Μια ιστορία 1,6 εκατ. ευρώ, 24 ωρών “έργου” και μηδενικών παραδοτέων – η τοπική εκδοχή του “Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει”

Αν κάποιος πίστευε ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ περιορίζεται σε επιδοτήσεις, αγρότες και χαρτοπόλεμο εγγράφων, η Κόρινθος φρόντισε να τον διαψεύσει. Το δίκτυο της ΚΑΠ αποδεικνύεται πιο ελαστικό και πιο ευρηματικό απ’ όσο φανταζόμασταν: μπορεί να φτάσει μέχρι και τα Επιμελητήρια, να τα τυλίξει σε μια ωραία κορδέλα και να τα μετατρέψει σε μηχανισμούς «ανάθεσης» με ρυθμούς που θα ζήλευε και startup της Silicon Valley.

Το story σε μία πρόταση

Ένα πρόγραμμα 1,6 εκατ. ευρώ για την προβολή της οινοπαραγωγής της Νεμέας στο εξωτερικό… υλοποιήθηκε στα χαρτιά μέσα σε 24 ώρες, χωρίς κανείς οινοπαραγωγός να ξέρει ότι υπάρχει.

Πώς ξεκίνησε το “θαύμα”

Το Επιμελητήριο Κορινθίας, που εκπροσωπεί 8.000 επιχειρήσεις, πήρε στα χέρια του ένα πρόγραμμα προβολής της τοπικής οινοπαραγωγής. Μέχρι εδώ, όλα λογικά. Από εκεί και πέρα, όμως, η ιστορία θυμίζει περισσότερο manual για το πώς στήνεις μια ανάθεση χωρίς να σε πάρουν χαμπάρι:

Μάρτιος 2025: «Δεν υπάρχουν χρήματα».
Ιούλιος: «Υπάρχουν χρήματα».
Αύγουστος: «Το πρόγραμμα υλοποιείται ήδη».
5 Σεπτεμβρίου: Βγαίνει η προκήρυξη.
Την ίδια μέρα: Απευθείας ανάθεση σε δύο εταιρείες.
9 Σεπτεμβρίου: Υπογραφή σύμβασης.
10 Σεπτεμβρίου: Το έργο θεωρείται ολοκληρωμένο.

Ναι, μέσα σε 24 ώρες. Ναι, για έργο που περιλαμβάνει ραδιοφωνικά σποτ, τηλεοπτικές τοποθετήσεις, ιστοσελίδες σε τρεις γλώσσες, social media, podcasts, φωτογραφίσεις, βίντεο και διεθνή προώθηση.

Αν αυτό δεν είναι θαύμα, τότε τι είναι;

Το “έργο” που δεν είδε ποτέ κανείς

Οι οινοπαραγωγοί της Νεμέας –οι άνθρωποι που υποτίθεται ότι θα ωφελούνταν– έμαθαν για την καμπάνια από… τα τοπικά ΜΜΕ. Κανείς δεν τους ρώτησε, κανείς δεν τους ενημέρωσε, κανείς δεν τους έδειξε ούτε ένα παραδοτέο.

Ο μεγαλύτερος οινοποιός της περιοχής το είπε ξεκάθαρα: «Δεν είδαμε τίποτα. Μάθαμε για την καμπάνια από διαρροές.»

Και σαν να μην έφτανε αυτό…

Η μία από τις εταιρείες που πήρε την ανάθεση έχει μέτοχο μέλος του Δ.Σ. του Επιμελητηρίου και συγγενείς του πρώτου βαθμού. Το χρήμα έπεσε την επόμενη κιόλας μέρα. Τα παραδοτέα παραμένουν άφαντα. Η μηνυτήρια αναφορά έχει ήδη κατατεθεί.

Η επίσημη απάντηση;

Ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου δηλώνει ότι «όλα είναι νομότυπα και διαφανή». Η δικαιοσύνη θα αποφασίσει. Αλλά η κοινή λογική έχει ήδη βγάλει το δικό της πόρισμα.

Αν κάτι αποκαλύπτει αυτή η υπόθεση, δεν είναι απλώς μια κακή ανάθεση. Είναι η κουλτούρα του «ό,τι προλάβουμε, όσο προλάβουμε, με όποιους προλάβουμε». Μια κουλτούρα όπου η ΚΑΠ γίνεται ATM, τα Επιμελητήρια γίνονται εργολάβοι και οι παραγωγοί –οι πραγματικοί δικαιούχοι– μένουν θεατές.

Και στο τέλος, μένει το ερώτημα που δεν χρειάζεται νομική κατάρτιση για να απαντηθεί: Είναι νόμιμο; Ίσως. Είναι ηθικό; Μάλλον όχι. Είναι ελληνικό; Απολύτως.

ΠΗΓΗ-ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ