Στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο η παραγραφή αξιώσεων κατά του ΙΚΑ

Στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο η παραγραφή αξιώσεων κατά του ΙΚΑ
67 / 100 SEO Score

Την παραπομπή στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο αποφάσισε η Ολομέλεια του ΣτΕ προκειμένου να αποφανθεί για το ζήτημα του χρόνου ενάρξεως της παραγραφής αξιώσεων κατά του ΙΚΑ μετά από αντικρουόμενες απόψεις και προς άρση της αμφισβητήσεως.

Ειδικότερα, με αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ κρίθηκε ότι οι εκ διοικητικής συμβάσεως απαιτήσεις κατά του Ι.Κ.Α. υπόκεινται στην πενταετή παραγραφή του άρθρου 40 παρ. 6 του α.ν. 1846/1951, η οποία, ελλείψει άλλης ειδικότερης διατάξεως, αρχίζει, σύμφωνα με τη γενική διάταξη του άρθρ. 251 ΑΚ, από τότε που γεννήθηκε η αξίωση και κατέστη δυνατή η δικαστική επιδίωξή της. Σε περίπτωση διακοπής, η νέα παραγραφή αρχίζει αφότου περατώθηκε το διακοπτικό γεγονός.

Όπως σημειώνεται, ένα μέλος με αποφασιστική ψήφο διατύπωσε την ειδικότερη γνώμη ότι ο, κατά τα ανωτέρω, χρόνος ενάρξεως της παραγραφής ρυθμίζεται από την ειδική διάταξη του άρθρου 40 παρ. 6 του α.ν. 1846/1951 και δεν συντρέχει περίπτωση συμπληρωματικής εφαρμογής των διατάξεων του Αστικού Κώδικα.

Και σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου «ενόψει του ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο έχει κρίνει ότι η πενταετής παραγραφή αξιώσεων κατά του Ι.Κ.Α. αρχίζει, σύμφωνα με τα άρθρα 250, 251 και 253 του Α.Κ., από το τέλος του έτους μέσα στο οποίο γεννήθηκε και κατέστη δικαστικώς επιδιώξιμη η αξίωση (ΕλΣ 513/2009 Ολομ., 773, 146/2018), το ζήτημα παραπέμπεται στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, προς άρση της αμφισβητήσεως».

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣτΕ

ste

ΣτΕ Ολομ. 1220-1221/2025: Παραπέμπεται στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο το ζήτημα του χρόνου ενάρξεως της κατ’ άρθρ. 40 παρ. 6 του α.ν. 1846/1951 παραγραφής των αξιώσεων κατά του Ι.Κ.Α., λόγω αντιθέσεως προς αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

09/07/2025

ΣτΕ Ολομ 1220-1221/2025

Πρόεδρος: Μ. Πικραμένος, Πρόεδρος Συμβουλίου της Επικρατείας

Εισηγητής: Φρ. Γιαννακού, Σύμβουλος της Επικρατείας

Με τις ΣτΕ Ολομ 1220-1221/2025 κρίθηκε ότι οι εκ διοικητικής συμβάσεως απαιτήσεις κατά του Ι.Κ.Α. υπόκεινται στην πενταετή παραγραφή του άρθρου 40 παρ. 6 του α.ν. 1846/1951, η οποία, ελλείψει άλλης ειδικότερης διατάξεως, αρχίζει, σύμφωνα με τη γενική διάταξη του άρθρ. 251 ΑΚ, από τότε που γεννήθηκε η αξίωση και κατέστη δυνατή η δικαστική επιδίωξή της (πρβλ. ΣτΕ 3280, 2166/2015 κ.ά., ΑΠ 775/2023, 854, 517/2003 κ.ά.). Σε περίπτωση διακοπής, η νέα παραγραφή αρχίζει αφότου περατώθηκε το διακοπτικό γεγονός (άρθρ. 270 εδ. α΄ ΑΚ).

Ένα μέλος με αποφασιστική ψήφο διατύπωσε την ειδικότερη γνώμη ότι ο, κατά τα ανωτέρω, χρόνος ενάρξεως της παραγραφής ρυθμίζεται από την ειδική διάταξη του άρθρου 40 παρ. 6 του α.ν. 1846/1951 και δεν συντρέχει περίπτωση συμπληρωματικής εφαρμογής των διατάξεων του Αστικού Κώδικα.

Ενόψει του ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο έχει κρίνει ότι η πενταετής παραγραφή αξιώσεων κατά του Ι.Κ.Α. αρχίζει, σύμφωνα με τα άρθρα 250, 251 και 253 του Α.Κ., από το τέλος του έτους μέσα στο οποίο γεννήθηκε και κατέστη δικαστικώς επιδιώξιμη η αξίωση (ΕλΣ 513/2009 Ολομ., 773, 146/2018), το ζήτημα παραπέμπεται στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, προς άρση της αμφισβητήσεως (άρθρ. 100 παρ. 1 περ. ε Συντ. και 48 παρ. 2 του ν. 345/1976).

ΠΗΓΗ