει το άρθρο 630Α ΚΠολΔ. Ο ίδιος υποστήριξε ότι η επίδοση πραγματοποιήθηκε σε λάθος διεύθυνση, διαφορετική από την κατοικία που είχε δηλώσει στη σύμβαση δανείου, πράγμα που καθιστούσε την επίδοση άκυρη και με συνέπεια να μη γεννά έννομα αποτελέσματα.
Το δικαστήριο, εξετάζοντας τα έγγραφα που προσκομίστηκαν, διαπίστωσε ότι πράγματι η επίδοση της διαταγής πληρωμής έγινε σε διαφορετική διεύθυνση από την κατοικία του ανακόπτοντα που είχε δηλωθεί στην εν λόγω σύμβαση δανείου. Η διαταγή πληρωμής, όπως αναφέρεται στην απόφαση, επιδόθηκε στις 1η Οκτωβρίου 2020 σε διεύθυνση που δεν αποτελούσε τη νόμιμη κατοικία του ανακόπτοντα και δεν είχε ανακοινωθεί από τον ίδιο καμία αλλαγή διεύθυνσης στην τράπεζα ή σε οποιοδήποτε άλλο αρμόδιο φορέα.
Η απόφαση τονίζει ότι «η επίδοση που έλαβε χώρα ήταν άκυρη και ισοδυναμεί με ανυπαρξία επίδοσης της διαταγής πληρωμής» και ότι η καθυστέρηση στην επίδοση ακυρώνει τη διαταγή πληρωμής, οδηγώντας σε αυτοδίκαιη παύση της ισχύος της. Το δικαστήριο υπογραμμίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 630Α ΚΠολΔ, η διαταγή πληρωμής πρέπει να επιδοθεί στον καθ’ ου η διαταγή πληρωμής μέσα σε δύο μήνες από την έκδοσή της, διαφορετικά παύει να ισχύει και τα αποτελέσματα που τυχόν επήλθαν ανατρέπονται αναδρομικά.
Το δικαστήριο, αφού επισημάνει ότι η επίδοση δεν πραγματοποιήθηκε εμπρόθεσμα, καταλήγει ότι η διαταγή πληρωμής παύει αυτοδίκαια να ισχύει, χωρίς να απαιτείται η άσκηση ανακοπής για την ακύρωσή της. Η απόφαση αναφέρει επίσης ότι «Η παύση της ισχύος της διαταγής είναι αυτοδίκαιη και δεν εξαρτάται από την ευδοκίμηση ανακοπής εναντίον της».
Η απόφαση καταλήγει στην ακύρωση της διαταγής πληρωμής, καθώς και της επιταγής προς εκτέλεση, η οποία εκδόθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2024 και επιδόθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2024, και η οποία στηριζόταν σε αυτήν. Η ακύρωση της επιταγής σημαίνει ότι η αναγκαστική εκτέλεση που επισπεύχθηκε με τη διαταγή πληρωμής καθίσταται άκυρη και αναδρομικά, καθώς η διαταγή πληρωμής είχε ήδη παύσει να ισχύει λόγω εκπρόθεσμης επίδοσης.
Ο ανακόπτων, που είχε αμφισβητήσει τη νομιμότητα της διαδικασίας, θεωρήθηκε ότι είχε ασκήσει την ανακοπή του εμπρόθεσμα. Η απόφαση κλείνει με την καταδίκη της καθ’ ης η ανακοπή στα δικαστικά έξοδα του ανακόπτοντα.
